"เจ็ดสังหาร" บทที่ 2 (1)

เนื่องจากวัยรุ่นในวัยเดียวกันสามารถไปที่ Qiqi Villa เพื่อลงทะเบียนตอนเที่ยงคืนได้ ทำไมฉัน Chen Jiyan จึงไม่ควรทำเช่นเดียวกัน?

เป็นครั้งแรกที่ความคิดดังกล่าวเข้ามาในใจ เฉินจื่อหยานค่อนข้างจะไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง: ในโลกปัจจุบัน ทำไมฉันซึ่งเป็นอันธพาลตัวน้อยที่ไม่มีเงินและไม่มีอำนาจต้องมาอยู่ในสายตาของพวกเขาด้วย? ฉันคิดว่าเด็กซื่อสัตย์คนนั้นต้องได้รับการพึ่งพาจากครอบครัวของเขาและยัดเงินเข้าไป... เขาไม่รู้เลยว่าเขาตกอยู่ในความเข้าใจผิดไปแล้ว

อันที่จริง คนดีที่ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ในโลกนี้ไม่คำนึงถึงเรื่องเงิน การปีนขึ้นไปถึงจุดสุดยอดของศิลปะการต่อสู้เท่านั้นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ เช่นเดียวกับ Huangfu Chaoyun "จอมยุทธ์มือผี" ที่หายตัวไปในโลกเมื่อ 12 ปีที่แล้ว จักรพรรดิโอวหยาง ไฮตีแห่งต้าเฉียนต้องการรับสมัครเขาเป็นที่ปรึกษาระดับชาติโดยได้รับรางวัลหนึ่งหมื่นเหลียง แต่เขาถูกปฏิเสธโดยเขา ไม่ว่าเขาจะข่มขู่เขาในภายหลังอย่างไร เขาก็จะไม่ยอมแพ้

Qiqi Villa เป็นผู้นำของตระกูลที่มีชื่อเสียงและเที่ยงตรงที่สุดในโลก ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วจะไม่เลือกผู้คนตามความมั่งคั่งและอำนาจ

"เสียงดังก้อง..."

การสั่นไหวอย่างรุนแรงของโลกอย่างกะทันหันขัดจังหวะความคิดของ Chen Shiyan

"ไม่ดีเลยนายน้อย พลังที่แท้จริงที่นี่แข็งแกร่งมาก เกรงว่าจะมีการดวลกันระหว่างนายท่านที่อยู่ไม่ไกล เราต้องหาที่ซ่อน"

องครักษ์เสื้อม่วงคว้ามือเย่ปันหมิงก่อนแล้วส่งสัญญาณให้คนอื่นๆ หลีกเลี่ยง ก่อนที่ยามเสื้อม่วงจะพูดจบ เฉิน จี้หยาน ผู้ชาญฉลาดก็วิ่งไปทางตะวันตกแล้วพยายามซ่อนตัวอยู่ในป่าอันเขียวชอุ่ม

ผู้พิทักษ์มีหนวดมีเคราให้ความสนใจกับเฉินจื่อหยานมาระยะหนึ่งแล้ว เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของเขา เขาก็กระโดดไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเอื้อมมือออกไปจับ Chen Shiyan กลางอากาศ เมื่อเขาล้มลง ทั้งสองก็กลิ้งไปมา

ยามมีหนวดเครามากประสบการณ์ควบคุมเฉิน จี้หยาน ได้อย่างรวดเร็ว

"เจ้าเด็กโกงได้ไหม?"

"ฉันเป็นบรรพบุรุษของคุณ ตอนนี้ใครๆ ก็ไม่เชื่อฉันแล้ว ฉันไม่ควรเป็นคนดีขนาดนี้ตั้งแต่แรกแล้ว..."

"เจ้าเด็กวายร้าย อย่าพูดจาหยาบคายนัก ถ้าหลีกเลี่ยงความวุ่นวายในวันนี้ได้ มันก็คงไม่ดีเท่าคุณ หุบปากก่อน พวกมันกำลังมา"




แสงสีแดงและสีน้ำเงินกะพริบบนท้องฟ้า

ไม่มีใครมีเวลาเห็นของจริง เสียงหอนยาวราวกับหมาป่าก็ได้ยินมาไม่ไกล แม้ว่าจะกินเวลาไม่ถึงห้าวินาที แต่อาการคลื่นไส้และไม่สบายตัวทำให้ทุกคนแทบจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว และมันก็กลายเป็นเรื่องยากที่จะพูด

ดูเหมือนว่าเสียงคำรามยาวนี้มีทักษะบางอย่าง

การสั่นบนพื้นยังคงดำเนินต่อไป และใบหน้าของเย่ป้านหมิงก็เต็มไปด้วยความกลัว เขาผู้ซึ่งเดินเรืออย่างราบรื่นมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้กลับหวาดกลัวอย่างยิ่งกับอันตรายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน สถานการณ์ของทาสวัยกลางคน Huang San ไม่ได้ดีไปกว่าเจ้านายของเขา

ในหมู่พวกเขา เฉินจื่อหยานอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด หลังจากตื่นตระหนกในตอนแรก เขาก็เป็นคนแรกที่ฟื้นคืนสติ แต่ในสายตาของยามทั้งสอง พวกเขาสงสัยในตัวเขามากขึ้น และสายตาของพวกเขาก็ดูดุร้ายยิ่งขึ้น

เฉิน จี้หยาน ผู้ซึ่งหวงแหนชีวิตของตัวเองเป็นอย่างมาก คิดที่จะหลบหนีจากสถานที่แห่งนี้ทันที เขาเป็นคนธรรมดา ดังนั้นผู้มีอำนาจสองคนที่อยู่ไม่ไกลจะไม่ทำให้เขาอับอาย

เฉิน จินหยาน ยื่นศีรษะออกมาครึ่งหนึ่งเพื่อสังเกตการเคลื่อนไหวที่อยู่ไม่ไกล แต่เขาไม่คาดคิดว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นอยู่นอกเหนือจินตนาการของเขา

ชายหนุ่มเสื้อเทาทำได้อย่างไร? เขาสามารถลอยอยู่ในอากาศได้จริงในขณะที่เหยียบดาบ และมีรัศมีสีเหลืองจางๆ อยู่ใต้ดาบ

อีกด้านหนึ่ง จริงๆ แล้วมี...หญิงสาวเปลือยเปล่า ปากสีแดง ฟันขาว คิ้วสดใส สวยราวกับมงกุฎหยก และมีเสน่ห์อย่างยิ่ง

เขาที่อายุเพียงสิบห้าปีจะต้านทานสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้อย่างไร! เขาจ้องมองจุดสวยงามสองจุดบนหน้าอกของเธออย่างไม่สะทกสะท้าน