คืนแสงจันทร์ในแม่น้ำ Spring
Zhang Ruoxu น้ำในแม่น้ำ Spring ขึ้นถึงระดับน้ำทะเล และดวงจันทร์ที่สว่างขึ้นพร้อมกับกระแสน้ำในทะเล คลื่นระยิบระยับติดตามคลื่นเป็นระยะทางหลายพันไมล์ แต่ไม่มีดวงจันทร์บนแม่น้ำสปริงเลย
แม่น้ำไหลไปรอบๆ ฟางเตี้ยน และแสงจันทร์ส่องประกายบนดอกไม้และป่าไม้ราวกับลูกเห็บ
น้ำค้างแข็งกำลังบินไปบนท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัว และทรายสีขาวบนศาลาไม่สามารถมองเห็นได้
ไม่มีฝุ่นในแม่น้ำและท้องฟ้า และมีดวงจันทร์โดดเดี่ยวบนท้องฟ้าที่สดใส
ใครริมแม่น้ำเห็นพระจันทร์ครั้งแรก? Jiang Yue ส่องแสงให้กับผู้คนเมื่อใด?
ชีวิตไม่มีที่สิ้นสุดจากรุ่นสู่รุ่น และดวงจันทร์ในแม่น้ำก็ดูเหมือนเดิมปีแล้วปีเล่า
ฉันไม่รู้ว่าเจียงหยูกำลังรอใครอยู่ แต่ฉันเห็นแม่น้ำแยงซีส่งน้ำมา
เมฆสีขาวค่อยๆหายไป และบ่อต้นเมเปิลสีเขียวก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้า
ครอบครัวใครโกงคืนนี้? ฉันจะคิดถึง Mingyue Tower ที่ไหน?
พระจันทร์ที่น่าสงสารกำลังเดินไปชั้นบน และควรจะสะท้อนบนกระจกแต่งหน้า
ม่านประตูหยกไม่สามารถม้วนออกได้ และจะกลับมาเมื่อถูกทุบและปัดบนทั่งตีเหล็ก
ตอนนี้เรามองหน้ากันแต่ไม่ได้ยินกัน ฉันหวังว่าแสงจันทร์จะส่องมาที่คุณ
ห่านหงส์บินไกลและเร็ว ส่วนปลาและมังกรก็ดำดิ่งลงและกระโดดลงไปในน้ำ
เมื่อคืนฝันว่าดอกไม้ร่วงหล่นในสระน้ำ แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้กลับบ้านกลางฤดูใบไม้ผลิ
น้ำในแม่น้ำเกือบจะหมดแล้ว และพระจันทร์ก็ลับขอบฟ้าไปทางทิศตะวันตกอีกครั้ง
ดวงจันทร์เอียงซ่อนทะเลหมอก และถนน Jieshi และ Xiaoxiang นั้นไม่มีที่สิ้นสุด
ฉันไม่รู้ว่าดวงจันทร์จะกลับมากี่คน พระจันทร์ตกเขย่าต้นไม้ทั่วแม่น้ำด้วยความรัก
เบื่อ - บทกวีเดียวที่ฉันชอบในบรรดาบทกวีโบราณ
ตอบกลับ (21)
มีขายนะ ทุกแผงขายหนังสือพิมพ์มีหมด ลม ไฟ ภูเขา ป่า สี่ห่อ ห่อหนึ่งสิบสาม หกเกมขึ้นชื่อ สิบบาท เรื่องรบกองทัพ ยี่สิบห้า ถ้าคุณซื้อของละเมิดลิขสิทธิ์ (อันนี้ต้องหา โรงเรียนหน้าปากทางเรามี) ประมาณยี่สิบกว่าบาทก็ได้
สิบปีชีวิตและความตายห่างไกล แผ่วเบาโดยไม่คิดก็ยากจะลืม สุสานโดดเดี่ยวไกลพันลี้ ไม่มีที่ไหนจะคุยเรื่องความเศร้า แม้พบกันก็อาจจำไม่ได้ ใบหน้าปกคลุมด้วยฝุ่น ผมหงอกเหมือนน้ำค้างบนหิมะ
ตั้งแต่อดีตกาล ใครจะไม่มีขี้ ใครจะถ่ายโดยไม่ใช้กระดาษ หากคุณไม่ใช้กระดาษชำระ ไม่ทราบว่าคุณใช้มือแทนหรือไม่
อืม… หวงฟู่ คุณไม่ได้อธิบายให้ชัดเจน ผมยังคิดว่ามันเป็นเกมบนมือถือ แบบการ์ด ที่ไม่มีใครเล่นด้วย (คนไม่พออะ)
ปกติในการประพันธ์บทกวี: ความรักได้เดินมาถึงจุดสิ้นสุด ความเกลียดชังก็ยกเลิกคำสัญญา ชะตากรรมยอมรับว่ามีอารมณ์ขัน ความทะเยอทะยานสูงสุดมีความเศร้าอยู่เล็กน้อย เมื่อหันกลับไปมอง จึงถามถึงรอยยิ้มที่ถ่ายทอดอยู่ในฝันเมามาย หัวเราะและถอนหายใจในความไม่อาจรู้ เห็นไม่ชัดตอนนี้ก็กลายเป็นความว่างเปล่า ดัดแปลงจาก "ซีเยาหยาเทียน"
เจ้าของโพสต์ ฉันมาที่นี่เพื่อยึดพื้นที่! ซ้ายคือแปดสิ่งที่ควรภาคภูมิใจ ขวาคือแปดสิ่งที่ควรละอาย แสดงถึงที่เอว ความกลมกลืนอยู่ที่หน้าอก ขวางฉันฆ่าคน ขวางพระฆ่าพระ! ฉันอยู่ กระทู้ก็อยู่; ฉันอยู่ เจ้าของโพสต์ก็อยู่; ฉันอยู่ เพื่อนรักก็อยู่; ฉันอยู่ ผู้ดูแลรีบมา; ลบก็ลบ ลบฉันไป แต่ยังมีฉันอีกนับพันนับหมื่น!
โหลดคำตอบเพิ่มเติม