พันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ (10)

บทที่สิบ ฆ่าคน ตัวอักษร 1419 กลางคืน บิงเมิ่ง (เปลี่ยนจากหนันเป็นบิงเมิ่ง) กลับไปที่ด่าน
“ท่านสวัสดีครับ/ค่ะ” นายยามเปลี่ยนเป็นกลุ่มญาติของประตูใหญ่
“ท่าน?” คนในด่านไม่รู้จักตัวตนของบิงเมิ่ง และเมื่อมองคนตรงหน้า เขาก็รู้สึกแปลกตา แต่บิงเมิ่งไม่ได้ใส่ใจมาก ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุของโศกนาฏกรรมของเธอ
บิงเมิ่งเดินไปที่เต็นท์ปวดก้น ตอนนั้นปวดก้นกำลังเล่นเหมือนปกติ
“ไม้ผุแกะไม่ออก” ถ้าไม่ใช่เพราะตัวประกอบสั่ง บิงเมิ่งคงไล่ปวดก้นออกไปแล้ว
“กลับมาแล้วสินะ มาดื่มสักแก้ว!” ปวดก้นพยายามทำตัวเหมือนปกติ แต่บิงเมิ่งก็เห็นความแปลกอยู่บ้าง ปวดก้นคงไม่ได้ใจดีขนาดนั้น
“ปวดก้น มีอะไรหรือเปล่า?” บิงเมิ่งถาม
“ไม่…ไม่มีอะไรนะ…”
“คุณใจดีขนาดนี้เลยเหรอ? บอกฉันสิ มีอะไรหรือเปล่า? หรือว่าประตูใหญ่มา?”
“นี่…นี่…” ปวดก้นพูดติดอ่างยิ่งทำให้บิงเมิ่งสงสัยมากขึ้น
“รีบบอกฉันมา!” บิงเมิ่งพูดอย่างเย็นชา
“เฮ้อ! บอกให้ตรง ๆ เลยก็ได้ ตอนที่คุณจากไป ฉันมือไม้คันอยากลองเสี่ยงกับลูกน้อง ผลคือเสียเงินไปหลายหมื่น แต่ฉันไม่มีเงินขนาดนั้น ดังนั้น…”
พวกนี้เป็นคนที่ตามประตูใหญ่ มาเรื่องอื่นไว้ก่อน ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่พวกเขาปฏิบัติตามเสมอ ดังนั้นถ้าผู้บังคับบัญชากับลูกน้องพนันกัน ผู้บังคับบัญชาสู้อย่างไรก็ต้องจ่ายเงิน
“คุณบอกตั้งแต่แรกสิ บอกมาสิ เสียเท่าไหร่?” ปวดก้นมีนิสัยอยากเสี่ยงอยู่แล้ว เสียก็ไม่แปลกที่เธอจะให้ยืมเงิน ทำให้เธอวางใจได้เต็มที่
“ไม่มาก…แสนหนึ่ง…” ปวดก้นพูดติดอ่าง
“อะไรนะ? แสนหนึ่ง? คุณคิดว่าฉันมีเครื่องพิมพ์เงินเหรอ!” การที่ปวดก้นขอแบบนี้ใครก็ต้องโกรธ
“พี่สาว ดื่มสักแก้วก่อนนะ คลายโกรธหน่อย…” ปวดก้นพูดอย่างอ่อนแอ
“ดื่มอะไรของคุณ!” บิงเมิ่งสบัดแก้วในมือปวดก้น แก้วตกลงพื้น เหล้าไหลออกมา พื้นมีเสียงซ่า ๆ
“คุณใส่อะไรลงไปในเหล้าหรือ!””ไบ่งเมิ่งจับมือว์ที่เจ็บไข่ ไม่ปล่อยไม่ว่าจะอย่างไร. “เจ็บ~~” เจ็บไข่ที่ยังไม่ได้ถูกเปลี่ยนสภาพ รับแรงจับของไบ่งเมิ่งที่ถูกเปลี่ยนสภาพแล้วไม่ไหว. “ไม่มีอะไร แค่พิษเท่านั้นเอง.” ดามงเดินออกมาจากฉากกั้น ไบ่งเมิ่งเมื่อกี้สังเกตเห็นเล็กน้อย ดามงกังวลว่าการวางแผนจะล้มเหลว