กลัว! ความผิดพลาดที่ขี้ขลาด! ! !

ภายในอาณาเขตของอาณาจักร Jiajia มีอาณาเขตชื่อ Senhong ซึ่งอุดมไปด้วยอาหารที่อร่อยมาก ... "... Xiang แห้ง! ตำนานเล่าว่านี่เป็นอาหารที่อร่อยมากที่สามารถทำให้คนตาบอดลืมตาได้ แต่ไม่มีใครรู้ว่าอาหารนี้ทำอย่างไร


" Xiang แห้ง! มันเป็นหนึ่งในอาหารที่แพงและล้ำค่าที่สุดในโลก และผลผลิตต่อปีต่ำมาก เฉพาะเจ้าหน้าที่ระดับสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์เพลิดเพลิน คนธรรมดาอาจจะไม่เห็นมัน ไม่ต้องพูดถึงมันเพลินเลย



































\The dried dried meat with a special aroma, as white as fat, as tender as cream, extremely fragrant, melts in the mouth, and has a long aftertaste. เป็นอาหารอันโอชะอันเป็นที่โปรดปรานของบุคคลสำคัญระดับสูง

\ใน Senhong Dukedom กระบวนการผลิตบะหมี่แห้งแห้งอยู่ในมือของ Grand Duke พวกเขาผลิตธูปแห้งมากกว่าสิบตันและส่งออกไปยังประเทศต่างๆ ซึ่งนำมาซึ่งเม็ดเงินและการพัฒนามากมาย แม้ว่าผลผลิตจะมีเพียงโหลตัน แต่ดูเหมือนว่าจะต่ำมาก แต่ราคาธูปแห้งกลับสูงอย่างน่าประหลาดใจ ธูปแห้งในปริมาณเท่ากันสามารถแลกเปลี่ยนเป็นทองคำในปริมาณเท่ากันได้! ธูปแห้งสิบตันสามารถแลกเปลี่ยนเป็นทองคำได้หลายร้อยตัน! เด็กผู้หญิงรูปร่างผอมเพรียวหลายคนในวัย 20 ปีกำลังอาบน้ำในสระน้ำ ในบางครั้ง มีคนออกมาจากประตูด้านข้างข้างอ่างอาบน้ำ เรียกเด็กผู้หญิงคนหนึ่งออกไป และเข้าไปในประตูด้านข้าง ในที่สุดประตูด้านข้างสีแดงเข้มก็เปิดออกอีกครั้ง และหญิงวัยกลางคนในวัยสี่สิบก็ออกมามองไปรอบ ๆ แล้วตะโกน: "มิมะ! มิมะ!"
\ เด็กดูสงวนท่าทีและเขินอายใช้มือข้างหนึ่งปิดหน้าอกอวบอ้วนของเธอและอีกมือหนึ่งใช้ลำตัวส่วนล่างของเธอ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง ที่นี่ไม่มีเพศตรงข้าม พวกเขาเป็นผู้หญิงทั้งหมด เมื่อมองไปที่มิมะที่เข้ามาใกล้อย่างขี้อาย หญิงวัยกลางคนก็เงยหน้าขึ้นมองมิมะด้วยสายตาที่เย็นชาและไร้อารมณ์ ผิวขาว กลิ่นตัวหอม ก็... นี่แหละคือคุณลักษณะของสาว Mi อย่างแท้จริง และมีเพียงสาว Mi เท่านั้นที่สามารถสร้างธูปได้ดีที่สุด! หญิงวัยกลางคนพยักหน้าและพามิมะไปที่ประตูด้านข้าง และประตูสีแดงเข้มก็ปิดลงช้าๆ...

\ ตามมาด้วยหญิงวัยกลางคน ข้างหลังผู้หญิงคนนั้น มิมะเข้าไปในห้องเล็กๆ ประมาณห้าสิบตารางเมตร หญิงวัยกลางคนโยนผ้าเช็ดตัวแล้วโบกมือให้มิมะเช็ดตัวให้แห้ง มิมะไม่รู้ว่าเธอกำลังเผชิญกับอะไร ตั้งแต่วันที่เธอจำได้ Mima ก็ยังคงเป็น Yumori Hong มาโดยตลอด เธอถูกราชสำนักกักขังไว้ เธอไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงมีชีวิตอยู่ หรือไม่รู้ว่ากำลังจะทำอะไร หรือกำลังเผชิญกับอะไร ขณะเช็ดตัว บันมารู้สึกชาเล็กน้อย และแขนขาของเธอดูไม่เชื่อฟังเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะยังมีสติอยู่มาก แต่เธอก็ยังรู้สึกชาอยู่เล็กน้อย ร่างกายของเธอค่อยๆ หลุดออกจากคำสั่งแห่งจิตสำนึกของเธอ


"โยนทิ้งไป..." ในที่สุด มิมะก็ล้มลงบนพรมนุ่มๆ ด้วยเสียงอู้อี้ แม้ว่าดวงตาของเธอยังคงเปิดอยู่และจิตสำนึกของเธอก็ตื่นตัวมาก แต่เธอก็ไม่สามารถแม้แต่จะขยับนิ้วก้อยของเธอได้ ดูเหมือนว่าหญิงวัยกลางคนจะคาดหวังไว้ และสีหน้าเย็นชาของเธอก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เธอเดินอย่างรวดเร็วไปหามิมะ ใช้มือข้างหนึ่งจับขาของเธอและอีกมือหนึ่งจับคอ และหยิบร่างกายอันหอมหวานและอ่อนโยนของมิมะขึ้นมาอย่างง่ายดาย หญิงวัยกลางคนหันกลับมา เดินไปที่ประตูโดยมีผ้าม่านอยู่ข้างๆ เขาเดินผ่านประตูและเข้าไปในห้องใหญ่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอม ทันทีที่เขาเข้าไปในห้อง มิมะก็เบิกตากว้างขึ้นจนสุดขีด และดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว พูดให้ถูกคือแสงแห่งความกลัว!

\เมื่อมองไปรอบๆ มีโต๊ะทำงานทั้งหมดหกตัวในห้องขนาดใหญ่ ด้านหน้าโต๊ะทำงานแต่ละห้องจะมีขาตั้งสูงสามถึงสี่เมตร มีตะขอเหล็กอยู่บนขาตั้ง บนตะขอเหล็กแต่ละอันจะมีร่างของผู้หญิงสีขาวเหมือนหิมะวางคว่ำอยู่ พนักงานหลายคนยืนอยู่หน้าตะขอเหล็ก ถือมีดคมๆ ทำงานอย่างยุ่งวุ่นวาย

"ฟ่อ..." ใบมีดคมๆ ก็ตัดผิวหนังสีขาวราวหิมะออกด้วยเสียงเบาๆ มิมะมองดูด้วยตาตนเองด้วยเสียงแตก ขณะที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งผ่าท้อง และอวัยวะภายในของเธอก็ถูกเทลงในถัง

\ จากนั้นภายใต้มีดของพนักงาน ชิ้นเนื้อฉ่ำสีขาวเหมือนหิมะก็ถูกตัดออกทีละชิ้น หลังจากทำให้เลือดแห้งแล้ว Wei ก็ถูกวางลงในถาดและเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป ในระหว่างกระบวนการทั้งหมด เด็กผู้หญิงทั้งห้าคนที่แขวนอยู่บนตะขอเหล็กนั้นยังมีชีวิตอยู่อยู่เสมอ ด้วยความหวาดกลัวอย่างไม่มีที่สิ้นสุดในดวงตาของพวกเขา และพวกเธอยังหายใจอีกด้วย! และมิมะเป็นคนที่หก!

ท่ามกลางเหล็กไนอันแหลมคม เท้าของมิมะถูกดึงด้วยตะขอเหล็ก สิ่งที่เรียกว่าตะขอเหล็กไม่ได้เจาะผิวหนังโดยตรง แต่เป็นครึ่งวงกลมติดอยู่บนข้อเท้าโดยตรง แขวนมิมะไว้กลางอากาศ

\ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่ทราบสาเหตุ ธรรมกายของมิมะไม่มีกำลังเลย หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ จิตสำนึกของเธอไม่สามารถควบคุมร่างกายของเธอได้โดยสิ้นเชิง แม้ว่าเธอจะตื่นตัวและรู้สึกได้ชัดเจน และยังสามารถสัมผัสถึงการไหลเวียนของอากาศโดยรอบผ่านผิวหนังของเธอได้ แต่เธอก็ไม่สามารถบังคับร่างกายให้เคลื่อนไหวใดๆ ได้อย่างสมบูรณ์ เมื่อถูกระงับกลางอากาศ ความกลัวของมิมะก็เพิ่มขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด ภายใต้การจ้องมองของมิมะ หญิงวัยกลางคนหยิบมีดคมๆ ขึ้นมาจากโต๊ะ ขัดด้วยหนังสัตว์หยาบๆ แล้วเดินช้าๆ ไปที่มิมะกลับหัว

\มองลงไปที่มิมะที่ถูกดึงลงมา ในขณะนี้ ทุกอย่างเกี่ยวกับมิมะปรากฏชัดเจนต่อหน้าหญิงวัยกลางคน แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะเป็นผู้หญิง แต่การฆ่าเธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เด็กผู้หญิงต้องอับอาย

แต่ในความเป็นจริงแล้ว มิมะไม่รู้สึกละอายอีกต่อไป นอกจากกลัวแล้วเธอยังกลัวอีกด้วย ในขณะนี้ เธอรู้แน่ชัดว่าอะไรกำลังรอเธออยู่ต่อไป

\ในที่สุดหญิงวัยกลางคนก็ขัดใบมีดเสร็จและมองดูร่างกายที่สง่างามอันไร้ขอบเขตของมิมะอย่างไม่แยแส ในสายตาของเธอ มิมะเป็นเพียงวัสดุธรรมดาๆ และความงามทั้งหมดก็ไม่มีความหมาย!

\ในการทำธูปแห้งคุณภาพสูง คุณจะต้องเป็นสาวพรหมจารีที่สวยงาม มีผิวขาว และมีรูปร่างอวบอ้วน และต้องทำการผ่าตัดในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ มิฉะนั้น เมื่อเลือดแข็งตัว มันจะสูญเสียผลไปโดยสิ้นเชิง

สิ่งแรกที่ต้องทำคือถอดมันออก! นำอวัยวะภายในที่อาจเปื้อนเนื้อและเลือดออก จากนั้นจึงตัดเนื้อสัตว์ที่ชุ่มฉ่ำและนุ่มที่สุดออกก่อนที่วัสดุจะตาย และควบคุมเลือด เฉพาะการตัดวัสดุในลักษณะนี้เท่านั้นที่ตรงตามข้อกำหนด

ภายใต้สายตาของมิมะที่หวาดกลัวและวิงวอนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในที่สุดหญิงสาววัยกลางคนก็หยิบมีดคมๆ ขึ้นมาและไม่ลังเลเลย และแทงมันเข้าไปในช่องท้องส่วนล่างของมิมะอย่างชำนาญ จากนั้นเธอก็ดึงมันลงมาอย่างชำนาญ และเลือดสีแดงสดก็ไหลออกมา

\ ด้วยความเจ็บปวดสาหัส ดวงตาของมิมะเปลี่ยนเป็นสีเทาทันที และท้องของเธอก็คลายลงทันที เธอรู้...ต่อไป อีกฝ่ายจะเทอวัยวะภายในของเธอออกมา แล้วจึงตัดเนื้อสีขาวที่อยู่รอบๆ ตัวเธอออกทีละชิ้น ในทำนองเดียวกัน ขั้นตอนเดียวกัน อีกห้าปฏิบัติการ ทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นบนเวที ฝีมือไม่ธรรมดา... "แคร็ก..." ในขณะที่มิมะหวาดกลัวถึงขีดจำกัด บนโต๊ะทำงานใกล้ ๆ หญิงวัยกลางคนร่างกำยำทำงานเสร็จแล้ว ดึงกระดูกสีแดงสดออกจากตะขอเหล็กโดยตรง แล้วโยนมันลงบนกองกระดูกที่อยู่ใกล้ ๆ อย่างไม่ตั้งใจ

\ขณะนี้สาวเจ้าเสน่ห์ที่เพิ่งอาบน้ำกับมิมะกลายเป็นกองโครงกระดูกหักที่เต็มไปด้วยเนื้อสับ เมื่อมองดูกองกระดูกกองสูง มิมะก็รู้ว่าอีกไม่นานเธอก็จะเป็นแบบนั้น เธอจึงถูกโยนทิ้งไปที่นั่นอย่างไม่ตั้งใจ จากนั้น...กระดูกเหล่านี้ที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็จะถูกขนออกไปปรุงเป็นซุปกระดูก และส่งไปให้พี่สาวของเธอบริโภค

เมื่อคิดถึงน้ำซุปกระดูกที่เธอดื่มทุกวัน มิมะก็อยากจะอาเจียน แต่อาการคลื่นไส้ในจิตสำนึกของเธอไม่สามารถกระตุ้นปฏิกิริยาทางกายภาพได้อย่างสมบูรณ์ ที่แขวนอยู่บนตะขอเหล็ก สิ่งเดียวที่มิมะทำได้คือรอ รอชะตากรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!

