“ฉันกลับมาแล้ว แต่เฮกมอธ…” อูเธอร์ส่ายหัวแล้วพูด Devourer ตอบว่า: "นายพลเป็นสมาชิกที่มีอำนาจมากที่สุดยกเว้นคุณและ Guardian Dis เมื่อคุณหลบหนี พวกเขาก็เสริมการป้องกันของพวกเขาและมอบคำเยินยออันศักดิ์สิทธิ์ของ Sealing General สองชิ้นให้กับพันธมิตรของพวกเขา ได้แก่ Elf Alliance และ Imperial Guard และพวกเขาก็เก็บชิ้นส่วนหนึ่งไว้สำหรับตัวเอง พวกเขาไม่ควรนำพวกเขาไว้ในเมืองหลักเพราะกลัวว่าจะเกิดปัญหา พวกเขาควรหาเมืองที่แยกจากกันเพื่อซ่อนพวกเขา" “ให้ตายเถอะ ตั้งแต่แยกพันธมิตรกับ Undead Nomads ก็มีข่าวน้อยลงมาก” หลังจากพูดจบ เขาก็ส่ายมือด้วยความโกรธ และรูปปั้นหินก็ถูกทำลายลงทันทีด้วยเปลวไฟหลอมละลาย: "แล้วคนของเราพบอะไร?" "ครับอาจารย์ กิลด์พบมันแล้ว มีเมืองเล็กๆ หลายแห่ง แต่น่าแปลกที่ไม่มีใครปกป้อง ดังนั้นผมคิดว่า..." "พอแล้ว" ผู้ใช้ขัดขวาง Devourer และ Devourer ก็หยุดโดยรู้ตัว “ไม่ว่าจะมีการสมรู้ร่วมคิดหรือไม่ก็ตามเราต้องช่วยเหลือเขา ความแข็งแกร่งของเรายังอ่อนแอมากและเราต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของเขา” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็โบกมือ “มาเตรียมการกันเถอะ” ราชินีแห่งสวรรค์
ดยุคผู้นำกองทัพหยิบกล้องโทรทรรศน์ของเขาออกมา: "เมืองทั้งสามนี้อยู่ใกล้กันมาก เราสามารถจับภาพพวกเขาได้ในคราวเดียว" เขามองดูควันบนหอคอยแล้วพูดว่า "อีกด้านหนึ่งดูเหมือนจะมีคนไม่มาก"
"นายพล อย่าประมาทศัตรูเลย" สาวใช้ปีศาจที่กำลังต่อสู้อยู่ด้านข้างพูดขึ้น
"ออกไปซะ คุณเป็นใครที่จะดูแลฉัน" เขาพูดพร้อมหยิบดาบยาวขึ้นมาแล้วคุยกับคนรับใช้ของปีศาจ เขาเกาคอของเขา “ผะ...ผมไม่กล้า” หลังจากพูดอย่างนั้น สาวใช้ปีศาจก็ถอยกลับไปทันที “ฟังคำสั่งของฉัน แบ่งกองทัพออกเป็นสามระลอกและโจมตีแยกกัน!” “ท่านแม่ทัพ การแบ่งกองทหารถือเป็นข้อห้ามในการทำสงคราม!” ตอนนี้ผู้รับใช้ปีศาจดูเหมือนจะคิดว่าเขามีหลายหัว และพูดอีกครั้งด้วยความอยากรู้ ว่าวที่มีดาบหักตกลงมาพร้อมกับส่วนที่ขาดและไม้วิเศษของเขา “ดูสิ นี่เป็นผลจากการไม่เชื่อฟังคำสั่งของทหาร! ใครอยากลองบ้าง” ทุกคนจ้องมองไปที่ผู้รับใช้ปีศาจที่ล้มลงกับพื้นและเงียบไป ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา "รายงานต่อนายพล Speed City ถูกจับแล้ว" “ท่านแม่ทัพ เมืองลากาลาก็ถูกจับเช่นกัน”
"เมืองพิเดลก็โดนยึดแล้ว"
"ฮ่าๆ เห็นไหม กองทัพของฉันจะไม่แพ้หรอก" ดยุคยิ้มอย่างภาคภูมิใจ: "คุณหาของเจอหรือเปล่า?"
"เจอแล้ว ท่านนายพล"
"คุณเห็นไหม ผมเป็นผู้นำอัจฉริยะ! นำกองทหารกลับบ้านแล้วขอให้ใครสักคนช่วยนายพล"
อีกไม่กี่วันผ่านไป
ผู้กลืนกิน : "ท่านเฮเกมัธกลับมาแล้ว"
"เอาล่ะ ทำได้ดีมาก มอบรางวัลให้กับดยุคที่เป็นผู้นำทีม ลงไปก่อนได้เลย" พูดจบเขาก็โบกมือ
"เอาล่ะ ฉันจะลงไปก่อน ฉันจะโทรหาเฮเกมัท"
\"อาจารย์ ฉันอยู่นี่แล้ว" พูดจบเขาก็ทำความเคารพ
"คุณยังภักดีต่อฉันอยู่หรือเปล่า?" สายตาของผู้ใช้จับจ้องไปที่เฮเกมัธ "
"ภักดีต่อคุณเสมอ เฮกมอธตอบอย่างสงบ “เอาล่ะ คุณพร้อมที่จะทำภารกิจให้สำเร็จแล้ว” “อูเธอร์ออกไปแล้ว” “ใช่แล้ว!” "
ที่อีกฟากหนึ่งของทวีป ในพระราชวังของจักรวรรดิองครักษ์
ร่างมืดกล่าวว่า: "ฮ่าฮ่า ช่วยเหลือได้ดี ช่วยเหลือได้ดี! "
