ปีสุดท้ายที่น่าจดจำของโรงเรียนมัธยม

เวลาทำให้กระดาษทดสอบเต็มไปด้วยลายมือแห้งเหือด แต่ความทรงจำที่เรียบง่ายเหล่านั้นไม่ได้แห้งเหือด เราทุกคนยังอยู่ชั้นมัธยมปลายในเดือนมิถุนายน ปีนั้นเราเคยชินกับการตื่นขึ้นฟ้ามืดครึ้ม เคยล้างหน้า แปรงฟัน ตาง่วง เคยเกียจคร้าน...ระหว่างเดินก็สาประบบการศึกษาอันน่ารังเกียจและนับเวลาจนถึงวันอาทิตย์...พอเดินไปห้องเรียนก็ควรจะอ่านหนังสือในตอนเช้าแต่หลังจากอาจารย์ตรวจแล้วรีบไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาก็นอนลงบนโต๊ะสักพัก...หัวก็ง่วงนอน ในชั้นเรียนและฉันอยากจะหลับไปทันทีที่เสียงระฆังดังขึ้น ฉันกองหนังสือไว้สูงๆ และแสร้งทำเป็นอ่านหนังสือโดยก้มหน้าลง แต่ก็หลับไปอย่างสงบทันทีที่ก้มหน้าอ่านหนังสือ แม้ในฤดูหนาวฉันก็รู้สึกอบอุ่นขณะนอนหลับ หลังจากตื่นนอนดูการนับถอยหลังสู่การสอบเข้าวิทยาลัย ฉันก็ล้างหน้าด้วยน้ำเย็นอย่างช่วยไม่ได้ ฉันดูหลักสูตร ภาษาจีน คณิตศาสตร์ อังกฤษ ฟิสิกส์ และเคมี; ฉันแค่ไม่มีกีฬาหรือคอมพิวเตอร์ที่ฉันชอบ ฉันวางแผนจะอ่านนิยายในชั้นเรียนภาษาจีน และวางแผนจะนอนหลับสบายโดยไม่ฟังคำพูดของพี่ชายคนที่สองในชั้นเรียนภาษาอังกฤษ เราทุกคนยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย ฉันชอบเขียนคำปฏิญาณในวัยเยาว์ไว้บนโต๊ะ ฉันชอบเขียนความสิ้นหวังของตัวเองไว้บนผนัง ฉันชอบหลับไปเงียบๆ เมื่อระฆังดัง ฉันชอบไปสนามเด็กเล่นเพื่อยิงลูกบาสเก็ตบอลสองลูกในช่วงเวลาอาหาร ฉันชอบใส่หูฟังระหว่างงีบหลับและฟังเพลงโปรดสองสามเพลงก่อนเข้านอน...เห็นว่าฉันชอบอ่านนิตยสารและหนังสือพิมพ์ที่ไม่ได้อ่านมานาน ฉันชอบยืนอยู่บนระเบียงและมองดูเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงที่กำลังเดินอยู่ชั้นล่างและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับพวกเขา ฉันชอบมีกลุ่มเพื่อนฝูงเพื่อระบายความสิ้นหวังในวัยเยาว์ของฉัน ฉันชอบพูดคุยเรื่อง NBA อย่างเงียบๆ ที่แถวหลังของห้องเรียน . เรื่องอื้อฉาวของคนดัง; ฉันชอบที่จะบังเอิญเจอคนที่ฉันชอบบนบันได เราทั้งคู่ยังอยู่ในโรงเรียนมัธยมปลาย เราสามารถอยู่ทั้งคืนเพื่ออ่านหนังสือเพื่อแก้โจทย์คณิต และลืมกริ่งโรงเรียนเพื่อขอความช่วยเหลือได้ กลัวทุกข้อสอบแต่ก็รอทุกข้อสอบ กลัวประกาศผล แต่ก็ตั้งตารอเช่นกัน ฉันแกล้งทำเป็นไม่สนใจเกรดของตัวเอง แต่อ่านอันดับบนกำแพงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อไม่มีใครอยู่ แล้วเดินจากไปเงียบๆ... คิดว่าถ้าสอบครั้งหน้าไม่คืบหน้า ฉันจะหยุดทำงานหนัก แต่ไม่ว่าเราจะก้าวหน้าหรือถดถอย เหงื่อของการทำงานหนักไม่เคยหยุดไหล