ฉันจะเขียนบทกวีด้วย
ทะเลเต็มไปด้วยน้ำ และม้ามีสี่ขา
ตอบกลับ (2)
เมื่ออารยธรรมโบราณเหลือเพียงภาษาที่เข้าใจยาก เรื่องเล่าก็กลายเป็นบทกวีที่เป็นอมตะ
ตอนมัธยมตอนกลางคืนเวลานอน ทุกคนฮิตฟัง《จางเจิ้นเล่าเรื่องผี》 ตอนกลางดึก ลมหนาวพัดแรงอยู่ดีๆ เพื่อนคนหนึ่งก็นั่งขึ้นทันทีแล้วกระโดดลงพื้นเริ่มหมุนเป็นวงกลม ทุกคนต่างกลัวในบรรยากาศลี้ลับ เขาหมุนเสร็จก็เริ่มกระโดดต่อไม่หยุด พวกเรามองเขาแต่ไม่กล้าออกเสียง จู่ๆ เขาก็พูดว่า “พวกเธอจะใจร้ายดูฉันเป็นตะคริวแบบนี้เฉยๆ ใช่ไหม ไม่มีใครช่วยฉันบ้างหรือ!”
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —