โอ้ เศร้ามาก เศร้าจริงๆ!
ฉันเล่นสเก็ตบอร์ดมาหลายปีแล้ว แต่เพื่อนของน้องชายฉันพัง พี่ชายโทรมาบอกว่าไม่เป็นไร ให้ตายเถอะ ฉันโกรธมากจนดุเขา! เศร้าอีกแล้ว! ฉันซื้อสเก็ตบอร์ดมาหลายปีแล้วและยังมีอยู่ อนิจจาฉันจะไม่พูดมากกว่านี้! ฉันไม่มีความสุขจริงๆ~~และเศร้า--ถอนหายใจ ไปแล้ว
ตอบกลับ (83)
ไม่คิดเลยว่าเซี่ยเก๋าก็ชอบวัตถุเหมือนกัน เพราะต้องหลายปีแล้ว มีความผูกพัน...
……เอ่อ……สเก็ตบอร์ด
อย่าเศร้านะ เสี่ยวเซียะ... ไม่มีทางเลือก อะไรเก่าหมดไป อะไรใหม่ก็จะมา
สอบเสร็จเกมแล้ว รู้สึกโล่งอก
เสี่ยวเซียว กรุณาสงบใจไว้ด้วย และไปที่ประตูใหญ่ด้วย!
ฉันชอบโยโย่ เชี่ยหลงอีกแล้วที่จะต้องจากไป! ครั้งก่อนสุดท้ายเป็นเหรียญสมาชิก ครั้งก่อนนั้นโทรศัพท์ตก ครั้งนี้สเก็ตบอร์ดพัง ครั้งหน้าเป็นอะไรนะ?
..คุณโหดจริง..
TMD ฉันเคยบอกไหมว่าฉันออกจาก 7723 แล้ว ฉันหมายถึงการลงแล้วนะ!! ไม่ได้ออกจริงๆ!! แล้วครั้งที่โทรศัพท์ก็เพราะโทรศัพท์ฉันทำตก! ไม่ได้หมายความว่าไป 7723 ไม่ได้!! ไม่ได้ออกจริงๆ!! พูดถึงเหรียญสมาชิกฉันก็โมโห!! ครั้งนั้นฉันขี้โมโหเกินไป! ทะเลาะกับพ่อ!! หนีออกจากบ้าน!!! ไม่ใช่เหรียญสมาชิกด้วย!!! อย่ามายุ่งกับฉัน!!!
……สภาพอากาศแห้ง ควรระวังไฟ
พี่เซี๋ย, ขอแสดงความเสียใจ, แผ่นบอร์ดเสียแล้วไม่สามารถซ่อมได้, ขอแสดงความเสียใจนะ!
นี่คุณล้อเล่นใช่ไหม! ของเล่นสมัยเด็กของฉันแทบทั้งหมดเก็บไว้หมด! ไม่ว่าจะดีหรือเสีย! นั่นคือความทรงจำที่บริสุทธิ์ที่สุดเลยนะ
ของเล่นของฉันส่งให้คนอื่นหมดแล้ว-_- เหลือแค่เกมการ์ดโยว
ขอบคุณทุกคนเลยค่ะ..
แสดงว่าเด็กวัยหนุ่มสาวในรัสเซียไม่มีของเล่น~
ใต้แสงจันทร์เป็นวัยรุ่นหล่อปลอม จริง ๆ คือผู้ชายอายุมาก?
เฮ้อ การ์ดเกมมอนสเตอร์ที่ฉันสะสมมาหลายปีถูกฉันทำลายไปเพราะความโกรธ ส่วนความทรงจำวัยเด็ก เครื่องเกมบอยนั้นก็หายไปเช่นกัน วัยเด็กของฉันไม่ได้留下ความทรงจำอะไรเลย
ความทรงจำในวัยเด็กก็คือการ์ดเกมวอร์คพิมพ์เถื่อนที่ตลกพวกนั้น โล่เวทมนตร์ถาวรที่ทำลายอะไรบางอย่าง
ยังมีบัตรเปลี่ยนชื่อ ไข่มุกขนนกปีศาจหนึ่งใบสามารถสร้างไม้กวาดขนนกได้หลายชนิด
ยังมีบัตร BT, กระบอกสั่นใจอะไรแบบนั้น
โหลดคำตอบเพิ่มเติม