แค่บังเอิญ. . . ฝีแปรงบางเบา . .
โดยไม่รู้ตัวเป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้วที่คุณจากฉันไป ชีวิตของฉันมีความสุขน้อยลงหากไม่มีคุณ ฉันใช้ชีวิตอย่างโง่เขลาตลอดทั้งวัน โดยคิดถึงทุกช่วงเวลาที่เราใช้ร่วมกันโดยไม่รู้ตัว ทั้งเสียงหัวเราะ ความเศร้า และความสุข คุณทิ้งฉันและไปสวรรค์เพียงลำพัง ที่ใดไม่มีทุกข์และโศก มีแต่ความสุขและปีติเท่านั้น ฉันยังจำได้ว่าตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก เธอมักจะมาที่บ้านของฉัน และเราก็เล่นด้วยกัน คุณกระซิบข้างหูฉันว่าคุณจะไม่มีวันแต่งงานกับใครนอกจากฉัน ฉันไม่เคยลืมประโยคนี้เลย จนกว่าเราจะโตมาเล่นด้วยกันเราจะไม่กลัวมันอีก ไม่มีความอบอุ่นและไม่มีบ้าน จะกี่เรื่องก็ทำได้แค่รักกันตอนนี้ ไม่ว่าเราจะเจ็บปวดแค่ไหน เราก็จะไม่มีวันถอยกลับไป มาทำงานร่วมกันและทำงานอย่างหนักเพื่อผ่านมันไปให้ได้ คุณบอกว่าคุณชอบฟังฉันร้องเพลงและชอบให้ฉันพูดต่อหน้าคุณ เพราะเพลงของฉันทำให้คุณมีความสุขและทำให้คุณลืมความเศร้าได้ ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน คุณจะนอนในอ้อมแขนของฉัน และฟังฉันร้องเพลงที่คุณชอบเสมอ คุณยังบอกให้ฉันใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ที่รัก อย่ากังวล อย่าเศร้า และใช้ชีวิตอย่างดีกับแม่ของคุณที่นั่น ความคิดของฉันเกี่ยวกับคุณเป็นเหมือนทะเลที่ไร้ขอบเขตซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ในพริบตา เมื่อใดก็ตามที่ดาวตกเคลื่อนผ่านท้องฟ้า ฉันจะขอพรคุณ . .