มันฟังดูช้า แต่จริงๆ แล้ว ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเวลาเพียงวินาทีเดียว ในขณะที่ดวงตาของ Mima หรี่ลงเพื่อรอให้โชคชะตากำหนดให้เป็นโศกนาฏกรรม พื้นดินของสตูดิโอทั้งหมดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และครู่ต่อมา รอยแตกขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ต่อหน้า Mima

"วู้!" ด้วยเสียงคำราม ร่างสูงและตั้งตรงก็กระโดดลงจากพื้น

"ฟ่อ หนึ่ง" เมื่อได้กลิ่นเลือดที่น่าสะอิดสะเอียนในอากาศและมองดูฉากที่เลวร้ายรอบตัวเขา ลู่ยี่ก็อ้าปากด้วยความตกใจ นี่...เกิดอะไรขึ้น?

\ใช่แล้ว คนที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลู่ยี่! ด้วยการตรวจจับดวงตาแห่งเทพ เขาได้ค้นพบนักรบที่มีศักยภาพไม่จำกัด และตำแหน่งของนักรบคนนั้นอยู่ในบริเวณนี้!

อย่างไรก็ตาม เมื่อ Lu Yi กระโดดออกจากพื้น แม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีคนอยู่ที่นี่ แต่เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ จนกว่าเขาจะค้นพบทุกสิ่ง Lu Yi ก็รู้สึกหวาดกลัวจริงๆ

\มองไปที่กองกระดูกสูงบนพื้นซึ่งประกอบด้วยกระดูกที่เปื้อนเลือดและเนื้อทั้งหมด มองดูร่างของผู้หญิงที่หักซึ่งแขวนไว้บนตะขอเหล็กและถูกตัดเป็นชิ้น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองไปที่หญิงสาวที่อยู่ตรงข้ามโดยตรง ซึ่งห้อยหัวลงบนตะขอเหล็ก เปลือยเปล่า และด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง Lu Yi เพียงคิดว่าเขากำลังฝันร้าย!

\มันเป็นฝันร้ายจริงๆเหรอ? ไม่แน่นอน... ในขณะนี้ พระวจนะของพระเจ้าบนใบหน้าของ Lu Yi ยังคงเตือนเขาว่านักรบที่มีศักยภาพไม่จำกัดอยู่ตรงหน้าเขา และมีเพียงสองคนที่อยู่ตรงหน้าเขา

เมื่อมองดู เด็กผู้หญิงที่มีรูปร่างหนามากและใบมีดคมก็แทงลึกเข้าไปในช่องท้องส่วนล่างของเด็กผู้หญิงที่ถูกดึงกลับหัวด้วยตะขอเหล็ก เด็กผู้หญิงเริ่มที่จะโค่นลงแล้วและได้ผ่าท้องที่ขาวราวหิมะและบอบบางของหญิงสาวให้มีความยาวมากกว่าสิบเซนติเมตร ! เลือดสีแดงสดไหลไปตามผิวที่ขาวราวหิมะและบอบบางของหญิงสาว

\ตาของฉันเหลือบมองทันที ไม่! คนที่มีศักยภาพไม่จำกัดไม่ใช่ผู้หญิงวัยกลางคนตัวอ้วน แต่เป็นสาวสวยที่เปลือยเปล่าและดึงตะขอเหล็กกลับหัวกลับหาง!

ในขณะที่ครุ่นคิด Lu Yi ไม่ได้พูดอะไรเลย ด้วยการโบกมือขวาเล็กน้อย ดาบที่มองไม่เห็นก็ตัดผ่านทันที ในฉากเดียว แขนของหญิงวัยกลางคนที่ถือดาบคมกริบก็ถูกตัดออกในทันทีและล้มลงกับพื้น

"ฆ่า!" ด้วยเสียงที่เบามากของ Lu Yi จู่ๆก็มีเสียงหึ่งดังมาจากรอยแตกบนพื้นในห้องหนังสือ ตัวอ่อนขนาดเท่าฟุตบอลหนึ่งร้อยแปดตัวคำรามออกมาและแพร่กระจายไปยังพื้นที่โดยรอบในลักษณะที่กว้างใหญ่