[เรื่องผี] 10 เรื่องผีสั้นที่น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์

1. ข่าวลือเรื่องโรงพยาบาล
แพทย์กำลังเตรียมตัวกลับบ้านหลังจากทำการรักษาฉุกเฉินตอนเที่ยงคืน พอเดินไปที่ประตูลิฟต์ก็เห็นนางพยาบาลคนหนึ่งก็ลงลิฟต์ลงไปชั้นล่างด้วยกันแต่ลิฟต์ก็ไม่หยุดจนไปถึงชั้นหนึ่งแล้วลงไปต่อ เมื่อพวกเขามาถึงชั้น B3 ประตูก็เปิด ประตูลิฟต์ก็เปิดออก และมีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา ก้มหน้าลงแล้วบอกว่าเธอต้องการขึ้นลิฟต์ เมื่อเห็นเช่นนี้ หมอจึงรีบปิดประตูลิฟต์ พยาบาลถามแปลกๆ “ทำไมไม่ปล่อยให้เธอขึ้นมาล่ะ” หมอบอกว่า: "B3 คือห้องดับจิตของโรงพยาบาลเรา โรงพยาบาลผูกริบบิ้นสีแดงไว้ที่มือขวาของแต่ละศพ มือขวาและมือขวามีริบบิ้นสีแดง เอา..." ได้ยินดังนั้น พยาบาลก็ค่อยๆ ยื่นมือขวาออกแล้วพูดด้วยรอยยิ้มร้ายๆ "นั่น... เชือกสีแดงขนาดนั้นเลยเหรอ
2. คุณล่ะ
เพื่อนของฉันเดินทางมาแคนาดาจากฟิลิปปินส์เพื่อศึกษาเล่าเรียน ตอนที่เขาเรียนอยู่ที่แคนาดาเขาอาศัยอยู่บ้านหลังเล็กกับแม่ของฉัน โต๊ะของเพื่อนถูกวางไว้ตรงมุมห้องโดยมีหน้าต่างอยู่ข้างๆ เพื่อนของฉันเป็นคนขยันมากแต่ไม่นานหลังจากที่เขาย้ายเข้ามาในบ้านทุกครั้งที่เขานั่งที่โต๊ะและมีสมาธิกับการเรียนเขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาเคาะคอของเขา สถานการณ์และแม่ของเขาถามหมอดูบอกเขาว่ามีหลายสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าที่กล้องจับได้ดังนั้นเขาจึงขอให้เขาถ่ายรูปทันทีในครั้งต่อไปที่เขารู้สึกเช่นนี้พวกเขารีบส่งภาพถ่ายไปที่สตูดิโอถ่ายภาพเพื่อประมวลผลเมื่อทั้งสองคนซีดเซียวด้วยความกลัวสิ่งที่อยู่ข้างๆเพื่อนในรูปถ่ายคือเท้าคู่หนึ่งแขวนอยู่ในอากาศ ห้อยอยู่ในอากาศและแตะคอของเขา .3. เพื่อนคนหนึ่งใน Maopu Guihua เล่าเรื่องราวของหอพักในโรงเรียนของเขา: โรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนสอนภาษาต่างประเทศและมีบางครั้งที่ผู้หญิงในชุดสีแดงมักจะมาขายของตามบ้านตอนดึก ฉันไม่รู้ว่าเธอหนีจากการตรวจสอบชั้นล่างได้อย่างไรเธอมาเคาะประตูห้องแต่ละห้องทุกวันและถ้ามีคนเปิดประตู เธอถามว่า: "คุณต้องการชุดสีแดง?" หญิงสาวโกรธมากหลังจากทะเลาะกันและเธอก็ตะโกนแบบนี้มาหลายคืนแล้ว ผู้หญิงคนนั้นกลับมาอีกครั้ง บูม! อยากได้ทั้งหมดครับ” ราคาเท่าไหร่ครับ?” ผู้หญิงคนนั้นยิ้ม หันหลังกลับ และไม่ยอมให้เสื้อผ้าสีแดงแก่เธอ คืนนั้นทุกคนนอนหลับสบาย และไม่มีใครเคาะประตูอีกเลย วันรุ่งขึ้น ทุกคนในหอพักก็ลุกขึ้น ยกเว้นเด็กสาวที่ตะโกนใส่ผู้หญิงชุดแดง เพื่อนร่วมชั้นของเธอยกผ้าห่มขึ้น และเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยสีแดง และผิวหนังบนร่างกายส่วนบนของเธอถูกลอกออก