(一)\คำเชิญจากโลกปีศาจ\(หมายเหตุ: เรื่องนี้เริ่มขึ้น 5 ปีหลังเกมชาลู ไม่เกี่ยวกับเรื่องของบูอู 2 ปีหลังจากนั้น)
“แม่รีบหน่อยสิ!” หลังจากเกมชาลู คิกิเร่งให้ลูกชายคนที่สองของโกคู ‘ซุน โกเท็น'
“มาแล้ว มาแล้ว!” คิกิพูด
“แม่ ทำไมใช้เวลานานจัง?” โกฮังถาม “หลายปีแล้วไม่ได้ไปในเมือง เลยต้องเลือกเสื้อผ้าดีๆ ใส่หน่อยสิ! นี่ก็เป็นครั้งแรกของโกเท็นที่ไปเมืองใช่ไหม?” คิกิพูด
“อืม รีบออกเดินกันเถอะ!” โกเท็นพูด
“แม่ กอดฉันให้แน่น เราไปกันเถอะ!” โกฮังพูด
จากนั้นคิกิก็กอดโกฮังไว้ แล้วโกเท็นก็บินตามหลังโกฮังไปที่บ้านบลูม่า
ที่บ้านบลูม่า…
“คิกิกับพวกเขายังไม่มาอีกเหรอ ทุกคนก็มาเรียบร้อยแล้วนี่” บลูม่าพูด จากนั้นเห็นโกฮังพาโกเท็นบินมาจากอากาศ “พวกเธอช้าเกินไปแล้วเนี่ย เอ๊ะ นั่นคือลูกชายคนที่สองของโกคู — โกเท็นใช่ไหม?” “อืม นี่คือโกเท็น” คิกิพูด
“หน้าตาเหมือนตอนโกคูเด็กเลย! ใช่แล้ว ทุกคนรอพวกเธออยู่ เรารีบไปกันเถอะ!” บลูม่าพูด
จากนั้นโกฮังกับเพื่อนๆ มาถึงที่ที่ทุกคนอยู่ โกฮัง/คิกิพูด: “สวัสดีทุกคน!”
คริลล์พูด: “คิกิ เด็กที่อยู่ข้างหลังนั่นคือ ลูกชายคนที่สองของโกคู — โกเท็นใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ!” คิกิตอบ
ในเวลานี้ โกเท็นเฝ้ามองทรังกซ์ที่นั่งข้างเบจิต้า ขณะเดียวกัน ทรังกซ์ก็มองโกเท็นเช่นกัน จากนั้นคิกิก็พาพวกเขาไปนั่ง
เสร็จแล้วบลูม่าก็เรียกทรังกซ์กับโกเท็นไปเล่นด้วยกัน
“เธอชื่อโกเท็นใช่ไหม?” ทรังกซ์ถาม
“อืม เธอชื่อทรังกซ์?” โกเท็นตอบ
“อืม ปกติอยู่บ้านเธอทำอะไรบ้าง?” ทรังกซ์ถาม
“เวลาพี่ชายทำการบ้านเสร็จ แม่ก็จะให้พี่สอนฉันต่อสู้ค่ะ” โกเท็นพูด
“โอ้! เธอก็ต่อสู้ได้ด้วยเหรอ?” ทรังกซ์พูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
“อืม พอได้นิดหน่อยค่ะ” โกเท็นพูด
“พ่อฉันก็สอนทักษะการต่อสู้ให้ฉันทุกวัน แล้วฝึกฉันด้วย บอกว่าอยากให้ฉันเก่งกว่าพี่ชายเธอด้วยนะ เอาล่ะ ตามฉันมา” ทรังกซ์พูด
“ไปไหนเหรอ?” โกเท็นถาม
“ไปถึงแล้วก็รู้เอง” ทรังกซ์ตอบจากนั้นโกเทนก็ไปกับเทรนซ์สู่ห้องแรงโน้มถ่วง จากนั้นเทรนซ์พูดกับโกเทนว่า “ฉันฝึกที่นี่ทุกวัน ที่นี่จะทำให้น้ำหนักของนายเพิ่มขึ้น ทำให้ผลการฝึกของนายเพิ่มเป็นสองเท่า!” “เก่งจัง! ฉันขอลองได้ไหม?” โกเทนถาม “แน่นอน” เทรนซ์ตอบ จากนั้นเขาไปเปิดการตั้งค่าแรงโน้มถ่วง “เนื่องจากเป็นครั้งแรก ก็เอาเป็นสิบเท่าเลย!” จากนั้นโกเทนรู้สึกว่าร่างกายของเขาหนักขึ้นทันที จากนั้นเขาเคลื่อนไหวไม่กี่ครั้งก็ตอบสนองได้ทันทีและพูดว่า “เทรนซ์ เพิ่มน้ำหนักอีกนิดสิ!” “ได้ งั้นก็เอาเป็นร้อยเท่าเลย!” เทรนซ์พูด คราวนี้ แรงโน้มถ่วงร้อยเท่ากดโกเทนลงไปกับพื้น จากนั้นโกเทนใช้มือทั้งสองยันตัวลุกขึ้น站 แล้วค่อยเคลื่อนร่างกาย ในเวลานี้เทรนซ์พูดว่า “ดูฉันสิ!” จากนั้นเทรนซ์วิ่งรอบห้องแรงโน้มถ่วงอย่างสบาย ๆ เมื่อเห็นภาพนี้ โกเทนก็ไม่ยอมแพ้บังคับตัวเองให้ปรับตัวและสามารถวิ่งได้เหมือนเทรนซ์ “โกเทนเมื่อกี้เก่งมากนะ แค่ไม่ถึงสิบนาทีก็ปรับตัวกับแรงโน้มถ่วงร้อยเท่าได้ แต่ฉันปรับตัวได้ในห้านาทีเองนะ!” เทรนซ์พูด “ฮ่า ๆ นายเก่งจริง ๆ” โกเทนพูด จากนั้นเทรนซ์ก็ท้าทายโกเทนอีกครั้ง อยากให้โกเทนต่อสู้กับเขา แต่โกเทนหิว และเทรนซ์ก็หิวเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงเดินไปหาบูม่า ขณะนั้น ทุกคนไม่รู้ ว่ามีคนจากอีกโลกบินมาหาพวกเขา… บิคพูดกับโกฮังที่อยู่ด้วยกันว่า “โกฮัง นายรู้สึกไหม?” โกฮังพยักหน้า จากนั้นบิคตะโกนว่า “อยู่ตรงนั้น!” ทุกคนจ้องมองบิคแล้วมองไปทางที่บิคจ้อง พวกเขาเห็นคนร่างกายสีน้ำเงิน สวมกางเกงสีน้ำเงิน จากนั้นคนลึกลับคนนี้พูดว่า “สวัสดีทุกคน ข้าชื่อพายุ ข้ามาจากโลกปีศาจ” บิคพูดว่า “โลกปีศาจ? นายเป็นคนจากโลกปีศาจเหรอ?!” พายุตอบว่า “ใช่ ข้าคือคนจากโลกปีศาจ ขอถามหน่อยนะ ใครเป็นคนที่เอาชนะซารู?” บิคพูดว่า “นายมาหาโกฮังทำไม? มีแผนอะไรหรือ?” พายุตอบว่า “นายบอกข้าก็พอ อย่าพูดมาก” “ฉันนี่แหละที่เอาชนะซารู — ซึน โกฮัง” โกฮังพูด พายุพูดว่า “ซึน โกฮังที่เคารพของข้า จุดประสงค์ของข้าครั้งนี้คือเชิญเจ้ามาร่วม 'การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ชั้นหนึ่งของโลกปีศาจ'” ทุกคนตกใจ: “อะไรนะ?”‘การแข่งขันศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่งของโลกปีปีปีปีปีปีปีปีปีปีปีปีปี?'” พายุพึมพำว่า “ใช่ นี่เป็นการลอกแบบมาจาก ‘การแข่งขันศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่งของโลก' ที่จัดบนดาวของพวกคุณ แต่กฏมีความแตกต่าง เราสามารถใช้ อาวุธ และฆ่าฝ่ายตรงข้ามได้ อ้อ ควรจะไม่ได้เชิญแค่คุณคนเดียว ควรจะให้คนที่มีฝีมือในโลกของพวกคุณทุกคนสามารถเข้าร่วมได้” โกฮังพูดว่า “ฉันยอมรับคำเชิญของพวกคุณ แต่เวลาเมื่อไหร่?” พายุพูดว่า “เวลาคือสามวันหลังจากนี้ ฉันจะมารับพวกคุณ จากนั้นฉันไปแล้ว!” ต่อมาพายุสีน้ำเงินพัดผ่าน พลังของพายุก็หายไปจากโลกของโกฮังและพวกเขา.
