ดราก้อนบอลกับ 7723 สาม

บทที่สาม สอนกังฟู .. พวกเขาคุยกันนานมาก “อ๊า~~~คุณบอกว่าคุณเป็นคนทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์?” “ใช่~อืม~เรื่องนั้นฉันไม่อยากพูดอีก… คุณบ้าไปรึเปล่า..” ซุนหงอคงเอื้อมมือไปเกาหน้า “ฮ่าฮ่า ไม่มีหรอก~~ ตู้ม~~ เซ่ยชางล้มลงกับพื้น” “ฉันบอกแล้วว่าเป็นบ้า ช่วงเวลานั้นงูตัวหนึ่งเลื้อยเข้าไปในถ้ำ.. “ว้าว~~~~งู~~” เซ่ยชางวิ่งไปซ่อนหลังซุนหงอคง เขาสั่นอย่างกลัว ซุนหงอคงชูมือยิงลูกพลังขนาดเล็กไป ทันใดปากทางเข้าถ้ำก็พังลง “อืม~~~ผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ฉันก็ยังควบคุมพลังของตัวเองไม่ได้..” เซ่ยชางล้มลงกับพื้น ฟองสีขาวพุ่งจากปาก “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม..??? บาดเจ็บรึเปล่า~~~ต้องเป็นเพราะฉันแน่ๆ~~~ ฮ่าฮ่า~~ขอโทษนะ~~~ เอาเถอะ กินอันนี้เข้าไปสิ~~ กินแล้วก็หาย” ถั่วเขียวขนาดใหญ่ถูกยัดเข้าปากเซ่ยชาง “อ๊ะ? พลังของฉันกลับมาแล้วด้วย~~ ท้องก็ไม่หิวแล้ว~~~เก่งมากเลย งั้นคุณต้องพาฉันไปข้างบนได้ใช่ไหม” “คุณอยากไปเหรอ? ใช่ เพื่อนฉันยังอยู่ข้างบน คุณอยู่ต่อเถอะ ฉันจะสอนกังฟูให้คุณนะ.. โอเคไหม.. นานแล้วไม่มีใครเล่นด้วยจริงๆ.. ฮ่าฮ่าฮ่า~~~~” “คุณหัวเราะอะไร?” “อ๋า~~~เปล่า.. จริงสิ พวกเขาจะหาไม่เจอฉันแล้วทำไงดี~~~??? เอาเป็นว่าฉันจะเขียนกระดาษโน้ต คุณช่วยเอาขึ้นไปให้หน่อย” หงอคงนำกระดาษโน้ตไปให้เพื่อนของเซ่ยชางที่หลับอยู่ วางกระดาษโน้ตไว้ข้างหน้าของเพื่อนนั้น~~~