【1】
เธอพูดว่า: เรียน จากนี้ไปลูกของเราจะถูกเรียกว่าคิตตี้
เขาจับหน้าเธอแล้วพูดว่า: โอเค ต่อไปนี้ลูกของเราจะถูกเรียกว่าคิตตี้
หลายปีต่อมา
พวกเขาพบกันและเขาพูดว่า: นี่คือลูกสาวของฉันชื่อคิตตี้ เธอยิ้มและพูดว่า: ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่ลูกสาวของฉันถูกเรียกว่าเสี่ยวเหมา
【二】
เธอเดินทางไปทำธุรกิจและไม่กลับมาอีก
ชายคนนั้นเดินทางไปหลายเมืองเพื่อตามหาเธอและเกือบจะใช้เงินเก็บทั้งหมดที่มี
โดยบังเอิญเขาเห็นเธอบนถนน ใช่แล้ว เธอเอง มีไฝเหมือนกันที่มุมปาก
เธอมีเขาอยู่เคียงข้างเธอ เธอยิ้มหวานและดูมีความสุข
เธอเดินผ่านชายคนนั้นด้วยรอยยิ้ม โดยไม่ได้สังเกตเห็นน้ำตาในดวงตาของเขา
ชายคนนั้นพูดกับตัวเอง: ตราบใดที่คุณมีความสุข ฉันจะไม่รบกวนคุณอีกต่อไป
อันที่จริงผู้ชายไม่รู้ว่าผู้หญิงมีความสุขเพราะเพิ่งออกจากโรงพยาบาลจิตเวช
และเธอก็เอาแต่พูดว่า: ฉันอยากกลับบ้าน ฉันอยากกลับบ้าน
และผู้ชายคนนั้นก็เป็นเพียงผู้ดูแลเธอ
[สาม]
Xiao Xi ได้ยินเพื่อนร่วมชั้นชายที่อยู่ข้างหลังเขาเดิมพัน
\"ถ้าคุณทำให้ Xiao Xi ชอบคุณได้ ฉันจะมอบเสื้อแข่งให้คุณพร้อมลายเซ็นของ Tracy McGrady"
\เขาพูดว่า "แล้วคุณจะแพ้อย่างแน่นอน"
\Xiao Xi ทนฟังไม่ไหวแล้วลุกขึ้นและเดินออกจากห้องเรียน
สองเดือนต่อมา เซียวซีเตือนตัวเองว่า: ฉันไม่ชอบเขา เขาโกหกฉัน พวกเขากำลังพนันกัน
\แต่สิ่งนี้ทำให้เธอไม่มั่นใจ
\เขายืนอยู่ชั้นล่างในหอพัก ถือดอกกุหลาบไว้ในมือและเรียกชื่อเสี่ยวซี
Xiao Xi วิ่งลงไปชั้นล่าง ยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้วพูดว่า: เป็นเพียงการเดิมพันไม่ใช่หรือ? ยินดีด้วย คุณชนะแล้วไปรับเสื้อแข่งได้เลย
เขาพูดว่า: คุณกำลังพูดถึงอะไร?
Xiao Xi กล่าวว่า: หยุดแกล้งฉันได้แล้ว
เขาแตะหัวแล้วพูดว่า: คุณได้ยินประโยคถัดไปไหม?
เซียวซีพูดว่า: อะไรนะ?
"คุณถูกกำหนดให้พ่ายแพ้แล้ว เพราะฉันชอบเซียวซีจริงๆ"
[สี่]
เขาอยู่ในวิทยาลัย เกรดดีมากและคนก็หล่อมาก
เธอมีใบหน้าเหี่ยวย่น มีผ้าพันคอสีเหลืองบนศีรษะ และมีกระเป๋าที่ล้าสมัยอยู่ในมือ
เธออยากจะจับมือของเขา แต่เขาหลีกเลี่ยงเธอ
เพื่อนร่วมชั้นเดินผ่านมาถามว่า: คุณกำลังทำอะไรอยู่?
เขาตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: ป้าคนนี้กำลังถามทาง
เธอยิ้มแล้วพูดว่า: ฉันแค่ถามถึงทางออก ลูกจะไม่รบกวนคุณอีกต่อไป ไปกันเลย
เธอหันกลับมาและแอบเช็ดน้ำตา
【五】
แม่พูดว่า: คุณไม่สามารถพูดถึงคู่รักได้คุณยังเด็กอยู่
เด็กหญิงพูดว่า: แม่คะ ฉันไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว ฉันตัดสินใจได้
หลายปีต่อมา . . . . . . .
