หลังจากที่ฉันได้ยินสิ่งที่เขาพูด ฉันก็คิดว่า: คราวนี้ฉันต้องไปห้องดับจิตจริงๆ
Gaoxing ยิ้มให้ฉันอย่างลึกซึ้ง: "ไม่ต้องกังวล ฉันจะขอให้พวกเขาอ่อนโยนและจะไม่ปล่อยให้คุณตาย ฮัม..." หลังจากพูดอย่างนั้นเขาก็เดินออกจากห้องเรียน ทิ้งฉันไว้ในที่นั่งเพียงลำพัง
หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนร่วมโต๊ะของฉันก็เดินเข้ามาด้วยก้าวแปดตัวอักษรของเขา ทันทีที่เขาเข้ามาเขาก็ตะโกนบอกฉันว่า "มานี่ ช่วยฉันจัดกระเป๋านักเรียนหน่อยสิ!" ไม่อยากจะทำในใจก็เลยไม่ขยับ เขาตะโกนอีกครั้ง: "คุณกำลังรออะไรอยู่ รีบหน่อยสิ!" จากนั้นฉันก็เดินไปหยิบกระเป๋านักเรียนของเขา
ทันทีที่เขานั่งลง เขาก็หยิบถังน่องไก่ออกมาจากกระเป๋านักเรียนและเริ่มเคี้ยวมัน ซึ่งทำให้ฉันต้องน้ำลายสอ เขามองมาที่ฉัน: "มองอะไรอยู่เหรอ? ฉันคิดกับตัวเองว่า: คุณดูเหมือนหมี และคุณก็ดูเหมือนหมี
แม้ว่าฉันจะคิดอย่างนั้นอยู่ในใจ แต่ฉันก็ยังพูดด้วยรอยยิ้ม: "พี่หวาง มาคุยกันหน่อยเถอะ" เจ้าอ้วนหวาง: "มีอะไรเหรอ ทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายยกเว้นการยืมเงิน" ฉันพูดด้วยรอยยิ้ม: "พี่หวังเก่งมาก เขาเดาได้เลยว่าฉันจะพูดอะไรทันที" ใบหน้าของ Fatty Wang สว่างขึ้นเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ หลังจากนั้นไม่นาน มันก็เปลี่ยนไป: "ฉัน เฉา คุณอยากยืมเงินจริงๆ ใช่ไหม บอกฉันสิว่าฉันไม่มีเงิน!" ฉันยังคงพูดด้วยสีหน้ามีความสุข: "พี่หวาง อย่าโกหกฉันนะ คุณไม่มีเงินกิน แล้วทำไมคุณไม่ยึดติดกับถังน้ำแข็งล่ะ?" Fatty Wang กล่าวว่า: "วันนี้ฉันนำเงินจำนวนเล็กน้อยนี้มาและฉันก็ซื้อสิ่งนี้"
ฉันคิดกับตัวเอง: ฉันก็ซื้อตุ๊กตาเป่าลมด้วย ให้ตายเถอะ กล่องบรรจุภัณฑ์ถูกเปิดเผย เจ้าอ้วนหวังเห็นฉันจ้องมองกระเป๋านักเรียนของเขา เขาจึงรูดซิปมันให้แน่น เจ้าอ้วนหวางพูดว่า: "ฉันจะยืมได้เท่าไหร่ ฉันเหลือแค่ 200 เท่านั้น" ฉันคิดว่า: คุณไม่ได้บอกว่าคุณไม่มีเงินเหรอ? ฉันพูดว่า "พี่หวาง ฉันไม่อยากยืมเพิ่ม แค่ 200" เจ้าอ้วนหวังพูดว่า "ฉัน โจ คุณจะยืมทั้งหมดเลยเหรอ?" ฉันพูดว่า "พี่ชาย น้องชายที่รักของฉัน..."
