บทที่ 5 ของ "โลกแห่งเวทมนตร์" (ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น)

ราชาปีศาจแห่งความกลัวนำกองทัพไปยังภูเขาหลิงอิง…… ขณะนี้ ภูเขาหลิงอิงแสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรือง ภายใต้การนำของมหาอาจารย์เฉวี๋ย คนเผ่ามนุษย์ก็ยิ่งเจริญรุ่งเรืองขึ้น แต่ภัยพิบัติครั้งใหญ่กำลังเข้าใกล้ พวกเขาจะหลบพ้นไหม? ราชาปีศาจแห่งความกลัวกำลังใกล้ถึงภูเขาหลิงอิง ในตอนนี้ ดาบวิเศษเซียนหยวนกำลังส่องแสง…… ราชาปีศาจแห่งความกลัว: “กระจก สะท้อน สะท้อน มานี่เร็ว” กระจก: “ท่านเจ้า มีอะไรหรือ?” ราชาปีศาจแห่งความกลัว: “ทำไมอาวุธวิเศษถึงส่องแสง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” กระจก: “ท่านเจ้าดีใจมาก นี่พิสูจน์ว่าอาวุธวิเศษอยู่ใกล้ ๆ นั่นหมายความว่ามนุษย์เผ่าอยู่ที่ภูเขาหลิงอิง ตอนนี้เราจะไม่หลงทาง” ราชาปีศาจแห่งความกลัว: “ดีมาก รีบสั่งกองทัพให้เพิ่มความเร็ว” กระจก: “รับทราบ ท่านเจ้า” กระจกยิ้มร้ายกาจ เขาต้องการทำอะไรหรือ? ผ่านไปไม่กี่วัน มนุษย์เผ่ายังคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ขณะนี้ใต้ภูเขาหลิงอิง เต็มไปด้วยนักรบวิญญาณ มหาอาจารย์เพิ่งรู้ตัว และรีบตระหนกทันที เขาสั่งให้ทุกคนพาผู้สูงอายุ เด็ก และผู้พิการไปซ่อน…… เฉวี๋ย: “ทุกคน พวกเราต้องปกป้องบ้านของเรา คราวนี้จะไม่ยอมแพ้บ้านของเราอีก” ทุกคน: “ปกป้องบ้าน ปกป้องบ้าน” เฉวี๋ย: “ดีมาก เราพร้อมจะต่อสู้” ขณะนี้วิญญาณใต้ภูเขากำลังเคลื่อนไหวอย่างหงุดหงิด ราชาปีศาจแห่งความกลัวโบกมือเพื่อสั่งบุก…… วิญญาณบุกอย่างบ้าคลั่ง ทหารเผ่ามนุษย์ก็ไม่ยอมแพ้ ทั้งสองฝ่ายสู้กันแบบเสมอ ครู่ต่อมา ราชาปีศาจแห่งความลึกปรากฏตัวอย่างกะทันหัน ใช้พายุไฟมังกร ทำให้ผู้คนเผ่ามนุษย์เสียชีวิตจำนวนมาก…… ในเวลาเดียวกัน ภายในกำแพงเมือง ซาลอน: “พ่อต้องให้ฉันไปต่อสู้สิ! ฉันรอคอยการต่อสู้ในสนามจริงมานานแล้ว ไหนจะฝั่งเราที่สูญเสียไปมากด้วย” (ซาลอน: 《อัศวินผู้ศักดิ์สิทธิ์》(เผ่ามนุษย์) สกิล: ไม่ทราบ) เฉวี๋ย: “แบบนี้…ดีแล้ว! ถึงเวลาที่เจ้าต้องออกไปผจญภัยแล้ว ระวังด้วย” ซาลอน: “อืม ฉันจะทำแน่นอน จะกลับมาพร้อมชัยชนะ” ในสนามรบ ซาลอนเข้าร่วมใช้สกิลเด็ดโจมตีศักดิ์สิทธิ์ กำจัดนักรบวิญญาณครึ่งหนึ่ง ราชาปีศาจแห่งความลึก VS ซาลอน ราชาปีศาจแห่งความลึกใช้ทักษะเรียกปีศาจ เรียกเงือกน้ำสองตัว ซาลอนไม่ยอมแพ้ ใช้การแยกเงา แยกเป็นสองเงาดำ ราชาปีศาจแห่งความลึกใช้เปลวไฟยมฑูต ทำลายเงาที่ซาลอนแยกทั้งหมด จากนั้นพุ่งเข้าหาซาลอน กดซาลอนลงกับพื้น…… ราชาปีศาจแห่งความลึก: “เด็กน้อย เพียงแค่นี้ใช่ไหม รอฉันส่งเจ้าไปตะวันตก!”ในเวลานี้ ซารอนได้ยินเสียงหนึ่ง เสียงพูดว่า: “มาเถอะ! ต้องการพลังไหม? ฉันสามารถให้คุณได้ แต่คุณต้องให้จิตวิญญาณของคุณแก่ฉัน” ซารอน: “ดี ฉันให้ ฉันให้!! ให้พลังแก่ฉัน”………เสียงพูดว่า: “ดีมาก รับพลังของฉันเถอะ!” ขณะนั้น ร่างกายของซารอนเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ผิวหนังขาวซีด ไม่มีเลือด เหมือนคนตาย ดวงตาแดงน่ากลัว จอมมารแห่งเหวลึก: “เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้ นี่คือพลังอะไร” ซารอนฟาดดาบ ทำให้จอมมารแห่งเหวลึกถูกตีจนไกล ราชาแห่งความกลัวเห็นท่าไม่ดี จึงสั่งให้ถอยทันที ในเวลาเดียวกัน ซารอนก็หายตัวไป 《โปรดติดตามบทต่อไป》