บทที่ 2 ความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า (1)

นี่คือทวีปแห่งลม และทุกสิ่งมีพื้นฐานมาจาก "ลม" ผู้คนที่นี่ตั้งเป้าที่จะฝึกฝน "ฮ่งหยวน" และทำงานหนักเพื่อความก้าวหน้าและเป็นคนดังไปทุกยุคทุกสมัย
ในทวีปเฟิง ความแข็งแกร่งได้รับการเคารพ หากคุณแข็งแกร่งกว่าคนอื่น คนอื่นจะต้องคำนับคุณ ถ้าคุณอ่อนแอกว่าคนอื่น และหากมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับคุณ คุณควรเรียกคนอื่นว่า "ลุง" หรือ "เจ้านาย"
ผู้มีอำนาจส่วนใหญ่ก่อตั้งนิกายและครอบครัว บางส่วนเป็นเมฆที่ไม่ได้ใช้งานและนกกระเรียนป่ากำลังประสบกับชีวิต
ชีวิตในโลกนี้ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใดแต่เพื่อความเพลิดเพลิน หากคุณต้องการสนุกกับมัน คุณต้องมีความแข็งแกร่ง และถ้าคุณต้องการความแข็งแกร่ง คุณต้องฝึกฝนให้หนัก ไม่อย่างนั้นคุณจะเป็นคนธรรมดาสามัญตลอดไป
ผู้คนนับไม่ถ้วนเริ่มต้นจาก 0 เริ่มจาก "ฮุนหยวน" และค่อยๆก้าวไปสู่อันดับ ปรมาจารย์ฮุนเซิง ฮันเทียนหลิง จักรพรรดิซิวเฟิง ซีเฟิงเซิง ซูเล่ยเซิน และยุบจักรพรรดิสายฟ้า! แต่ละระดับจะแบ่งออกเป็นสิบดาว โดยสิบดาวคือดาวสูงสุดและหนึ่งดาวคือดาวต่ำสุด
คำว่า "ยุบจักรพรรดิสายฟ้า" ไม่ได้ปรากฏมานานแล้ว สำหรับระดับล่าง "ซูเล่ยเซิน" เขาดำรงอยู่เหมือนนกฟีนิกซ์ในทวีปนี้
ฉันคิดว่าในตอนนั้น มีเทพเจ้าสายฟ้าอยู่ในตระกูล Cang และเขาควบคุมครึ่งหนึ่งของทวีปตั้งแต่นั้นมา แต่ช่วงเวลาดีๆ ก็อยู่ได้ไม่นาน ต่อมา เทพเจ้าสายฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้นในตระกูลหยุน ดังนั้นทั้งสองเผ่าจึงไม่สามารถอดทนต่อกันได้และต่อสู้กันอย่างเปิดเผยและเป็นความลับ
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่ทราบสาเหตุ ตระกูลชางจึงค่อยๆ ปฏิเสธและเสียชีวิตในที่สุด
ตั้งแต่นั้นมา ไม่มีใครจากตระกูลชางปรากฏบนแผ่นดินใหญ่ และผู้นำของตระกูล Cang "Su Lei Shen" Cang Gu ก็มีชื่อเสียงบนแผ่นดินใหญ่ในด้านความแข็งแกร่งของเขาเช่นกัน!
......
สิบสองปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว และดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงในแผ่นดินใหญ่ในรอบสิบสองปี
"เย่ ยุน อย่าขี้เกียจ ลุกขึ้น!" ชายชราอายุมากกว่าเจ็ดสิบปีดึงเด็กชายคนหนึ่งออกจากเตียงอย่างง่ายดาย ดูเหมือนว่าชายชราคนนี้ไม่ธรรมดา!
"ฉันรู้ ฉันรู้!" เย่หยุนทำหน้าบูดบึ้งและลุกจากเตียงอันอบอุ่นอย่างไม่เต็มใจ ทุกวันเวลาห้าโมงเย็น ชายชรามักจะขอให้เขาลุกขึ้นมาฝึกซ้อม
ไม่เป็นไรในฤดูร้อน แต่ในฤดูหนาว เย่ ยุนจะหนาวมาก บังเอิญเป็นช่วงกลางฤดูหนาว ท้องฟ้ายังมืดอยู่ตอนห้าโมงเช้า ยิ่งไปกว่านั้น ในพื้นที่ห่างไกลทางตะวันตกเฉียงเหนือแห่งนี้ อุณหภูมิมักจะเปลี่ยนลมหายใจให้กลายเป็นน้ำแข็งได้!
