บทที่ 5 แมวเล่นกับหนู (2)
ภาพควันหลงปรากฏขึ้นรอบๆ เฟิง หลี่ ห่อหุ้มร่างกายของเขา เมื่อมองดูการเคลื่อนไหวที่คุ้นเคย เย่ หยุนก็ตกใจ: หมัดว่ายน้ำหลิวเหอ! ไม่ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เทคนิคการชกมวย แต่เป็นเทคนิคของ Liuhe Youshen Quan จริงๆ! “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ในเมื่อเจ้าหัวแข็งมาก ดังนั้นเจ้าจะต้องร่วมกลุ่มเมเปิ้ลของเจ้าไปพินาศด้วยกัน! นิ้วใหญ่แห่งความเงียบงัน!” หยุนซานหัวเราะอย่างดุร้ายบนใบหน้าของเขา ชี้ไปที่มิสเตอร์เฟิง และนิ้วสีเทาขนาดใหญ่ก็ยิงไปทางมิสเตอร์เฟิง! "ไม้บรรทัดร่างกายพเนจรของหลิวเหอ - สายฟ้าหลิวเหอ!" ผู้เฒ่าเฟิงโบกมืออย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเงาของผู้ปกครองที่อยู่รอบตัวเขาก็ปะทะกับนิ้วใหญ่แห่งเนอร์วาน่า และในภาพหลังจากนั้น ก็มองเห็นแสงฟ้าร้องสีม่วงจาง ๆ เมื่อเทียบกับนิ้วนิพพานผู้ยิ่งใหญ่ โมเมนตัมของสายฟ้าลิ่วเหอนั้นน้อยมาก! ทั้งสองชนกันอย่างเงียบ ๆ แต่ไม่มีเสียงรบกวนที่ทำให้โลกแตก กลับกันกลับกัดเซาะกันและกันอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่หยุดจนกว่าพวกเขาจะทำลายกันเอง ความรุนแรงของนิ้วนิพพานผู้ยิ่งใหญ่และสายฟ้าลิ่วเหอก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว พื้นที่ที่ทั้งสองตัดกันได้สร้างพื้นที่ว่างเปล่าสีดำขึ้นมาแล้ว! พื้นที่ว่างนั้นปล่อยพลังดูดที่น่าสะพรึงกลัวออกมา! ในช่วงเวลาหนึ่ง ก็มีรอยแตกปรากฏขึ้นบนนิ้วของมหานิพพาน จากนั้นรอยแตกก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็มีเสียงอึกทึกของ "บูม!" และด้วยเสียงอันดังนี้ นิ้วใหญ่แห่งเนอร์วาน่าก็กลายเป็นหมอกสีเทานับพันและกระจายไปในอากาศ ฟ้าร้องของ Liuhe ซึ่งเบามากจนค่อนข้างน่ากลัว ยังคงโจมตีหยุนซานด้วยความเร็วที่น่ากลัวอย่างยิ่ง “พัฟ!” หยุนชานพ่นเลือดออกมาเต็มปากและกลายเป็นลูกบอลหมอกเลือดที่กระจายไปในอากาศ ร่างของเขาล้มลงกับพื้นเหมือนว่าวที่เชือกหัก! “เป็นไปได้ยังไง เจ้า...เจ้ามีเทพแห่งการเกิดใหม่แห่งนิพพาน และ...และสายฟ้าแห่งการทำลายล้างแปดแดนร้างได้ยังไง!” หยุนชานคำรามอย่างดุร้ายด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ ผู้เฒ่าเฟิงค่อยๆ ล้มลงกับพื้นด้วยสีหน้าที่ซีดมาก เมื่อมองดูร่างที่แก่และผอมแห้งของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะถูกลมพัดกระจายไป ผู้เฒ่าเฟิงหมุนมือของเขา และไม้บรรทัดขนาดใหญ่ก็ล้มลงตรงหน้าเขา บรรยากาศโบราณ พื้นผิวไม้บรรทัดสีเข้ม และเส้นลึกลับบนนั้นดูเหมือนจะไม่มีคุณสมบัติมากนัก มิสเตอร์เฟิงทำการผนึกด้วยมือเดียว และมีลูกบอลแสงสีม่วงลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา ขณะที่นิ้วแกว่งไปมา ฟ้าร้องและสายฟ้าก็เคลื่อนไปมาระหว่างนิ้วของเฟิงลาวอย่างยืดหยุ่นราวกับเอลฟ์ “สายฟ้าทำลายดินแดนรกร้างทั้งแปด…” หยุนชานจ้องมองฟ้าร้องและสายฟ้าที่อุดมไปด้วยพลังงานทางจิตวิญญาณ ดวงตาของเขาค่อยๆ เบลอ...
ตอบกลับ (13)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —