พ่อที่ทำอะไรไม่ถูก -
มีเด็กหญิงตัวน้อยที่สวยงามคนหนึ่ง เธอชื่อยู่หยาน เธอมีดวงตากลมโตที่สดใส และเธอมีความไร้เดียงสาที่โปร่งใสเหมือนเด็ก เธอเป็นเด็กกำพร้าและเธออาศัยอยู่ในโลกนี้เพียง 8 ปีเท่านั้น คำพูดสุดท้ายที่เธอทิ้งไว้ในโลกนี้คือ "ฉันอยู่ที่นี่และฉันดีมาก" เธอหวังว่าจะตายในฤดูใบไม้ร่วง และร่างกายที่เพรียวบางของเธอก็เหมือนกับกระบวนการทางธรรมชาติของดอกไม้ที่เบ่งบานและเหี่ยวเฉา เมื่อดอกไม้สีเหลืองกองปลิวไปทั่ว และใบไม้ที่ร่วงหล่นปลิวไสวในอากาศ เธอจะเห็นห่านบินข้ามท้องฟ้า เธอละทิ้งการรักษาโดยสมัครใจ โดยแบ่งเงิน 540,000 หยวนที่ชาวจีนทั่วโลกบริจาคให้เธอออกเป็น 7 ส่วน และแจกจ่ายชีวิตเหมือนเค้กแห่งความหวังให้กับเด็ก 7 คนที่กำลังอยู่บนเส้นชีวิตและความตาย -
-
ฉันสมัครใจยกเลิกการรักษา-
เธอไม่รู้ว่าพ่อแม่ทางสายเลือดของเธอคือใครตอนที่เธอเกิด เธอมีพ่อบุญธรรมเพียงคนเดียว -
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1996 เป็นวันที่ 20 ตุลาคมตามปฏิทินจันทรคติในปีนั้น เนื่องจาก "พ่อ" She Shiyou พบชายที่กำลังจะตายคนนี้อยู่บนพื้นหญ้าข้างอาคารเล็กๆ ใน Shenjiachong เมือง Yongxing ตอนที่เธอยังเด็กแรกเกิด เธอพบกระดาษแผ่นเล็กๆ ติดอยู่ในอกของเธอ ซึ่งเขียนว่า "เวลา 12.00 น. ของวันที่ 20 ตุลาคม" -
เธอ ซือโหยว ซึ่งอาศัยอยู่ในกลุ่ม 2 ของหมู่บ้านหยุนหยา เมืองซานซิง เทศมณฑลซวงหลิว มณฑลเสฉวน มีอายุ 30 ปีในปีนั้น เนื่องจากครอบครัวนี้ยากจนและไม่สามารถหาคู่ครองที่เหมาะสมได้ หากพวกเขาต้องการรับเด็กคนนี้มาเลี้ยง คงไม่มีใครเต็มใจที่จะแต่งงานกับครอบครัวนี้ เมื่อมองดูทารกร้องไห้ราวกับลูกแมวในอ้อมแขนของเขา ชี่ชิโหย่วก็วางมันลงและหยิบมันขึ้นมาหลายครั้ง หันกลับมามองย้อนกลับไป ชีวิตเล็กๆ นี้เย็นชาและร้องไห้อย่างอ่อนแอแล้ว เขากลัวว่าเขาจะตายเมื่อไรก็ได้ถ้าไม่มีใครสนใจเขา! เขากัดฟันแล้วอุ้มทารกขึ้นมาอีกครั้งแล้วถอนหายใจ "คุณจะกินอะไรก็ได้ที่ฉันกิน" -
-
เธอ ซือโหยวตั้งชื่อเด็กว่า เชเอี้ยน เพราะเธอเกิดในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ชายโสดกลายเป็นพ่อ เขาไม่มีนมแม่และไม่สามารถจ่ายนมผงได้จึงต้องป้อนข้าวต้ม เธอหยานอ่อนแอและป่วยมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอมีความประพฤติดีและมีเหตุผลมาก ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป และฤดูใบไม้ผลิก็กลับมาอีกครั้ง เหมือนดอกไม้เล็กๆ บนเถาที่มีรสขม เธอหยานเติบโตขึ้นทุกวัน เธอฉลาดและประพฤติตัวดีอย่างน่าประหลาดใจ เพื่อนบ้านบอกว่าตุ๊กตาที่พวกเขาหยิบขึ้นมามีไอคิวสูงและทุกคนก็ชอบเธอ แม้ว่าเธอจะป่วยมาตั้งแต่เด็ก แต่ She Yan ก็เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความกังวลของพ่อเธอ -
-
เด็กขยันนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ เธอรู้วิธีช่วยพ่อทำงานบ้าน ซักผ้า ทำอาหาร และตัดหญ้าตั้งแต่อายุ 5 ขวบ เธอทำทุกอย่างได้ดี เธอรู้ว่าเธอแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ เด็กในครอบครัวอื่นมีพ่อแม่ แต่ครอบครัวของเธอมีเพียงเธอและพ่อของเธอ ครอบครัวนี้ต้องอาศัยเธอและพ่อเพื่อช่วยเหลือเธอ เธอจะต้องเป็นคนดีและเชื่อฟังมากเพื่อไม่ให้พ่อของเธอกังวลหรือโกรธมากขึ้น -
-
เมื่อเธอไปโรงเรียนประถม เธอหยานรู้ว่าเธอต้องเรียนหนัก มีแรงบันดาลใจ และได้อันดับหนึ่งในการสอบ เพื่อที่พ่อที่ไม่รู้หนังสือของเธอจะได้มีใบหน้าที่สดใสในหมู่บ้าน เธอไม่เคยทำให้พ่อของเธอผิดหวัง เธอร้องเพลงให้เขาฟัง เล่าเรื่องน่าสนใจทั้งหมดที่เกิดขึ้นในโรงเรียนให้เขาฟัง และติดดอกไม้สีแดงเล็กๆ ที่เธอติดบนผนังอย่างระมัดระวัง บางครั้งเขาจะทำให้พ่อของเขาล้มเหลวด้วยคำถามเปิดตัวสุดซุกซน . . เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของพ่อเธอก็จะแอบพอใจ “ถึงฉันจะมีแม่เหมือนลูกคนอื่นไม่ได้ แต่ฉันมีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับพ่ออย่างมีความสุข” - เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 เธอมักมีเลือดกำเดาไหล เช้าวันหนึ่ง ชีหยานกำลังล้างหน้า จู่ๆ เธอก็พบแอ่งน้ำสีแดง ดูเหมือนเลือดหยดจากจมูกของเธอ ไม่ว่าเธอจะใช้มาตรการอะไรเธอก็ไม่สามารถหยุดมันได้ ไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้จริงๆ พ่อของเธอพาเธอไปที่ศูนย์สุขภาพในเมืองเพื่อฉีดยา แต่รูเข็มเล็กๆ มีเลือดออก และมีจุดแดงบนขาของเธอเยอะมาก แพทย์บอกให้เธอไปโรงพยาบาลใหญ่โดยเร็วที่สุด เมื่อเธอมาถึงโรงพยาบาลใหญ่เฉิงตู ก็เป็นเวลาสูงสุดในการปรึกษาหารือ เธอรอต่อแถวไม่ไหว เธอจึงนั่งคนเดียวบนม้านั่งและกุมจมูก เลือดกำเดาไหลเหมือนสองเส้น ตกลงลงมาตรงพื้นและทำให้พื้นเป็นสีแดง เธอรู้สึกเขินอายจึงต้องหยิบกระทะมาซับเลือด ภายในเวลาไม่ถึง 10 นาที เลือดครึ่งหนึ่งในอ่างก็เต็ม เมื่อเห็นเช่นนี้ แพทย์จึงรีบพาเด็กไปตรวจ หลังจากการตรวจร่างกาย แพทย์ได้ออกประกาศโรคร้ายแรง เธอเป็น “มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลัน”!- - ค่ารักษาพยาบาลสำหรับโรคนี้มีราคาแพงมาก ปกติจะอยู่ที่ 300,000 หยวน Shiyou เธอสับสน เมื่อมองลูกสาวของเขาบนเตียงในโรงพยาบาล เขาก็ไม่คิดมาก เขามีความคิดเดียวเท่านั้น: ช่วยลูกสาวของเขา! เงินที่รวบรวมจากญาติและเพื่อนเป็นเพียงหยดเดียวในถัง 300,000 อยู่ไกลเกินไป เขาจึงตัดสินใจขายบ้านอิฐหลังเดียวในครอบครัวของเขาที่เขาสามารถแลกเงินได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบ้านทรุดโทรมเกินไป เขาจึงไม่สามารถหาผู้ซื้อได้ระยะหนึ่ง - - มองดูดวงตาเศร้าโศกของพ่อและใบหน้าที่บางลง เธอหยานมีความรู้สึกเศร้าอยู่เสมอ ครั้งหนึ่ง เธอหยานจับมือพ่อของเธอ ก่อนที่เธอจะพูดอะไร น้ำตาก็ไหลออกมา: "พ่อ ฉันอยากตาย..." - - พ่อของเธอมองเธอด้วยดวงตาตกตะลึง "คุณอายุแค่ 8 ขวบ ทำไมคุณถึงอยากตาย?" - "ฉันเป็นเด็กถูกอุ้ม ใครๆ ก็บอกว่าชีวิตฉันราคาถูกและฉันไม่สามารถจ่ายค่าโรคนี้ได้ ให้ฉันได้ออกจากโรงพยาบาลเถอะ..." - วันที่ 18 มิถุนายน ชีหยาน วัย 8 ขวบ เข้ามาแทนที่พ่อที่ไม่รู้หนังสือของเธอ และลงนาม "สมัครใจสละการรักษาของเชหยาน" ในบันทึกทางการแพทย์ของเธอ - - เด็กหญิงวัย 8 ขวบที่ยอมเชื่อฟังสำหรับคนรุ่นต่อ ๆ ไป - - หลังจากกลับบ้านในวันนั้น เชหยาน ซึ่งไม่เคยทำอะไรเลย ร้องขอต่อบิดาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก ร้องขอต่อบิดาของเธอสองครั้ง เธอต้องการสวมชุดใหม่และกำลังถ่ายรูป เธออธิบายให้พ่อของเธอฟังว่า “เมื่อฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว เมื่อคุณคิดถึงฉัน แค่มองฉันในรูปก็พอ” - - วันรุ่งขึ้น พ่อของเธอขอให้ป้าของเธอพา She Yan ไปที่เมือง และใช้เงิน 30 หยวนเพื่อซื้อเสื้อผ้าใหม่สองชุดให้กับ She Yan เธอหยานเลือกชุดกางเกงขาสั้นสีชมพูสำหรับตัวเอง ส่วนป้าของเธอเลือกชุดกระโปรงสีขาวจุดสีแดง . . - - เธอไม่สามารถไปโรงเรียนได้อีกต่อไป เธอยืนอยู่บนเส้นทางหน้าหมู่บ้าน แบกกระเป๋านักเรียนเป็นเวลานาน ดวงตาของเธอเปียกอยู่เสมอ - ถ้าไม่ใช่เพราะนักข่าวชื่อ Fu Yan จาก "Chengdu Evening News" เธอคงเป็นเหมือนใบไม้ร่วงหล่นอย่างเงียบ ๆ ลอยไปตามสายลมอย่างเงียบ ๆ - - ป้าของนักข่าวได้เรียนรู้เกี่ยวกับสถานการณ์จากโรงพยาบาลและเขียนรายงานโดยเล่าเรื่องราวของ She Yan โดยละเอียด ไม่นานเรื่องราวของ “เด็กหญิงวัย 8 ขวบจัดวางลูกหลานอย่างชาญฉลาด” ก็แพร่สะพัดไปในเมืองเฉิงตู เฉิงตูถูกย้าย และอินเทอร์เน็ตก็ถูกย้ายโดยเฉพาะ ประชาชนจำนวนนับไม่ถ้วนเสียใจกับเด็กหญิงผู้น่าสงสารคนนี้ ตั้งแต่เฉิงตูไปจนถึงทั้งประเทศ แม้แต่โลก โลกแห่งความจริง และพื้นที่อินเทอร์เน็ตก็เชื่อมโยงกัน ผู้ห่วงใยทุกคนบริจาคเงินให้กับชีวิตที่อ่อนแอนี้ “สังคมสามัคคี” กลายเป็นความเข้มแข็งในใจทุกคน ภายในเวลาเพียง 10 วัน ยอดบริจาคจากชาวจีนทั่วโลกทะลุ 560,000 ราย และค่าใช้จ่ายในการดำเนินการก็เพียงพอแล้ว ไฟแห่งชีวิตของ She Yan ตัวน้อยถูกจุดขึ้นมาอีกครั้งด้วยความรักของทุกคน! - - หลังจากประกาศสิ้นสุดกิจกรรมระดมทุน ก็ยังมีการรับเงินบริจาคจากทั่วทุกมุมโลกอย่างต่อเนื่อง ได้รับเงินทั้งหมดแล้ว และแพทย์ก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชนะความยากลำบากในการรักษาทีละคน!ทุกคนยิ้มและรอวันแห่งความสำเร็จ . . ชาวเน็ตบางคนเขียนว่า "เซอหยาน ลูกรักของฉัน..." - - เซอหยาน ซึ่งละทิ้งการรักษาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน และกลับบ้านเพื่อรอความตาย ถูกนำตัวกลับมาที่เฉิงตู และเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเด็กเทศบาล ด้วยเงินทอง เธอมีความหวังและเหตุผลที่จะใช้ชีวิตอย่างสมถะของเธอ - เชอหยานได้รับเคมีบำบัดจนทนไม่ไหว ภายในประตูกระจก เซอหยานกำลังนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลเพื่อแช่ยา มีเก้าอี้อยู่ที่หัวเตียงและมีอ่างพลาสติกอยู่บนเก้าอี้ เธอจะอาเจียนตะแคงเป็นครั้งคราว ความแข็งแกร่งของสาวน้อยทำให้ทุกคนประหลาดใจ ตามที่แพทย์ที่เข้ารับการรักษาของเธอกล่าวไว้ ในระหว่างทำเคมีบำบัด เธอมีปฏิกิริยาต่อระบบทางเดินอาหารอย่างรุนแรง ในตอนแรก เซอหยานอาเจียนมากกว่าครึ่งหนึ่งของอ่างของเธอ แต่เธอไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เมื่อเธอเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลครั้งแรก เธอได้ทำการทดสอบการเจาะไขกระดูก เข็มแทงทะลุซี่โครง เธอไม่ร้องไห้หรือกรีดร้อง ไม่หลั่งน้ำตา และขยับตัวไม่ได้ - - ตั้งแต่เกิดจนตาย She Yan ไม่ได้รับการดูแลจากมารดาใดๆ เมื่อดร.ซูหมิงแนะนำว่า "เธอหยาน เป็นลูกสาวของฉันเถอะ" ดวงตาของเธอหยานเป็นประกายและน้ำตาก็ไหลออกมา วันรุ่งขึ้น เมื่อหมอซูหมิงมาข้างเตียง เธอหยานเรียกเธออย่างเขินอายว่า "แม่ซู" หมอ Xu Ming บอกกับ She Yan ว่า "เมื่อลูกดีขึ้น แม่จะพาไปกิน KFC" ดวงตาของ She Yan เต็มไปด้วยความสับสน เธอนึกไม่ออกจริงๆว่า KFC คืออะไร - วันรุ่งขึ้น นาง Xu ไปที่วอร์ดและสวมถุงเท้าสีขาวคู่หนึ่งให้กับ She Yan แล้วพูดกับเธออย่างสบายๆ: "ใส่ถุงเท้าเหล่านี้เพื่อไม่ให้เป็นหวัด" เธอหยานพูดอย่างมีความสุข "แม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันใส่ถุงเท้า" - คุณหมอ Xu Ming รู้สึกเหมือนมีเข็มทิ่มแทงหัวใจเธอทันที จากนั้นจึงถามเธอว่า "บอกแม่ คุณต้องการอะไรอีก" - เธอหยานก้มศีรษะลงและเขินอายอยู่นาน จากนั้นพูดอย่างเขินอายว่า "ฉันอยากได้รองเท้าหนังสีแดงกับถุงเท้าสีขาวข้างใต้เหมือนสโนว์ไวท์" คืนนั้น หลังจากที่ดร.ซูหมิงเลิกงาน เธอก็นั่งแท็กซี่ไปร้านขายเสื้อผ้าเด็กและจ่ายเงิน 80 หยวนเพื่อซื้อรองเท้าหนังสีแดงคู่หนึ่งและถุงเท้าสีขาวสองคู่ - วันรุ่งขึ้นฉันไปที่วอร์ดและสวมรองเท้าหนังสีแดงและถุงเท้าสีขาวให้กับชีหยาน เธอหยานนั่งอยู่บนขอบเตียงโดยเท้าไม่แตะพื้น เธอชอบมันมาก - น่าเสียดายที่ฉันใส่มันแค่ช่วงสั้นๆ เท่านั้น ถึงเวลาฉีดยาแล้ว ฉันต้องวางเข็มบนเท้าเพื่อแช่ หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ถอดถุงเท้าและรองเท้าหนังออก ——ทุกคนตั้งตารอปาฏิหาริย์ และทุกคนตั้งตารอช่วงเวลาที่เธอหยานจะเกิดใหม่ ประชาชนจำนวนมากมาที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยม She Yan และชาวเน็ตจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ตก็ถามถึงเด็กที่น่าสงสารคนนี้ ชีวิตของเธอเติมเต็มชีวิตที่แปลกประหลาดนี้ด้วยแสงสว่าง! - - ในช่วงเวลานั้น หอผู้ป่วยเต็มไปด้วยดอกไม้และผลไม้ และกลิ่นหอมเย้ายวนมีอยู่ทุกที่ ในช่วงสองเดือนของการทำเคมีบำบัด เซอหยานผ่านประตูแห่งความตายเก้าครั้ง รวมถึงภาวะช็อกจากการติดเชื้อ ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด ภาวะเม็ดเลือดแดงแตก และมีเลือดออกในทางเดินอาหารจำนวนมาก . . ทุกครั้งโชคร้ายจะกลายเป็นโชคดี แผนเคมีบำบัดที่กำหนดร่วมกันโดยผู้เชี่ยวชาญด้านโลหิตวิทยาเด็กที่เชื่อถือได้ในจังหวัดและแม้แต่ในประเทศก็มีประสิทธิภาพมาก "มะเร็งเม็ดเลือดขาว" สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ ทุกคนต่างรอคอยข่าวดีของการฟื้นตัวของ She Yan!- - อย่างไรก็ตาม ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้ยาเคมีบำบัดนั้นน่ากลัวมาก เมื่อเทียบกับเด็กคนอื่นๆ ที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ร่างกายของ She Yan นั้นอ่อนแอมาก หลังการผ่าตัด สภาพร่างกายของเธอแย่ลงไปอีก ในตอนเช้าของวันที่ 20 สิงหาคม เธอถามฟู่หยานว่า "คุณป้า บอกหน่อยสิว่าทำไมพวกเขาถึงบริจาคเงินให้ฉัน" - "เพราะพวกเขาทุกคนใจดี" - "คุณป้า ฉันก็เป็นคนใจดีเหมือนกัน" - "คุณเป็นคนใจดีโดยธรรมชาติ และคนใจดีจะใจดีมากขึ้นถ้าพวกเขาช่วยเหลือกัน" - เธอหยิบหนังสือการบ้านคณิตศาสตร์ออกมาจากใต้หมอนแล้วยื่นให้ฟู่หยาน "คุณป้า นี่คือบันทึกการฆ่าตัวตายของฉัน..." - - ฟู่หยานตกใจและ รีบเปิดออกเพื่อดูว่าเป็นลูกหลานที่จัดโดยเซียวเชอหยานจริงๆ - เมื่อเด็กอายุ 8 ขวบกำลังจะตาย เขานอนอยู่บนเตียงและเขียนบันทึกการฆ่าตัวตาย 3 หน้าด้วยดินสอ เนื่องจากเด็กยังเด็กเกินไป เขาจึงไม่สามารถเขียนคำบางคำได้ และยังมีการพิมพ์ผิดมากมาย เห็นได้ชัดว่าบทความนี้ไม่ได้เขียนในคราวเดียว แบ่งออกเป็น 6 ย่อหน้า เริ่มต้นด้วย "ป้าฟู่หยาน" และลงท้ายด้วย "ลาป้าฟู่หยาน" "ป้าฟู่หยาน" หรือ "ป้าฟู่" ปรากฏ 7 ครั้งในบทความทั้งหมด และ 9 ครั้งนักข่าวเรียกสั้น ๆ ว่า "ป้า" หลังจาก 16 ชื่อนี้ล้วนแต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเธอ "ได้โปรด" หลังจากที่เธอเสียชีวิตและความปรารถนาของเธอที่จะแสดงความ "ขอบคุณ" และ "ลาก่อน" กับคนในสังคมที่ห่วงใยเธอผ่านนักข่าว - "ลาก่อนป้า เราเจอกันในฝัน ป้าฟู่ บ้านพ่อจะพัง พ่ออย่าโกรธ อย่ากระโดดลงจากตึก ป้าฟู่ ต้องดูแลพ่อ ป้า ให้เงินโรงเรียนเราหน่อย ขอบคุณ คุณป้า ฉันบอกประธานสภากาชาดว่าหลังจากที่ฉันตายฉันจะมอบเงินที่เหลือให้กับผู้ป่วยเช่นฉันเพื่อให้อาการป่วยดีขึ้น ... " - บันทึกการฆ่าตัวตายนี้ทำให้ Fu Yan น้ำตาไหลและหลั่งน้ำตา - "ฉันมาที่นี่ ฉันสบายดี" - - เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม เซอหยาน ซึ่งไม่สามารถกินอาหารได้เกือบหนึ่งเดือนเนื่องจากมีเลือดออกในทางเดินอาหารและต้องอาศัยการให้ยาทางหลอดเลือดดำเพื่อพยุง เขาได้หักบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปชิ้นหนึ่งแล้วเอาเข้าปากของเธอเป็นครั้งแรก ไม่ช้า เลือดออกในทางเดินอาหารก็แย่ลง แพทย์และพยาบาลจึงรีบถ่ายเลือดและของเหลวให้เธอ . . เมื่อเห็นอาการปวดท้องจนทนไม่ไหวของ She Yan แพทย์และพยาบาลหลายคนก็ร้องไห้ ทุกคนเต็มใจที่จะช่วยเธอแบ่งปันความเจ็บปวด แต่พวกเขาพยายามทุกวิถีทางแต่ก็ไม่เกิดประโยชน์ - อาการปวดท้องของ She Yan ทนไม่ไหว เธอขอร้องแพทย์และพยาบาลทุกคนว่า “ให้ฉันตายเถอะ ฉันรู้สึกไม่สบายใจ...” แพทย์และพยาบาลปลอบใจเธอและขอให้เธออดทนไว้ แล้วเธอก็จะหายดี - ในที่สุด เธอก็จากโลกนี้ไปด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส หลังจากที่แพทย์หยุดหายใจ พวกเขายังคงพยายามช่วยชีวิตเธอเป็นเวลา 80 นาที แต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่สามารถช่วยชีวิตเด็กคนนี้ได้ - ในที่สุด เฉอหยาน เด็กน้อยวัย 8 ขวบก็รอดพ้นจากโรคร้ายและจากไปอย่างสงบในที่สุด - ไม่มีใครยอมรับความจริงข้อนี้ได้ “นางฟ้าตัวน้อย” ที่สวยงามราวกับบทกวีและบริสุทธิ์ราวกับน้ำได้ไปต่างโลกจริง ๆ หรือเปล่า? นักข่าว Fu Yan สัมผัสใบหน้าของ She Yan ซึ่งค่อยๆ เริ่มเย็นลง และน้ำตาไหลออกมา ฉันไม่สามารถเรียกเธอว่าป้าได้อีกต่อไป และฉันก็ไม่สามารถหัวเราะออกมาดัง ๆ ได้อีกต่อไป . . - - เสฉวนออนไลน์, NetEase<