แม่พูดว่า: ฉันไม่เด็กแล้ว ถึงเวลาหาคู่แล้ว
เด็กหญิงพูดว่า: แม่คะ หนูยังเด็กอยู่ ไม่ต้องรีบร้อน
【6】
เขาและเธอ เธอกับเขา ผ่านกันและกัน เขาหันกลับมา และเธอก็เช่นกัน
เธอถาม: สามีคุณรู้จักฉันไหม?
เขาพูดว่า: มันดูคุ้นเคย
เขาถาม: ภรรยาคุณรู้จักฉันไหม?
เธอพูดว่า: ฉันไม่รู้จักเขา
【เซเว่น】
ครอบครัวสามคน พ่อ แม่ และเขา
เขาพูดว่า: แม่คะ รองเท้าของฉันอยู่ที่ไหน?
เขาพูดว่า: แม่ค่าครองชีพ
หลังจากแม่จากไป
\เขาพูดว่า: พ่อ ช้อนอยู่ไหน?
พ่อพูดว่า: ถามแม่สิ!
จากนั้นเขาก็รีบพูดว่า: ในตู้เหนือหัวของคุณ
ลูกชายมองรูปถ่ายที่แขวนอยู่บนผนังอย่างเงียบๆ ใบหน้าที่ยังคงยิ้มแย้มแจ่มใส
【8】
เขาชอบดื่มโจ๊ก
หลังจากที่ภรรยาจากไปแล้ว เขาได้ไปร้านโจ๊กหลายแห่ง
เขามักจะจิบแล้วก็จากไป
คนอื่นถาม: ทำไมคุณถึงจิบแล้วออกไป?
เขาพูดว่า: มันไม่มีรสชาติแบบนี้
【9】
เธอเดินเข้าไปเห็นเขาบนเตียงกำลังร่วมเพศกับผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอตกใจมากจึงหันกลับมาร้องไห้
ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า: ละครจบแล้ว โปรดส่งเงินมาให้ฉันด้วย
ผู้ชายให้เงินผู้หญิงแล้วขอให้เธอออกไป
หลังจากที่ผู้หญิงจากไป ชายหนุ่มก็สูบบุหรี่และมองดูใบทดสอบในมือ: มะเร็ง ระยะสุดท้าย
【10】
ในร้านกาแฟเก่าๆ ชายและหญิงนั่งเผชิญหน้ากัน
ชายคนนั้นพูดว่า: มาหย่ากันเถอะ ฉันตกหลุมรักเธอและผู้หญิงคนนั้นก็ตอบตกลงอย่างใจเย็น
ผู้หญิงคนนั้นหันกลับมาและเห็นคู่หนุ่มสาวนั่งอยู่ข้างๆเธอ
เด็กชายพูดว่า: จากนี้ไปเราจะไม่ทิ้งกัน ฉันจะรักคุณตลอดไป!
หญิงสาวพูดว่า: จะไม่มีใครทิ้งใครไว้
ร่างของเด็กชายและเด็กหญิงค่อยๆ เบลอจนน้ำตาไหล
【Eleven】
เธอหูหนวกเป็นใบ้เนื่องจากอุบัติเหตุทางการแพทย์
เธอเป็นออทิสติกและสิ้นหวัง
เขาปรากฏตัวในชีวิตของเธอเมื่อเธอหมดหวัง
เขาก็หูหนวกและเป็นใบ้เช่นกัน แต่มองโลกในแง่ดีมาก
เขาให้ความหวังกับเธอ
พวกเขาตกหลุมรักและแต่งงานกัน
หลายปีต่อมา อาการของเธอแย่ลงและเธอก็จากไป
เขาถ่ายรูปเธอแล้วพูดว่า: ที่รัก คุณจะทิ้งฉันไปได้อย่างไร
【สิบสอง】
เธอจับมือเขาแล้วพูดว่า: สามี ลูกจะสอบเข้าโรงเรียนมัธยมในวันนี้
เขาไม่พูด
เธอจับมือเขาแล้วพูดว่า: สามี วันนี้ลูกจะสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลาย
เขาไม่พูด
เธอจับมือเขาแล้วพูดว่า: สามี ลูกกำลังจะสอบเข้าวิทยาลัยในปีนี้
เขาลืมตาแล้วพูดเล็กน้อย: ภรรยาฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้ว?
เธอร้องไห้และพูดว่า: อีกไม่นาน 7 ปี
【สิบสาม】
เขาจัดเนคไทและเสื้อผ้าให้
พูดกับกระปุกออมสิน: มาเลย
เขาออกไปพบกับหญิงสาว
เขาพูดกับหญิงสาว: ฉันรักคุณ
หญิงสาวพูดว่า: ฉันขอโทษ
เด็กชายกลับบ้านด้วยความผิดหวัง
\หญิงสาวหยิบเหรียญออกจากกระเป๋าแล้วโยนมันลงในกระปุกออมสินแล้วพูดว่า: 99
\หญิงสาวกลับบ้านอย่างมีความสุขและเขียนในไดอารี่ของเธอ: 99 อีกครั้งหนึ่ง
【สิบสี่】
แม่ พร้อมทำอาหารหรือยัง? ฉันหิว. เธออายุ 10 ปี
แม่ คุณพร้อมทำอาหารหรือยัง? ฉันหิว! เธออายุ 30 ปี
แม่ คุณพร้อมทำอาหารหรือยัง? เราทุกคนหิวโหย! เธออายุ 50 ปี
แม่ ถึงเวลากินข้าวแล้ว เธออายุ 70 ปี
แม่ ฉันเอาอาหารมาให้คุณ เธออายุ 90 ปี
【สิบห้า】
เธอเขียนว่า: ฉันได้ที่หนึ่งในการสอบคณิตศาสตร์
เขาเขียนกลับ: คุณยอดเยี่ยมมาก!
เธอเขียนว่า: เพื่อนร่วมชั้นในชั้นเรียนของเรามีความรัก
เขาเขียนกลับ: คุณก็ทำได้เช่นกัน
เธอเขียนว่า: มีคนเขียนจดหมายรักถึงฉัน แต่ฉันไม่ชอบเขาเลย
เขาไม่เคยตอบกลับ
【สิบหก】
เขาพูดว่า: เป็นยังไงบ้าง?
เธอพูดว่า: ดีมาก.
เขาพูดว่า: คุณคิดถึงฉันไหม?
เธอพูดว่า: ฉันต้องการ
เขาพูดว่า: คุณเต็มใจทิ้งฉันได้อย่างไร?
เธอพูดว่า: ฉันขอโทษ.
เขาพูดว่า: ฉันจะมาพบคุณอีกครั้ง
เธอพูดว่า: ลืมฉันซะ
หลังจากพูดอย่างนั้น ชายคนนั้นก็วางช่อดอกเบญจมาศสีขาวเหมือนหิมะไว้หน้าหลุมศพของเธอ
ผู้หญิงคนนั้นมองดูผู้ชายคนนั้นจากไป
【Seventeen】
สาวพูดว่า: สามี กระเป๋าใบนี้ดูดีไหม?
เขาดูข้อความแล้วพูดอย่างลวกๆ: มันดูดี
หญิงสาวพูดว่า: งั้นก็ซื้อเลย
เขาพูดว่า: ซื้อเลย
หญิงสาวพูดว่า: สามีคุณคิดว่าชุดนี้ดูดีไหม?
เขาพูดเหม่อลอย: มันดูดี
หญิงสาวถาม: มีอะไรผิดปกติกับคุณ?
เขาพูดว่า: ไม่เป็นไร
เขาก้มดูข้อความ: สามี วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ 6 ของลูก เด็กกำลังรอคุณอยู่ อย่าลืมกลับบ้าน
【สิบแปด】
ที่รัก หิมะกำลังตก เด็กชายตะโกนอย่างมีความสุข
หญิงสาวพูดว่า: ที่รัก ฉันไม่ชอบหิมะ คุณลืมไปแล้วเหรอ?
เด็กชายก้มศีรษะ
ฉันจำได้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งบอกเขาว่าเธอชอบหิมะมาก
【สิบเก้า】
เธอป่วยหนัก
เขาจับมือเธอแล้วพูดว่า: หญิงชรา คุณอยู่กับฉันมาตลอดชีวิต ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ
เธอพูดว่า: มันไม่ขม
เขาเช็ดน้ำตาแล้วถามว่า: หญิงชราคุณติดตามฉันมาตลอดชีวิตคุณเสียใจไหม?
เธอพูดว่า: ฉันเสียใจด้วย
เขาตะลึง
เธอยิ้มแล้วพูดว่า: ฉันเสียใจที่ไม่ได้ดูแลคุณอย่างดี คุณกำลังดูแลฉัน
เขาพูดว่า: งั้นก็รอชาติหน้าแล้วค่อยคืน
【ยี่สิบ】
เขาและเธอมีความสัมพันธ์ระยะยาว
เด็กชายพูดว่า: ถ้าคุณรอฉันสามปีฉันจะแต่งงานกับคุณ
หญิงสาวพูดว่า: ฉันรอคุณอยู่
ในปีแรกก็ติดต่อกันอย่างใกล้ชิด
ปีหน้าก็ยังติดต่อกันอย่างใกล้ชิด
ปีที่สามก็ยังติดต่อกันอย่างใกล้ชิด
บาทหลวงหอประชุม: เจ้าบ่าวและเจ้าสาวแลกแหวนแต่งงานได้!
เขาและเธอแลกแหวนกันตลอดชีวิต
