"เจ็ดสังหาร" บทที่ 2 (2)
แสงสีแดงและสีน้ำเงินสว่างวาบบนท้องฟ้า
ก่อนที่ทุกคนจะได้มีเวลาเห็นของจริง ก็ได้ยินเสียงหอนยาวราวกับหมาป่าดังมาไม่ไกล แม้ว่าจะกินเวลาไม่ถึงห้าวินาที แต่อาการคลื่นไส้และไม่สบายตัวทำให้ทุกคนแทบจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว และมันก็กลายเป็นเรื่องยากที่จะพูด
ดูเหมือนว่าเสียงคำรามยาวนี้มีทักษะบางอย่าง
การสั่นบนพื้นยังคงดำเนินต่อไป และใบหน้าของเย่ป้านหมิงก็เต็มไปด้วยความกลัว ผู้ที่มีการเดินเรืออย่างราบรื่นมาตั้งแต่เด็กจะตาบอดสนิทในขณะนี้ สถานการณ์ของทาสวัยกลางคน Huang San ไม่ได้ดีไปกว่าเจ้านายของเขา
ในบรรดาทุกคน เฉินจื่อหยานอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด หลังจากตื่นตระหนกในตอนแรก เขาก็เป็นคนแรกที่ฟื้นคืนสติ แต่ในสายตาของยามทั้งสอง พวกเขาสงสัยในตัวเขามากขึ้น และสายตาของพวกเขาก็ดูดุร้ายยิ่งขึ้น
เฉิน จี้หยาน ผู้ซึ่งหวงแหนชีวิตของตัวเองเป็นอย่างมาก คิดที่จะหลบหนีจากสถานที่แห่งนี้ทันที เขาเป็นคนธรรมดา ดังนั้นผู้มีอำนาจสองคนที่อยู่ไม่ไกลจะไม่ทำให้เขาอับอาย
เฉิน จินหยาน ยื่นศีรษะออกมาครึ่งหนึ่งเพื่อสังเกตการเคลื่อนไหวที่อยู่ไม่ไกล แต่เขาไม่คาดคิดว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นอยู่นอกเหนือจินตนาการของเขา
ชายหนุ่มเสื้อเทาทำได้อย่างไร? เขาสามารถลอยอยู่ในอากาศได้จริงในขณะที่เหยียบดาบ และมีรัศมีสีเหลืองจางๆ อยู่ใต้ดาบ
อีกด้านหนึ่ง จริงๆ แล้วมี...หญิงสาวเปลือยเปล่า ปากสีแดง ฟันขาว คิ้วสดใส สวยราวกับมงกุฎหยก และมีเสน่ห์อย่างยิ่ง
เขาที่อายุเพียงสิบห้าปีจะต้านทานสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้อย่างไร! เขาจ้องมองจุดสวยงามสองจุดบนหน้าอกของเธออย่างไม่สะทกสะท้าน
ตอบกลับ (10)
และอีกฝั่งหนึ่ง คือ...หญิงสาวเปลือยกาย ริมฝีปากแดงและฟันสดใส คิ้วที่โดดเด่น งดงามราวกับมงกุฎหยก เย้ายวนใจอย่างยิ่งในวัยเพียงสิบห้าปี เขาจะต้านทานสิ่งล่อใจแบบนี้ได้อย่างไร!เขาจ้องมองจุดสวยงามสองจุดบนอกของเธออย่างไม่อายด้วยสายตาคมกริบ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —