[ต้นฉบับ] พันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ (8)
บทที่ 8 แผนการร้าย จำนวนคำ: 1291 “ฉันจะขอแนะนำตัวก่อนนะ ฉันชื่อเสี่ยวสือ เป็นหัวหน้าโล่ของสมาพันธ์ อาชีพคืออัศวินศักดิ์สิทธิ์มนุษย์ นี่คืออาวุธของฉัน.” เสี่ยวสือยื่นมือทั้งสองข้าง มือทั้งสองเริ่มเปล่งแสงเพราะรวมพลัง จากนั้น มีดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ตัวมีดเป็นสีขาว ใบมีดมีลูกกลมที่เปล่งประกายแสง “สัญลักษณ์ของหัวหน้าสมาพันธ์ ผู้สื่อสารแห่งเถ้าถ่าน.” “ฉันชื่อม้าดำ” “ฉันชื่อหลิวซู” “ฉันชื่อเซิน ทุกคนเรียกฉันว่าน้องเซิน” “ฉันชื่อ...” ความเงียบ “ฉันชื่อพลังแห่งราชา” “อืม พลังแห่งราชา ชื่อนี้ไม่เลว” “ใช่ค่ะ น้องสาวเสี่ยวสือพูดอะไร เราก็ทำตาม…” “ดี งั้นหลังจากนี้พวกเธอทั้งหมดจะรวมตัวเป็นทีมหนึ่ง ชื่อทีม 7723 สมาชิกทีมคือ ม้าดำ หลิวซู เซิน ความเงียบ พลังแห่งราชา และรัน ส่วนหัวทีม...” “ฉัน...” “ฉัน...” ทุกคนพากันแย่งเป็นหัวทีม “หัวทีมปล่อยว่างชั่วคราว มือขวาหัวทีมคือเสี่ยวสือ ก็คือฉันเอง ตอนนี้ เริ่มฝึกซ้อมกันเถอะ!”การก่อตั้ง 7723 ทำให้ทุกคนผูกพันกันมากขึ้น และยังวางรากฐานที่มั่นคงสำหรับพวกเขาในอนาคตที่จะเสียสละเพื่อกันและกัน ในอีกทางหนึ่ง กลุ่มดามกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ดามเลือกที่จะโจมตีในยามรุ่งสาง ช่วงรุ่งสางเป็นเวลาที่คนเหนื่อยที่สุด การต้องรักษาความตื่นตัวตลอดเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก นี่เป็นเหตุผลที่ ซิโช ตื่นพวกเขามาฝึกในช่วงรุ่งสาง เพื่อให้พวกเขาสามารถรักษาความตื่นตัวได้ในเวลาที่เหนื่อยที่สุด แน่นอน ลองเตาก็รู้เรื่องนี้ ดามนำกลุ่มพี่น้องไปยังด่านตรวจ ด่านตรวจได้เสริมความแข็งแรงในการป้องกันแล้ว หลังด่านคือกำแพงเมืองผิงหยวน ผิงหยวนล้อมรอบด้วยภูเขา ต้องการบุกเข้าต้องเข้าเมืองผ่านประตูนี้ และเพื่อเข้าประตูต้องผ่านด่านตรวจนี้ ด่านตรวจสำคัญมาก เทียบเท่าครึ่งหนึ่งของกำแพงเมือง ดังนั้น ลี่ฉางจึงส่งคนไม่ดีมาคอยลาดตระเวนที่นี่ หลังเห็นทหารลาดตระเวน ดามยกมือสัญญาณให้ทุกคนหยุด จากนั้นเรียกคนบางคน คนเหล่านี้มีลักษณะพิเศษ คือสามารถลอบเข้าไปโดยไม่ถูกตรวจจับ การลอบเข้าไปเองก็ยากอยู่แล้ว ยิ่งช่วงรุ่งสางซึ่งเป็นเวลาที่คนเหนื่อยที่สุด การลอบเข้าแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกค้นพบ แน่นอน ข้อยกเว้นคือถ้าไปเดินอยู่ใต้ไฟของนักล่า ด่านตรวจมีเต็นท์หลายหลัง รอบด่านตรวจเต็มไปด้วยลวดหนาม เหลือเพียงประตูเดียว ประตูถูกปิดแน่น รอบประตูมีไฟส่องสว่าง ภายในด่านตรวจมีไฟส่องสว่างหลายจุด ทุกสิบกว่าก้าวจะมีทหารเฝ้า การลอบเข้าไปดูเหมือนจะยากยิ่งกว่าที่ยาก แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถขวางดามได้ เขาทำงานในสายนี้ ดามจึงสั่งแผนปฏิบัติการทันที เริ่มจากโจรสองคนขึ้นไปล่อและกำจัดทหารที่เฝ้าโจรผู้ที่จะกำจัดทหารคือ ชิงเมียนเสี่ยวซาง และ ฮูซูม่อซวน ทั้งสองเดินตรงไปหาทหาร ลองเตาหลังการกบฏเพื่อแยกศัตรูและพันธมิตร จะสักอักษรลงบนเครื่องแต่งกายของทุกคน "ใคร?" ทหารเมื่อพบคนแปลกหน้าก็หยิบอาวุธทันที "เราต้องกลับผิงหยวนครับ" ชิงเมียนเสี่ยวซางและฮูซูม่อซวน แสร้งทำไม่รู้เรื่องใดๆ "ขอโทษครับ เพื่อป้องกันการรุกรานของกองทัพเพลิง ประตูเมืองปิดชั่วคราว" "วางแผมได้ดี!" ชิงเมียนเสี่ยวซางคิดในใจ แต่ก็ยังแสร้งทำไม่รู้เรื่อง "จะเป็นไปได้อย่างไร?"เราไม่ได้เจอภรรยามานานแล้ว..” “พี่ครับ..กรุณาหน่อย..” ฮูซุหยิบเงินก้อนหนึ่งออกจากอกตัวเอง,“เราออกจากบ้านไปไกล รู้สึกคิดถึงครอบครัวมาก..พี่ช่วยอำนวยความสะดวกหน่อย..” ตามที่เขาพูดว่าเงินสามารถทำให้คนทำงานง่ายขึ้น เมื่อยามเห็นเงินก้อนใหญ่ก็ส่องประกายตาเลย ในฐานะที่เป็นประชาชนชั้นล่าง พวกเขาไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้มาก่อน “ฮี่ๆ..ทุกอย่างสามารถคุยกันได้ ผมไปแจ้งนายทหารดีกว่า.” พูดจบก็ยื่นมือไปหยิบเงิน ราวกับกลัวว่าฮูซุจะไม่ยอมให้เงิน. ยามที่ได้เงินก็เริ่มนับ แต่พอนับถึงใบที่สองก็พบว่าเป็นกระดาษเปล่า แล้ว翻ต่อไปเรื่อยๆ ก็ยังเป็นกระดาษเปล่า “นี่คุณ..” ยามยังพูดไม่จบ ก็ล้มลงทันที ถูกฮูซุ โมะเซียน ฟันคอจนทะลุ ส่วนยามอีกคนยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกฉิงเหมี่ยน เสี่ยวซ่าง ฟันจบในทีเดียว “ผู้ทรยศ ตาย!” ทั้งสองรีบสลับเสื้อผ้าใส่เป็นของฝ่ายตรงข้าม แล้วแสร้งเป็นทหารของศัตรู เปิดประตูด่านไว้. ยังไม่จบ~~
