แฟนสาวเฮ! แฟนสาวเฮ! (3)

หากความเจ็บปวดเป็นกฎทางสรีรวิทยาที่ผู้หญิงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ตลอดชีวิต เมื่อพูดถึงเรื่องเพศ พวกเธอควรเผชิญความเจ็บปวดอย่างสงบหรือปกปิดไว้?

อันที่จริง มีเพียงไม่กี่คนที่พูดคุยอย่างเปิดเผยในหัวข้อนี้

โลกฆราวาสได้ผูกมัดธรรมชาติของชาวตะวันออกไว้ และในขณะเดียวกัน ก็ได้ให้กำเนิดความงามที่ผิดรูปไป

ตัวอย่างเช่น พล็อตเรื่องบริสุทธิ์

Huang Xiyang ไม่ใช่คนสงบสุข แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา เสื้อผ้าแฟชั่น และมักจะร้องเพลงเศร้าเล็กน้อย แต่โดยพื้นฐานแล้ว เขาโหยหาสิ่งล่อใจทุกรูปแบบในใจ

เด็กสาวมักจะมึนเมากับความตื่นเต้นที่เกิดจากเอกลักษณ์ของเขา เขาเปรียบเสมือนปรมาจารย์แห่งการทอผ้าในฝัน บรรยายโลกแห่งความจริงที่แปลกประหลาดให้เด็กผู้หญิงฟัง และทำให้พวกเขาเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง แล้วมันก็ดำรงอยู่เป็นธรรมดาเหมือนไฟ รอให้มันกลายเป็นแมลงเม่าและบินไปมา สิ่งที่เรียกว่าชั่วนิรันดร์ ตราบใดที่เราสมบูรณ์และรักกัน ณ ขณะนี้ ก็ไม่มีอะไรสำคัญอีกต่อไป นี่กลายเป็นข้อแก้ตัวของเขา เป็นข้อแก้ตัวที่ไม่ดี

เมื่อหลี่ซินพบกับหวงซีหยางเป็นครั้งแรก เขากำลังร้องเพลง "บนถนนที่คุณอาศัยอยู่" จากละครเพลงเรื่อง "My Fair Lady"

มันเกินกว่าจินตนาการของเธอ ดูเหมือนว่าเด็กผู้ชายในวัยของเขาจะไม่สามารถร้องเพลงนี้ได้ บางทีการได้ยินมันอาจเป็นปาฏิหาริย์ แต่การร้องเพลงที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณของเขาทำให้เธอลืมความคิดของเธอชั่วคราว และในขณะเดียวกันเธอก็เพิกเฉยต่อการออกเสียงคำภาษาอังกฤษที่ไม่ดีของเขา คุณจากไปแล้ว แต่ฉันรู้สึกว่าคุณอยู่ใกล้ ความนุ่มนวลของสัมผัสของคุณอยู่เสมอที่นี่ และฉันเฝ้ามองด้วยสายตาที่เสียใจเสมอ
(เมื่อคุณจากฉันไป ฉันให้ทุกอย่างที่ฉันมี)
รู้ว่าฉันไม่สุขุมเมื่อคุณจากฉันไป
(คุณอยู่ไกลหลายพันไมล์) คุณห่างไกลจากฉัน
(ฉันไม่สงวนไว้อีกต่อไป)
และยามของฉันก็หมดลง
(หวังว่าจะได้ยินว่าเราจะไม่พรากจากกันอีก)
ฉันอยากได้ยินมันบอกว่าพวกเขา＇＇จะไม่พรากจากกัน ยังไงก็ตาม
(รักฉันให้ลึกซึ้งกว่านี้ แค่รักฉันมากขึ้น ฉันรู้แน่
ว่าฉันแค่ไม่รอบคอบเมื่อคุณทิ้งฉันไป
และเมื่อฉันอยู่คนเดียวฉันคิดว่าฉันคิดถึงคุณมากแค่ไหน
และยาวนานถึงวันที่คุณจะคิดถึงฉันด้วย
(ฉันนั่งอยู่คนเดียวและคิดจะจูบคุณในความฝันของฉัน)
ฉันนั่งอยู่คนเดียวและฝันว่าฉันจะจูบคุณอย่างไร
(คุณและฉันมองหน้ากันหัวใจของเรา เชื่อมต่อ)
และเธอเห็นฉันในแบบที่ฉันเห็นเธอ
(เธออยู่ไกลและไม่ได้เจอกันสักพัก)
เธออยู่ไกล ห่างหายไปสักพัก
(ฉันมองแสงแดดเธอยิ้มในที่สว่างไสว)
ฉันมองแสงตะวัน ที่ฉันเห็นเธอยิ้ม
(ฉันบอกได้คำเดียวเท่านั้น)
และฉันก็ต้องไปแล้ว
(ใจฉันรู้ลึก)
เพราะลึก ๆ ฉัน รู้
(ฉันได้ให้ทุกสิ่งที่ฉันมีแล้ว)
ว่าฉัน ＇＇ ฉันไม่รอบคอบ
(เมื่อคุณทิ้งฉันไป)"

หลังจากร้องเพลงบรรทัดสุดท้าย Huang Xiyang ที่กำลังร้องเพลงทั้งที่หลับตาก็ค่อยๆลืมตา ราวกับไม่ได้ตั้งใจ เขามองไปด้านข้างของ Li Xin ด้วยร่องรอยของความรักที่อธิบายไม่ได้ในดวงตาของเขา จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้นและรอยยิ้มอันอบอุ่นก็เต็มไปด้วยแรงโน้มถ่วงราวกับแม่เหล็ก ดึงดูดความคิดของหลี่ ซิน

เธอหน้าแดงด้วยความตื่นตระหนก และในขณะเดียวกันเธอก็ดีใจที่โม ซีซีไม่เห็นมัน

เธอไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อยที่หมุนไปตามจักรวาลเล็กๆ ของเด็กชายใช่ไหม?