Fatty Wang กล่าวว่า "ฉันสามารถให้คุณยืมได้ แต่เราต้องตกลงกันว่าฉันจะจ่ายคืน 250 เมื่อถึงเวลา" “ฉันพูดว่า: ฉันมืดมนมาก” (ยังเขียนไม่เสร็จจะโพสต์ทีหลัง) เจ้าอ้วนหวัง: “ให้ตายเถอะ อยากจะยืมมันหรือเปล่า” ฉันพูดว่า: "ยืมมันทำไมคุณไม่ยืมมัน" เจ้าอ้วนหวางหันกลับมา หันหลังให้ฉันแล้วหยิบเงิน 200 หยวนออกมาจากกระเป๋าเงินของเขา ฉันคิดกับตัวเองว่า ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้มีเงินแค่ 200 หยวนเท่านั้น ฉันรับมันไปด้วยรอยยิ้มและพูดด้วยรอยยิ้ม: "ขอบคุณนะพี่หวาง! ขอบคุณ..."
เจ้าอ้วนหวางพูดว่า: "อย่ามาขอบคุณฉันเลย...แต่ขอบคุณแม่แทนเหรอ?" ฉันพูดว่า: "แม่ของฉันเกี่ยวอะไรกับแม่ของฉัน?" เจ้าอ้วนหวางพูดว่า: "คนโง่อย่างเธอไม่มีวันเข้าใจหรอก"
ฉันไม่ได้สนใจที่จะถาม ฉันจึงนอนลงบนโต๊ะและหลับไปจนกว่าโรงเรียนจะเลิก เมื่อฉันลืมตาขึ้นมา ก็ไม่มีใครอยู่ในห้องเรียน ฉันสาปแช่ง คว้ากระเป๋านักเรียนแล้ววิ่งออกจากห้องเรียน ฉันเดินคนเดียวและครุ่นคิดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ครึ่งชั่วโมงต่อมาฉันก็มาถึงชุมชนของตัวเอง ฉันพูดกับตัวเองว่า: เรามาถึงแชงกรีลาแล้ว
ทันทีที่ฉันเดินไปที่ประตู ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างตกบนหัวของฉัน ฉันคิดกับตัวเองว่า มันคงไม่ใช่ขี้นกหรอกใช่ไหม? ฉันถอดมันออกแล้วมองดูมัน กลายเป็นเสื้อชั้นในของผู้หญิง ฉันคิดกับตัวเองว่าฉันเป็นคัพ D สักพักชุดกีฬาอีกชุดก็ล้มลง ฉันมองเข้าไปใกล้ๆ และพบว่ามันดูเหมือนเป็นของหลี่หนิง ฉันหยิบมันขึ้นมาแล้ววิ่งหนีไป ฉันคิดกับตัวเอง: โอ้พระเจ้า ไม่คิดว่าจะพบสินค้าคุณภาพสูงเช่นนี้ที่นี่
เมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันมองดูใกล้ๆ และเมื่อฉันสะกดตัวอักษร ฉันก็ตกตะลึง: "ฉัน โจ เป็นของหลี่หมิง!"
Fantasy World บทที่ 2 เงิน (ตอนที่ 2)
ตอบกลับ (21)
ส่งจากมือถือ รู้สึกท้อแท้มาก ครั้งหน้าจะแก้ไขโดยใส่ช่องว่างหลายร้อยช่องเพื่อแบ่งตอน ตอนนี้กำหนดให้วันละหนึ่งบท
โบราณมีเรื่องเล่าว่ายุงฉางจงตั้งใจมุ่งมั่นเล่นหมากรุกจีนเพื่อถอนพิษออกจากกระดูก ปัจจุบันมีคนภายใต้แสงจันทร์จ้องหน้าจอหนังผู้ใหญ่ด้วยสมาธิขุดกระดูกเอากระสุนออก
ซากุระร่วงหล่นล่องลอย@แสงจันทร์(ID:16431)\กั๊กกั๊ก
ข้างบนข้างล่างเป็นเกย์
ซากุระร่วงหล่นล่องลอย@แสงจันทร์(ID:16431)
ข้างบนข้างล่างเป็นเกย์
ซากุระร่วงหล่นล่องลอย@แสงจันทร์(ID:16431)
กากากากากากากากากากากากากากากากากากากากากากากากา ว้าวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวาวา ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือจือ
โหลดคำตอบเพิ่มเติม