พันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ (5)

บทที่ห้า: หนี "ไปดูหน่อยกันเถอะ"มิโนทอร์พูด"ประตูหลัก"โครงกระดูกที่ไปรักษาเธอพูดว่า "เธอไม่ได้บาดเจ็บหนัก แต่...""แต่อะไร?""เธอสูญเสียความทรงจํา""ความจําเสื่อม?"เกิดอะไรขึ้น?""บางทีเธออาจจะกลัว""เมื่อไหร่เธอจะหายดี?""ฉันไม่รู้""โอ้ ไม่มีอะไรขอบคุณสําหรับความทุ่มเทของคุณ""ยินดีค่ะ""หือ?"นี่ไม่ใช่..."พ่อบ้านชาวจีนพูด "คุณรู้จักเขาหรือ?""ขอฉันดูใกล้ ๆ หน่อย"พ่อบ้านชาวจีนมองหญิงสาว "ใช่ เธอเอง!เธอคือผู้หญิงที่เซียวเซี่ยชอบ!"หลังจากได้ยินคําพูดของพ่อบ้านจีน กลุ่มม้าดําก็หันไปมองเด็กหญิงแล้วพยักหน้ายืนยัน "ใช่ เป็นเธอจริง ๆ"เด็กหญิงคนนั้นคือหวังอิงจริง ๆ แต่ตอนนี้เธอก็สูญเสียความทรงจําและแม้แต่ลืมชื่อของตัวเองไปแล้ว"เซียวเสียอยู่ไหน?"ทุกคนหันไปมองรอบ ๆ อีกครั้งนอกจากสัตว์วิเศษแล้ว มีแต่หิน—ไม่มีร่องรอยของใครเลย"เอาล่ะ พาเธอไปด้วยแล้วรีบถอย!ทหารยามวันสิ้นโลกจะมาถึงเร็ว ๆ นี้!" แขกที่ไม่ได้รับเชิญ เปิดประตู เรากําลังกลับไปผิงหยวน"มิโนทอร์พูด"อืม"แขกที่ไม่ได้รับเชิญเป็นโครงกระดูก—พูดให้ถูกคือ เนโครแมนเซอร์แขกที่ไม่ได้รับเชิญร่ายคาถา มือเรืองแสง เตรียมจะเรียกประตูมิติทันใดนั้น เขาหยุดเคลื่อนไหวประตูหลัก ประตูเปิดไม่ได้""เกิดอะไรขึ้น?""ผิงหยวนตั้งระบบป้องกันเวทมนตร์""ป้องกันเวทมนตร์?"แย่แล้ว""พี่ดาเมน!"หญิงสาวผู้เย้ายวนเดินเข้ามา "ทําไมยังไม่ไป?" "ผิงหยวนตั้งระบบต้านเวทมนตร์ไว้ ดังนั้นประตูมิติจึงใช้ไม่ได้เราต้องใช้ยานพาหนะ""โอ้พระเจ้า...พี่ดาเมน...เกิดอะไรขึ้นที่ผิงหยวน?""ใครจะรู้..."กองกําลังพิทักษ์วันสิ้นโลกกําลังจะมา รีบถอยกันเถอะ!"อืม...คุณเรียกฉันว่าดาเมนใช่ไหม..."แบล็คฮอร์สขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา"ใช่ มีอะไรเหรอ?"ดาเมนตอบ"เป็นเพื่อนที่เราพูดถึงก่อนหน้านี้ หายไปฉันไม่รู้...""ไม่ต้องห่วง ฉันส่งคนไปค้นหาแล้ว" "ประตูหลัก!"นักล่าโทรลล์ที่เคยเจอเมื่อกี้วิ่งเข้ามา "พวกเราค้นหาแล้ว นอกจากคนพวกนี้แล้ว ไม่มีมนุษย์สักคนที่นี่!""เป็นไปได้ยังไง?"แบล็คฮอร์สตะโกนทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้มันเหลือเชื่อ—ใครก็ตามที่เจอมันจะถูกบดขยี้"ไม่ต้องห่วง เราจะช่วยหาเขาให้เจอ แต่ไม่ใช่ตอนนี้เราต้องออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"“สอง-หนึ่ง-สาม ถอนกำลัง!” “รับทราบ!” โทรลล์คนนั้นตอบ ประตูสั่งไปโดยไม่สนใจว่าพวกม้า ดำ จะเห็นด้วยหรือไม่ แล้วลากพวกเขาไป แม้จะไม่เต็มใจแต่ก็ไม่มีทางเลือก “ขอถามหน่อย เราจะออกไปยังไง?” “รถไง!” ประตูตอบ “รถ?” “พูดบ้าอะไร นี่จะให้ไปเครื่องบินเหรอ?” “โอ้...” ประตูพาไปที่ลานจอดรถ จริง ๆ คือสนามบาสเก็ตบอล ประตูหันไปพูดกับพวกม้า ดำ “พวกเธอไปกับฉันคนเดียว นั่งให้เรียบร้อย อย่ามองนะ บีบตัวเข้าไป! สอง-หนึ่ง-สาม จัดพวกเขาให้นั่ง แบ่งให้สาวน้อยนั่งรถของหลิวซู เร็ว ๆ” “โอเค” หลิวซูมองประตูแล้วกลืนลิ้นลงคอ “ฉันเอาหัวเป็นเดิมพัน!” พูดเสร็จแล้วก็เข้ารถ “เอาหัวเป็นเดิมพัน...” คนอื่นก็เข้ารถเช่นกัน ด้านหลังมี 4 คน ยังค่อนข้างแออัด ประตูมองตัวเอง แล้วยิ้มพูดกับตัวเอง “ถ้านั่งแบบนี้ รถก็คงพังแน่ ๆ!” พูดจบ ประตูเปลี่ยนเป็นคน หนุ่มหนุ่มคนหนึ่ง แล้วนั่งขับรถ “อา?” ตอนนี้พวกม้า ดำ ยิ่งงง “ไม่เคยเห็นหนุ่มหล่อเหรอ?” ประตูบ่น “ก็ไม่เคยเห็น...” “นั่งให้มั่น!” ประตูไม่สนพวกเขา กดคันเร่งสุด รถพุ่งออกไป “ขอถามอย่างอ่อน ๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แล้วพวกคุณเป็นใครกัน?” นี่คือคำถามที่พวกเขางงที่สุด ถ้าไม่ถามจริง ๆ ก็อึดอัด “โอ้...เรื่องนี้เหรอ ง่ายมาก คือการเดินทางไกลของกองทัพเพลิง และพวกเรา ก็คือพวกเผ่าที่คุณพูดถึง ส่วนกลุ่มของหลิวซู คือฝ่ายสหภาพ” [ต่อ] เพื่อน ๆ ที่ยังไม่ได้ออกฉากไม่ต้องรีบ ในนาทีต่อ ๆ ไปจะมีเพื่อน ๆ ออกเยอะ และอัตราการตายก็จะ... ป.ล. ถึงฉันจะทำโทรศัพท์หาย ฉันก็จะพยายามเขียนตอนละบททุกวัน!