เธอเต็มไปด้วยเลือดและดูเหมือนเธอสวมชุดสีแดง 4. กระดาษชำระในห้องน้ำหญิง นี่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหอพักหญิงสาวด้วย เด็กผู้หญิงไปเข้าห้องน้ำคนเดียวตอนกลางคืน เธอกลัวมากเพราะสิ่งที่เธอกินตอนกลางคืน เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากและทนไม่ไหว เธอจึงต้องไปที่นั่นด้วยความกลัว ห้องน้ำเป็นห้องน้ำเก่าที่เพิ่งก่อตั้งโรงเรียน ไม่นานหลังจากที่หญิงสาวนั่งยองๆ ก็มีมือสีซีดคู่หนึ่งยื่นออกมาจากด้านหลังเธอ เธอตกใจและเห็นกระดาษสองแผ่นอยู่ในมือ หนึ่งแผ่นสีขาวและสีเหลืองหนึ่งแผ่น เสียงที่น่ากลัวพูดว่า: "เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง สีขาวหรือสีเหลือง" หญิงสาวกลัวมากจึงถามว่า “คุณเป็นใคร”“ขาวหรือเหลือง?” "ทำไมคุณควรเลือก?" "เลือกหนึ่งอัน" “หญิงสาวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเอาสีขาวมา เสียงหัวเราะ: “ขาวได้สามวัน และเหลืองได้เจ็ดวัน” แล้วหายไป “เด็กหญิงเปิดประตู แต่ข้างนอกนั้นไม่มีอะไร เธอตกใจมาก/รีบกลับหอพักและเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนของเธอหัวเราะเยาะเธอเพราะเธอกังวลเกินไปและมีอาการทางประสาท เธอยืนยันว่าเธอมีสติในเวลานั้น ทุกคนพูดคุยกันและปรากฎว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สามวันต่อมา เด็กหญิงก็เสียชีวิตอย่างลึกลับ ไม่มีใครรู้ว่าเธอตายอย่างไร ไม่ทราบสาเหตุการเสียชีวิตของเธอ มีเพียงเพื่อนร่วมชั้นของเธอเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีใครกล้าเข้าห้องน้ำคนเดียวตอนกลางคืน 5. กระจกเงาในห้องเก็บศพ เพื่อให้การศึกษาแก่นักเรียนที่มีคุณภาพ โรงเรียนแพทย์กำหนดว่าในระหว่างการสอบปลายภาคของแต่ละภาคการศึกษา นักเรียนควรพักตามลำพังในห้องดับจิตเป็นเวลาหนึ่งคืน แม้ว่าการสอบประเภทนี้จะดูไร้มนุษยธรรม แต่โรงเรียนก็ยังคงอยู่ คราวนี้ถึงคราวของ Amei ที่มักจะอ้างว่าเป็นคนกล้าหาญ เธอเป็นนักเขียนเรื่องผีในฟอรัมต่างๆ เช่น เหมาผู่ เธอบอกไปแล้วว่าเธอจะไม่ทำการทดสอบประเภทนี้อย่างจริงจัง อย่างไรก็ตาม เมื่อโรงเรียนประกาศว่าถึงคราวของเธอ เธอยังคงมีเหงื่อออกมาก เธอคงอยู่คนเดียวในห้องเก็บศพอันมืดมิด ในตอนกลางคืน A-Mei ถูกนำตัวไปที่ห้องดับจิต และประตูก็ปิดด้วยเสียงปัง จู่ๆ ห้องก็มืดลง และเธอก็มองไม่เห็นอะไรเลย อาเหม่ยซุกตัวอยู่ที่มุมห้อง เมื่อเธอคิดถึงคนตายที่อยู่รอบตัวเธอ หนังศีรษะของเธอก็สั่นสะท้าน รู้สึกชา... สักพักแสงจันทร์ก็ส่องเข้ามาพบว่ามีกระจกอยู่บนผนังห้องดับจิต เธอจึงเริ่มร้องเพลงหน้ากระจก 第二天,肿着嗓子的阿美被带了出来,她得意洋洋地对大家说没什么也不起的,对自己来说只是一件学学问她嗓子怎么肿了?她说自己在太平间里对着镜子唱了一夜的歌,今天早上才不唱的.这时,大家的脸色变了,阿mei还不解其意...