[อารมณ์] ความรัก ความรักไม่รู้จบจากพ่อ

ในดินแดนอันกว้างใหญ่นี้มีสายใยมากมายที่เชื่อมโยงประเทศและครอบครัวนั่นคือพ่อ ที่บ้านพ่อจะดูแลครอบครัวและรับผิดชอบต่อประเทศและสังคม ดินแดนสีเหลืองทำให้ใบหน้าอันดำมืดของพ่อปรากฏ และเหงื่อไหลไปตามรอยย่นบนใบหน้าของพ่อที่สลักไว้ตามกาลเวลา ฉันยังเห็นกลุ่มควันพวยพุ่งขึ้นในหมู่บ้านด้วย ครอบครัววัยทำงานที่ไม่มีพ่อจะมีอาหารและเสื้อผ้าเพียงพอได้อย่างไร? ที่จริงแล้วความต้องการของประชาชนมีน้อย แค่อาหารและเครื่องนุ่งห่มเพียงพอเท่านั้น แต่เมื่อผู้บุกรุกเข้ามาในประเทศของเรา พ่อของฉันจะกลายร่างเป็นนักรบที่อยู่ยงคงกระพันเพื่อปกป้องบ้านของเขา //บ้านคือต้นไม้ที่คุณหยุดและพิงเมื่อคุณเหนื่อยล้า ทำให้คุณรู้สึกเย็นสบาย ไม่ใช่ท่าเรือ แต่นำความปลอดภัยมาให้ ไม่ใช่แสงแดดแต่ให้ความอบอุ่น ฟังคำพูดหนักๆ ของพ่อหลังจากทำงานหนักทุกวันที่บ้าน ฉันนึกออกว่าข้อสอบวันนี้จะยากขนาดไหน เลยรู้สึกว่าการฟังเสียงพ่อมักจะตามฉันไปด้วย บางครั้งฉันคิดมากว่าจะช่วยพ่อลดภาระได้อย่างไร แต่ก็คิดมาก แต่ตัวเองทำไม่ได้ ฉันคิดว่าวันนั้นที่พ่อไม่เปลี่ยนไปเลยเป็นการยืนหยัดจากใจ ฉันจะพูดอะไรเกี่ยวกับความรักที่พ่อมอบให้ฉันได้บ้าง? สิ่งที่สามารถทำได้? ในอนาคตเท่านั้นที่ฉันจะใช้พลังงานมากขึ้นเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าที่อยู่รอบ ๆ หัวใจพ่อของฉัน เมื่อพ่อเหนื่อย ฉันจะกล่าวถ้อยคำแห่งความอบอุ่นในใจ เก็บดอกไม้สด และเขียนความรักทั้งหมดที่มีให้พ่อเป็นภาษาดอกไม้ ฉันจะไม่ยอมให้พ่อเข้าใจความรักของฉัน ตราบใดที่ฉันสามารถเอา "น้ำหนัก" บนไหล่พ่อของฉันออกได้เพื่อให้พ่อของฉันได้เดินป่าอย่างผ่อนคลาย สัมผัสโลกดอกไม้ รวบรวมความรักของพ่อร่วมกันแต่งเพลง ให้พ่อรู้สึกถึงความรักของลูก ๆ ของเขาในมหาสมุทรแห่งความรัก เปิดใจรับความรักของลูก ๆ ของเขา บินไปในอวกาศอันไม่มีที่สิ้นสุดพร้อมหมอนของเขาในสายลมที่กระพือ และพักผ่อนทั้งกายและใจ ดื่มด่ำไปกับความรักและใช้ชีวิตในฝันอันสนุกสนาน
พ่อของฉันให้มามากมายแต่เรามีเพียงเล็กน้อยที่จะแบ่งปันกับเขา เราทำได้เพียงส่งคำอวยพรอันอบอุ่นใจให้กับคุณเสมอว่า "พ่อครับ คุณเฉลิมฉลองวันหยุดนี้แล้ว ลูกชายของคุณดูแลตัวเองเป็นอย่างดี คุณยังได้ละทิ้งความรับผิดชอบในการพักผ่อนและพักผ่อนด้วย"