เราทุกคนยังอยู่ในปีสุดท้ายของเรา เราเคยชินกับการตื่นนอนตีห้าครึ่ง เคยไปโรงเรียนตอนหกโมงเช้า เคยใช้เวลากินข้าวกลางวันที่มีประโยชน์น้อยมากตอนเที่ยง เคยไม่กินข้าวในโรงอาหารของโรงเรียน เคยเรียนสายตอน 10 โมงเช้า แต่ก็ไม่มีใครเหลือเลย เราคุ้นเคยกับการอ่านหนังสือในหอพักตอนกลางคืนโดยใช้ไฟฉาย แต่สุดท้ายเราก็เผลอหลับไปกับหนังสือ! ~~~ในชั่วพริบตา เราบอกลาวันที่ยากลำบากของโรงเรียนมัธยมปลาย และนิสัยทั้งหมดก็ไม่คุ้นเคย ฉันคิดว่าความเยาว์วัยของฉันได้รับการปล่อยตัวเมื่อปลายปีสุดท้ายในโรงเรียนมัธยมปลาย และฉันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง แต่เรามักจะนึกถึงสมัยของเราในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เราอยากกลับไปที่ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อดูคราบเหงื่อที่เราทิ้งไว้ เราอยากกลับไปที่ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อดูกระดานดำที่มีการบ้านเต็มไปหมด เราอยากกลับไปที่ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อดูบทกวีที่เราเคยเขียนไว้บนผนัง เราอยากกลับไปดูหัวใจสีแดงที่ติดไว้บนผนังด้านหลังเรา เราต้องการกลับไปที่ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เพื่อฟังคำสาบานของเยาวชนใต้กระดานดำ ไปเถอะ ฉันอยากเจอเพื่อนที่เดินผ่าน Black June ด้วยกัน ฉันอยากเจอเพื่อนร่วมชั้นที่ทนไม่ไหวที่จะปลุกคุณจากการหลับใหลในชั้นเรียน ฉันอยากเห็นมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงหัวเราะของเรา... ตอนนี้ ฉันกำลังใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายในวัยเยาว์ในวิทยาลัย และเมื่อฉันคิดถึงสมัยมัธยมปลาย ฉันอยากจะร้องไห้อยู่เสมอ ปีสุดท้ายที่ผ่านไปในโรงเรียนมัธยมปลายจะเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของเยาวชนในใจเราเสมอ ใคร... จำไว้ ฉันแนะนำให้คุณอย่าถนอมเสื้อผ้าด้ายทองของคุณ และฉันแนะนำให้คุณถนอมความเยาว์วัยของคุณ ฉันขออีกประโยคหนึ่ง - ทุกวันที่ฉันไม่ได้เต้นทำให้ฉันผิดหวังกับชาติที่แล้ว... ในโรงเรียนมัธยมมันขมนิดหน่อยที่จะคิดถึงมัน สิ่งที่ขมขื่นไม่ใช่ชีวิตที่ฉันเคยประสบในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ฉันไม่ได้มีชีวิตแบบนั้นอีกต่อไป อดีตเพื่อนร่วมชั้น อดีตครู และอดีตมหาวิทยาลัยค่อยๆ หายไป เหลือเพียงความทรงจำที่ไม่สมบูรณ์ บางครั้งฉันก็คิดถึงคุณจริงๆ ฉันคิดถึงคุณจริงๆ คุณเป็นอย่างไร?เพื่อนรัก,. เรากระจัดกระจายไปสุดขอบโลก แต่อย่าลืมบ้านเรานะ...เราจะกลับบ้านไปนั่งรอที่บ้าน...ไปดูอดีตร่วมกันรำลึกถึงความรู้สึกอบอุ่น...