"เจ็ดสังหาร" บทที่ 3 (2)
มนุษย์เป็นสัตว์ที่แปลกเสมอ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาปรารถนาที่จะปลดปล่อยธรรมชาติของตนโดยไม่รู้ตัว แต่พวกเขายังคงเคร่งศาสนาต่อสิ่งที่บริสุทธิ์ เช่น ความรักที่ไม่อิงกาม นับตั้งแต่ที่ Chen Jiyan เห็นเรือนร่างที่สวยงามของ Li Yunqing เขาก็ตัดสินใจที่จะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับหญิงสาวผู้ร้องเพลงใน "Yichun Tower" ในความเป็นจริง เขาไม่ได้ไปไกลเกินไป และนิสัยซุกซนของเขาก็ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงต่อหน้าเธอ เขาเป็นเหมือนนักวิชาการที่หมดไฟ แม้จะเศร้าโศกเป็นครั้งคราว เขารู้เรื่องราวในอดีตของเธอและความเกลียดชังของเธอ แต่เขาจะทำอย่างไรได้? ในตอนท้ายของรัชสมัยของ Yu Wen เขาเป็นผู้นำของ Qingyun Helm ของ Jiangnan Cao Gang และศัตรูที่ฆ่าพ่อของ Li Yunqing ฉันเป็นคนขี้โกงประเทศฉันจะทำยังไงให้เขาสั่นคลอน? ในขณะที่เฉินจื่อหยานกำลังคิดอย่างดุเดือด ปรมาจารย์ลึกลับสองคนที่อยู่ไม่ไกลได้เริ่มต้นการก่อตัวของพวกเขาอีกครั้ง หญิงสาวที่เปลือยเปล่าหันมือขวาของเธอ และแส้ยาวก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ หัวแส้ขยับขึ้นลงราวกับว่ามันเป็นจิตวิญญาณ เมื่อเห็นฉากนี้ นักบวชลัทธิเต๋าในชุดสีเทาที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ดูประหลาดใจ: "งูแสงและแส้มังกรเป็นอาวุธวิเศษของอาจารย์คุณใช่ไหม? มันไปอยู่ในมือคุณได้อย่างไร" “ฉันจะฆ่าเธอ 555555555555555555555” หญิงสาวเปลือยหัวเราะแปลกๆ พร้อมกับมีท่าทีร้องไห้ “เธอจะต้องตาย ไม่เช่นนั้น 'จี้หลิงหลง' นี้จะไม่มีวันเป็นของฉันจริงๆ” “คุณ...คุณ...” ซ่างกวน ยี่ นักบวชลัทธิเต๋าเสื้อเทา รู้สึกโกรธอย่างอธิบายไม่ถูก ราวกับถูกดูถูกอย่างมาก “ทำไมเธอถึงได้ใจร้ายนักนะ ผู้หญิงบ้า?”