แต่เจ็บไข่ใช้ข้ออ้างเรื่องยืมเงินลบความสงสัยของไบ่งเมิ่ง นี่ทำให้ดามงมองคนนี้ใหม่ เดิมทีตัดสินใจว่าจะกำจัดไบ่งเมิ่งแล้วตามด้วยเจ็บไข่ แต่ดามงเปลี่ยนแผนอย่างเงียบ ๆ. “ดามง? คุณอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” ไบ่งเมิ่งชัดเจนว่าตกใจมาก แต่ยังคงควบคุมอารมณ์ได้. “ไม่มีอะไร แค่อยากชวนคุณดื่มเหล้าเท่านั้นเอง.” ดามงค่อย ๆ พูด. “เชิญใครมาดื่มเหล้าก็มีเหล้าพิษด้วยหรือ?” “ก็ไม่มีใครบอกว่าไม่ได้หรอก.” ดามงยิ้มอย่างเอาใจนิ่ง. เผชิญหน้ากับดามง ไบ่งเมิ่งยังรู้สึกกลัวอยู่ หลังจากที่ไม่มีใครรู้ถึงความสามารถจริง ๆ ของดามง โดยทั่วไปความสามารถสูงกว่าคนอื่นมาก การสู้กับดามงโดยตรง อัตราเสี่ยงสูง. ดังนั้น ไบ่งเมิ่งตัดสินใจวิ่ง หนีเพื่อให้ตัวเองยังอยู่รอด เมื่อตัดสินใจดังนี้ ไบ่งเมิ่งรีบวิ่งออกไป. ดามงไม่ให้โอกาสเธอหนีทันที มือของดามงปรากฏดาบพลังเป็นแสง ฟันครั้งหนึ่ง ทำให้หลังของไบ่งเมิ่งเป็นแผลขนาดใหญ่. ไบ่งเมิ่งไม่ได้สนใจบาดแผล แต่กลับหมุนตัวขว้างดาบพิพากษาใส่ดามง ระยะใกล้ขนาดนี้ แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะหลบ แต่ดามงทำได้. ไม่มีใครเห็นว่าดามงหลบอย่างไร เมื่อดามงปรากฏตัวอีกครั้ง อยู่ข้างหลังของไบ่งเมิ่ง ขณะนั้น ดาบพลังแสงในมือดามงแสดงแสงสีรุ้ง ใช้ท่าฟันแสงศักดิ์สิทธิ์! “อ๊ะ~~” หลังของไบ่งเมิ่งมีบาดแผลหลายแผล ในสภาพนี้ ไบ่งเมิ่งรู้ดีว่าเป็นต่อสู้กับดามงไม่ได้ จึงรีบใช้เวทย์โล่ แต่เธอประเมินดามงต่ำเกินไป ดามงจัดการเวทย์โล่ไม่ได้ แต่ในเต็นท์ยังมีอีกคนคือ นักบวชอสุรกาย อาซา อาซารีบเข้ามาและสลายเวทย์โล่ของไบ่งเมิ่งทันที “ผู้ทรยศ จงตาย!” ดามงพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง คราวนี้ไบ่งเมิ่งไม่มีโชคดีแบบครั้งก่อน ถูกดามงโจมตีและล้มลง ไม่ลุกขึ้นอีก สำหรับคนที่ซื่อสัตย์ต่อบทบาทตัวรองอย่างไบ่งเมิ่ง ดามงไม่มีทางปล่อยไป. “ไบ่งเมิ่ง..ตาย..ปล่อย..ฉัน..ได้ไหม?”蛋疼พูดอย่างอ่อนล้า “ไม่ต้องรีบ เรามีเรื่องอยากขอร้องคุณด้วย” ประตูยังคงยิ้มแย้มเห็นด้วย การได้เห็นด้วยตาตัวเองว่าประตูจัดการ冰梦 ทำให้蛋疼กลัวประตูมากขึ้น ยิ่งเร็วยิ่งดีที่จะออกไป หลังจากยึดด่าน ประตูก็ไม่ได้หยุด ยังเดินหน้าบุกยึดเมือง平远ต่อ แต่ในเวลานี้ เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น (ต่อเนื่อง)~เหตุการณ์ไม่คาดคิดนั้นจะเป็นอะไรนะ?