เย่ ยุนคว้าผ้าห่มขาดรุ่งริ่งจากมือของชายชรา สวมไว้บนร่างกายของเขาแน่น และกระโจนเข้าไปในน้ำแข็งและหิมะนอกบ้าน
ทันทีที่เขาออกไป เย่ หยุนก็รู้สึกได้ถึงกระแสน้ำอุ่นที่แพร่กระจายจากตาขวาของเขาไปยังทั้งร่างกายของเขา แม้ว่าจะไม่สามารถทำให้คุณอบอุ่นได้เต็มที่ แต่ก็จะไม่ทำให้เกิดอาการหนาวกัดในสภาพอากาศหนาวเย็นเช่นนี้
เย่หยุนเอื้อมมือออกไปแตะผ้าหนังสีดำตรงหน้าดวงตาขวาของเขาอย่างติดนิสัย และยิ้ม
เขาไม่รู้ว่าดวงตาของเขามีประโยชน์อะไร อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาอบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นในฤดูร้อนซึ่งค่อนข้างสบาย
และทุกครั้งที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากชายชราที่เป็นคู่ซ้อมของเขา เขาจะหายดีภายในสองวัน เขารู้สึกอย่างคลุมเครือว่าดวงตาเหล่านี้มีประโยชน์ในความมืด
เมื่อพูดถึงการซ้อม โดยตัดสินจากประสบการณ์ศิลปะการต่อสู้มากกว่าสิบปีของเขา ทุกครั้งที่ชายชราทะเลาะกับเขา เขาจะเอาชนะเขาไม่ได้ ดังนั้น เย่ หยุน จึงได้พัฒนาวิธีการหลบหนีด้วย และทุกครั้งที่เขาได้รับดาวหรือก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น ความแข็งแกร่งของชายชราก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ดังนั้น การแก้แค้นของเย่หยุนที่ถูกทุบตีจะไม่มีวันเป็นจริง
สิ่งที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้นคือเมื่อหญิงชรารู้เรื่องความคิดชั่วร้ายของเขา เย่หยุนจะมีเพียงจมูกช้ำ ใบหน้าบวม และตะคริวที่ขาของเขา
ตอนนี้ฉันเป็นฮั่นเทียนหลิงแปดดาว ฉันยังคงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของชายชราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง
"ดื่ม!"
มีเครื่องดื่มดังขึ้น และเย่ ยุนก็ใช้ทักษะพิเศษของเขา "หมัดว่ายน้ำหลิวเหอ" หมัด Liuhe Youshen เป็นชุดเทคนิคการชกมวยที่ชายชราสอนให้เขา และยังเป็นทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังที่สุดที่เขาฝึกฝนมาอีกด้วย หมัด Liuhe Youshen เป็นเทคนิคการชกมวยที่ Ye Yun ฝึกฝนมาสิบเอ็ดปี และเขาคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถทะลุผ่านระดับ "เริ่มต้น" และก้าวไปสู่ ​​"ต้าเฉิง" ได้
ทั้งชุดของ Liuhe Youshenquan แบ่งออกเป็นสามระดับ อย่างแรกคือ "เต็งถัง"; อย่างที่สองคือ "รายการ" ระดับสูงสุดและยากที่สุดในการฝึกคือ "ต้าเฉิง" เย่หยุนมาถึงระดับ "เข้า" เท่านั้นหลังจากฝึกฝนมาสิบเอ็ดปี ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการฝึก Liuhe Youshen Quan นั้นยากเพียงใด
ดูตัวอย่างบทถัดไป: เย่หยุนถูกโจมตีโดยนักรบผู้ทรงพลังจากเทพเจ้าสายฟ้าระหว่างการฝึกฝน ชายชราเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา แต่สุดท้ายร่างกายของเขาถูกทำลายล้างไป
บทถัดไป