"ใช่ มันยังเป็นจูบเด็กอยู่!"
"ฉันเดาว่าเธอคงเป็นหญิงสาวจากครอบครัวที่ร่ำรวยนะ คนรวย อย่าสนใจที่จะเข้าคู่กันดีๆ เลย"
องครักษ์เสื้อม่วงคลิกลิ้นแล้วพูดประชด: "ทำไมฟังดูบูดบึ้งกับฉันด้วย ฉันไม่เห็นเด็กยากจนอย่างคุณ พวกคุณบ่นมากเกินไปและดำเนินการน้อยเกินไป ฉันคิดว่า สภาพของอาจารย์ของฉันในตอนนั้นไม่ดีเท่าของคุณ เดี๋ยวนี้!"
เฉิน จี้หยานไม่ได้รู้สึกเขินอาย เขาจึงถามอย่างถ่อมตัว: "ชายชราพึ่งการเรียนรู้จากฉันเรื่องอะไร"
"อยากฟังไหม"
"ฉันยังไม่เล่าให้คุณฟังหรอก! ฮ่าๆ"
ยามเสื้อม่วงหัวเราะ ส่วนคนอื่นๆ ก็หัวเราะ
"พี่เฉิน ในโลกนี้มีบางสิ่งที่ห้ามพูด เช่นเดียวกัน คำถามบางข้อก็ไม่มีประโยชน์ เช่น ภูมิหลังของนายจ้าง คุณคงไม่ได้เดินทางไปไกลใช่ไหม?" หวงซานพูดแทรก