停了半天,有一个同学脸色惨白地告诉她___太 平间里根本没有镜子啊!!!! 6、蜡烛 他跟她是青梅竹马,以为能携手看夕阳。 35岁上,她得了肺癌。拿着诊断书,哭了笑,笑了哭。不抽烟,没有任何不良嗜好,何以得了肺癌?她来到他办公室,却看到他桌上一袋自己素日最爱吃的干果,旁边,放着个药瓶子,说明触目惊heart。她流下泪来,红色。 สามวันต่อมา เธอร้องไห้และจุดเทียนวันเกิดให้เขา แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น เธอจุดเทียนยาว 34 เล่มและเทียนสั้น 1 เล่ม แล้วพูดพร้อมกับยิ้มน้อยๆ ว่า “เธอผอมมากจนทำเทียน 35 เล่มไม่ได้เลยด้วยซ้ำ” 7. ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณตายแม้ว่าฉันจะตายก็ตาม มีเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายสองคนในกรุงปักกิ่ง พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีมากและเรียนเก่งมาก ช่วยเหลือกันทั้งการเรียนและการใช้ชีวิตและมีความก้าวหน้าร่วมกัน ต่อมา เด็กชายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในหนานจิง และเด็กหญิงไปเรียนที่มหาวิทยาลัยในปักกิ่ง พวกเขาติดต่อกันและสร้างความสัมพันธ์ พวกเขาตกลงที่จะกลับไปยังบ้านเกิดที่สวยงามเพื่อทำงาน แต่งงานและมีลูกหลังจากสำเร็จการศึกษา แต่เวลาสามารถเปลี่ยนแปลงคนได้มากจนหญิงสาวในปักกิ่งทนไม่ไหว เพื่อที่จะอยู่ในปักกิ่ง เธอได้พบกับเจ้านายที่อายุมากกว่าเธอมากและตัดสินใจอยู่ที่ปักกิ่ง หลังจากที่แฟนของเธอรู้เรื่องนี้ เขาก็เดินทางไปปักกิ่งเพื่อพูดคุยกับหญิงสาวอย่างจริงใจ เขาต้องการเลิกกับเด็กชาย เด็กชายโกรธมากจนเขาตัดข้อมือของเขา เด็กสาวไม่เพียงไม่หยุดยั้งเขาเท่านั้น เขาไม่แม้แต่จะเรียกรถพยาบาลและเฝ้าดูเด็กชายเลือดออกด้วยความชักและสิ้นหวัง เขาจ้องมองหญิงสาวจนเขาตาย หลังจากนั้นไม่นาน เด็กหญิงคนนั้นก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดลูกชายคนหนึ่ง แต่เธอก็ยังประสบปัญหาอยู่มากสาวๆไม่มีทางเลือก ตัดสินใจยกลูกให้แม่ดูแล น่าแปลกที่ทันทีที่เธอตัดสินใจ เด็กก็หยุดส่งเสียง รู้สึกดีที่ได้กลับบ้านเกิด แต่น่าเสียดายที่เป็นเวลากลางคืนและสถานีขนส่งยังอยู่ห่างจากบ้านอยู่บ้าง เธออุ้มเด็กแล้วเดินกลับบ้าน ทันใดนั้นเธอก็เห็นเด็กจ้องมองเธอและเคี้ยวอะไรบางอย่าง เมื่อมองดูเสื้อผ้า ฉันเห็นเด็กกำลังเคี้ยวมือของเขาซึ่งถูกเคี้ยวเป็นชิ้นๆ หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัว เขาเซและล้มลงกับพื้น เมื่อเด็กขึ้นมา เขาก็กัดหลอดเลือดแดงคาโรติดแล้วจ้องมองเธอ รูปลักษณ์ที่คุ้นเคยนั้น เด็กแทะหลอดเลือดแดงของเธอและพูดพล่าม ฉันจะไม่ยอมให้คุณตายในปักกิ่ง! ... 