[แทนที่จะเขียนนิยาย ฉันจะเขียนนิยายต่อเนื่อง] "ปริศนา"

คำนำ: นี่เป็นโนเวลลาที่ฉันเขียนตอนที่ฉันไม่มีอะไรทำระหว่างศึกษาด้วยตนเอง มันเสร็จสมบูรณ์แล้ว (มันปรากฏมาจากไหนก็ไม่รู้ นิสัยของฉันคือจะบันทึกทันทีที่มีแรงบันดาลใจ แต่สิ่งนี้ทำให้ความคืบหน้าของนวนิยายของฉันล่าช้าและหยุดชั่วคราวที่หน้า 204 [อัปเดต: ถึงหน้า 229 แล้ว แต่เนื่องจากการศึกษาฉันไม่มีเวลาเขียนต่อมากนัก ฉันจะอัปเดตเมื่อมีเวลา]) นี่คือนวนิยายบนกระดาษกราฟ ส่วนคำจำกัดความของเนื้อหาผมจะไม่อธิบายนะครับ เพื่อนๆสามารถเข้าใจได้ด้วยตัวเองหลังจากอ่านแล้ว (ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะเปรียบเทียบกับพี่คุนโว่ ฉันแค่อยู่อย่างเงียบ ๆ )

(1)

สงครามโบราณที่น่าเศร้าและน่าเศร้าที่สุดคือการต่อสู้ระหว่างศัตรูเก่า

_____เมฆสีดำหนาทึบไร้ขอบเขต สายฟ้าแยกที่คำรามเป็นระยะๆ เต็มไปด้วยฝุ่นสีเทาเป็นชั้นๆ ฝนและหมอกที่กัดกร่อนซึ่งเกิดจากความเป็นศัตรูนั้นตกลงมาอย่างต่อเนื่อง และจากนั้นก็สว่างไสวด้วยแสงวาบของกระแสไฟฟ้าเป็นครั้งคราว นี่คือฉากที่มักเกิดขึ้นในการต่อสู้แห่งโชคชะตา บังเอิญมีที่นี่ด้วย

_____ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีสัมผัสแห่งความนุ่มนวลที่พันกันระหว่างศัตรูเก่าทั้งสองหรือเสื้อผ้าสีแดงสดใสและโศกนาฏกรรมมีเสน่ห์มากจนประเทศจะต้องหลงรัก หากทั้งสองผสมรวมกัน ความหมายก็เหมือนกัน คือ บั้นปลายของชีวิต ระบำระบำอันระยิบระยับและลุกโชนอย่างสง่างาม

_____ตามโครงเรื่องที่คุ้นเคย รูปร่างหน้าตาคมกริบหรือหล่อเหลาที่แต่งกายด้วยสีดำและสีเย็นๆ ก็มีความงาม ตามมาด้วยกลุ่มผู้ติดตามผู้ซื่อสัตย์ที่สวมชุดสีดำ และมาถึงหน้าผาที่แยกจากบริเวณโดยรอบ จากนั้น อีกคนที่มีโทนสีอบอุ่นหรือแม้แต่สีขาว มีรูปร่างที่สง่างามหรือกล้าหาญ และบุคคลที่มีรูปร่างหน้าตาที่ประณีตก็ตะโกนและตามทันอย่างรวดเร็ว ในท้ายที่สุด ทั้งสองเผชิญหน้ากัน และโชคชะตาก็พลิกผัน ในขณะเดียวกัน ความสมดุลของผู้ฟังก็เริ่มเอียง ไม่มีความชอบธรรมหรือคนร้ายที่สมบูรณ์ที่นี่ ทุกคนมีความคิดเห็น ชายผู้เย็นชาพูดคุยกับหญิงสาว โดยยังคงมีความหวังอันเลือนลางว่าเธอจะเลือกติดตามเขา ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นซีดลงและดวงตาของเธอเหม่อลอย เธอรู้สึกขอบคุณจริงๆ สำหรับการดูแลของเขาในอดีต สำหรับเขา เธอมีความรักอันลึกซึ้งต่อเขา แต่สุดท้ายแล้ว นั่นไม่ใช่ความรักที่เธอมีในใจ ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่ใช่เขาที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้ แต่เป็นเขาที่ตรงกันข้าม เป็นไปไม่ได้ที่คนที่จับเธอเป็นตัวประกันจะรักเธออย่างสุดซึ้ง เธอปฏิเสธโดยสิ้นเชิง ความหวังของเขาพังทลายลงและเขาไม่สามารถรักษาเหตุผลได้อีกต่อไป เขาทำได้เพียงสุดขั้วเท่านั้น เขากระตุ้นคู่ต่อสู้ต่อหน้าศัตรูเก่าด้วยคำพูดและการกระทำของเขา คู่ต่อสู้จะโกรธเคืองและพุ่งเข้าหาเขาอย่างเต็มกำลัง ชายผู้มีโทนสีอบอุ่นเนื่องจากแฟนสาวของเขาถูกลักพาตัวและโกรธด้วยสีเย็น จึงถูกความโกรธบอดชั่วคราว และดูเหมือนเขาจะกลายเป็นปีศาจที่บ้าคลั่ง เป็นที่รู้จักในฐานะผู้เก่งกาจที่สุดในโลกในด้านศิลปะการต่อสู้ เขาเหนือกว่าผู้ชายสีเย็นอย่างแน่นอน เพราะความเข้าใจในศิลปะการต่อสู้ของเขาดีกว่าผู้ชายสีเย็น แต่ไม่ใช่แง่มุมนี้ที่ทำให้ผู้ชายสีเย็นกลายเป็นศัตรูเก่าของเขา... เขาต้องการเพียงสองการเคลื่อนไหวด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาเพื่อต่อต้านการโจมตีสีเย็นทั้งหมด และเขายังคว้าคอปกสีเย็นด้วยมือของเขาด้วย เขาจ้องมองไปที่ดวงตาสีเย็นด้วยความรู้สึกผสมปนเป แต่หลังจากเห็นดวงตาดูถูกโทนสีเย็นและยกยิ้ม พวกเขาทั้งหมดก็มารวมกันเป็นความรู้สึกเดียว - ความโกรธ เขาหลับตาและปล่อยสีเย็นออกไป และตบเทียนหลิงไกสีเย็นอย่างนุ่มนวล "ไม่ เพียงพอแล้ว แค่เอาชนะเขา คุณไม่สามารถฆ่าเขาได้แม้ว่าคุณจะไม่ควรก็ตาม!" เธอไม่รู้ว่าความกล้าหาญมาจากไหนหรือด้วยเหตุผลอะไร เธอหยุดอยู่ตรงหน้าชายที่มีสีหน้าเย็นชาและบังคับให้เขาหยุดด้วยสายตาที่มุ่งมั่น แต่เขาไม่หยุด มีเพียงลูกความโกรธในใจของเขาที่จุดประกาย แต่ไม่สามารถดับได้ชั่วขณะหนึ่ง และมันปกคลุมหัวใจของเขา เนื่องจากเธอปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน พอเขารู้ตัว เขาจึงไม่สามารถดึงมือกลับได้ และมือนั้นก็ถูกกดลงบนหน้าอกของเธอในแนวตรงและสม่ำเสมอ ชั้นเลือดที่เย็นชาแต่สวยงามกระเซ็นบนใบหน้าของเขา ทำให้เขาตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขามองดูมือของเขาแล้วคำรามอย่างอกหักเขากอดเธอที่กำลังจะล้มและร้องไห้อย่างขมขื่น (ยังมีต่อ...ขอบคุณสำหรับการรับชม ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน!)