8. ไม่มีใครแข่งขันกับฉัน มีเด็กชายคนหนึ่งต้องการขึ้นรถบัสกลับบ้านตอนกลางคืน แต่เนื่องจากมาถึงป้ายหยุดรอแล้วสายเกินไป เขาจึงไม่แน่ใจว่ายังมีรถบัสอยู่หรือไม่ . . . ฉันไม่อยากเดินเหมือนกัน เนื่องจากบ้านของเขาอยู่ไกลและห่างไกล เขาจึงต้องรอรถบัสคันสุดท้าย . . . รอและรอ . . . เมื่อเขาคิดว่าไม่ควรมีรถ เขาก็เห็นรถบัสปรากฏขึ้นมาในระยะไกล . . . เขาไปหยุดรถอย่างตื่นเต้นมาก ทันทีที่ขึ้นรถบัสก็พบว่ารถบัสคันสุดท้ายแปลกมาก ในทางตรรกะแล้ว รถบัสคันสุดท้ายไม่ควรมีคนมากนักเพราะเส้นทางนั้นห่างไกล แต่รถบัสคันนี้เต็ม . . มีที่นั่งว่างเพียงที่นั่งเดียวและไม่มีใครในรถพูดเงียบๆ . . . . เขารู้สึกแปลกเล็กน้อย แต่เขาก็ยังเดินไปที่ที่นั่งว่างเพียงแห่งเดียวแล้วนั่งลง มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างๆที่นั่งว่าง ทันทีที่เขานั่งลง ผู้หญิงคนนั้นก็กระซิบกับเขาว่า "คุณไม่ควรขึ้นรถบัสคันนี้" เขารู้สึกแปลกมาก ผู้หญิงคนนั้นกล่าวต่อว่า "รถบัสคันนี้ไม่เหมาะสำหรับคนมีชีวิต..." "ทันทีที่คุณขึ้นรถบัส พวกเขา (เทียบกับคนบนรถบัส) จะจับกุมคุณและทำให้คุณเป็นแพะรับบาป" เขากลัวมาก แต่ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่ผู้หญิงคนนั้นพูดกับเขาว่า "ไม่เป็นไร ฉันช่วยคุณหนีได้" เธอจึงลากเขาไปเปิดหน้าต่างแล้วกระโดดออกไป เมื่อพวกเขากระโดดก็ได้ยินเสียงคนใน "รถ" ตะโกนว่า "ฉันปล่อยให้เขาหนีไปแล้ว" . . . . เมื่อเขายืนหยัดอยู่ก็พบว่าพวกเขากำลังยืนอยู่บนเนินเขาที่รกร้าง เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบขอบคุณผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นยิ้มแปลกๆ: "ตอนนี้ไม่มีใครปล้นฉันแล้ว" . . . . . . &q9. คนรักความฝันหนิงมักจะฝันถึงความฝันแบบเดียวกันเมื่อเร็ว ๆ นี้ ในความฝันมีชายคนหนึ่งพูดกับเธอว่า "มานี่ มาหาฉัน ฉันจะรอเธอ..." ในที่สุดหนิงก็อดไม่ได้อีกต่อไปจึงถามเขาว่า "คุณเป็นใคร ฉันจะไปหาคุณได้อย่างไร" ชายคนนั้นพูดว่า: "มาหาฉันที่ชานชาลาทางเข้า xx Park เวลา 12.00 น. พรุ่งนี้ ฉันมีไฝที่นี่" ชายคนนั้นชี้ไปที่คางของเขา หลังจากตื่นนอนหนิงก็รีบไปหาเพื่อนและเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง เพื่อนตกลงที่จะไปกับเธอ เมื่อเวลา 11.55 น. ทั้งสองกำลังรออยู่ที่สถานที่ที่ตกลงกันไว้ แต่ไม่มีผู้ใดมา อากาศร้อน หนิงจึงบอกเพื่อนว่า "มันร้อนเกินไป ฉันจะซื้อไอศกรีมสองอันฝั่งตรงข้ามถนน คุณรอฉันอยู่ที่นี่" หลังจากพูดจบ หนิงก็เดินข้ามถนนไป ในขณะนี้มีรถยนต์คันหนึ่งวิ่งเข้ามาและกรีดร้อง . . . . . เพื่อนคนหนึ่งวิ่งไปเห็นหนิงนอนจมกองเลือด เมื่อเปิดประตูรถเพื่อพาหนิงไปโรงพยาบาลก็พบว่าเป็นศพและมีชายคนหนึ่งนอนอยู่ในโลงกระจกในรถ ชายคนนั้นมีไฝที่คาง . . . . จู่ๆ เพื่อนก็ดูนาฬิกาของเขา เวลาตอนนี้เป็นเวลา 12.00 น. ฉันตรวจดูการหายใจของหนิงอีกครั้งก็พบว่าหยุดแล้ว อ่านไปสักนิดก็ยกนิ้วให้เลย~~ ไม่งั้นคุณจะเป็นคนเจอมันต่อไป!