สิ่งที่โดราเอมอนคิดและทะนุถนอม

สักวันหนึ่งเราจะรอโนบิตะของเราเอง เขาบอกว่าเขาไม่ต้องการกระเป๋า เขาบอกว่าเขารักคุณเท่านั้น ถาม: ถ้าฉันให้โดราเอมอนแบบไม่มีกระเป๋าแก่คุณ คุณจะยังอยากได้มันไหม? “ฮ่าฮ่า งั้นฉันก็ไม่ต้องการมัน” คำตอบนั้นง่าย พวกเขาจึงหัวเราะต่อ หัวเราะเยาะความโลภของกันและกัน และทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย ปรากฎว่าสิ่งที่ฉันชอบ ชื่นชม และต้องการมาโดยตลอดไม่ใช่แมวสีน้ำเงินที่กลัวหนู กังวล จู้จี้จุกจิก ไร้หูที่ชอบโดรายากิ แต่เป็นเพียงกระเป๋าของเขาเท่านั้น หากไม่มีประตูตามอำเภอใจ ไม่มีไทม์แมชชีน ไม่มีแมลงปอไผ่ ไม่มีขนมปังแห่งความทรงจำ และไม่มีปากกาที่สามารถทดสอบร้อยคะแนนได้ . . หากไม่มีเครื่องมือแห่งอนาคตที่สะดวกสบายเหล่านี้ ถ้ามันเป็นเพียงหุ่นยนต์แมวที่เรียบง่าย ใจดี และซื่อสัตย์ ฉันจะไม่ชอบมันมากและอยากได้มันมาไหม ปรากฎว่าเมื่อเราโตขึ้น เราทุกคนก็ค่อยๆ กลายเป็นคนเอาแต่ใจ ปรากฎว่าความจริงใจที่เราเชื่อมั่นมาโดยตลอดนั้นยังผสมผสานกับความปรารถนาและมูลค่าเพิ่มอีกด้วย ครอบครองไอเท็มเวทย์มนตร์ที่มากพอที่จะพิชิตโลก แต่โนบิตะแค่อยากเล่นเบสบอลให้ดีขึ้น ทำข้อสอบได้ดีขึ้น มีเงินค่าขนมมากขึ้น และเล่นกับชิซูกะให้มากขึ้น บางทีโนบิตะที่มีจิตใจเรียบง่ายและชัดเจนแบบนี้เท่านั้นที่คู่ควรกับการมีโดราเอมอน ดังนั้นเทพนิยายจะไม่เป็นจริงในความเป็นจริงและหัวใจของเราก็ไม่สวยงามเหมือนเทพนิยาย ดังนั้น เป็นเวลานานแล้ว คนที่เราคิดว่าเรารักจริงๆ และอารมณ์ที่บริสุทธิ์ที่สุด กลับไม่เห็นแก่ตัวและชัดเจนอย่างที่คิดจริงๆ บ้านวอลเปเปอร์ เครื่องทำเมฆ ผ้าปูโต๊ะ กล้องเปลี่ยนเสื้อผ้า . สิ่งที่เราชอบคือโดราเอมอนหรือกระเป๋าของเขา ความไร้สาระ ความเป็นเพื่อน ความเอาใจใส่ ไม่เหงา . . สิ่งที่เรารักคือตัวเขาเองหรือสิ่งที่เขาสามารถนำมาให้เราได้ พูดให้ชัดเจนก็ยาก แยกแยะให้ชัดเจนก็ยาก แต่ฉันรู้ว่าถ้าโดราเอมอนสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปก็ยังมีคนที่จะรักเขาเหมือนเดิมและอยู่ด้วยกัน ในตอนจบในตำนาน โดราเอมอนหมดพลังและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป หากเปลี่ยนแบตเตอรี่ ความทรงจำทั้งหมดจะสูญหายไป กระเป๋ายังอยู่ที่นั่น โนบิตะสามารถเอามันออกทั้งหมดและใช้เครื่องมือวิเศษเหล่านั้นได้อย่างอิสระมากขึ้น โดยที่โดราเอมอนไม่ต้องจู้จี้จุกจิกและควบคุม แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ ในเวลานั้นสิ่งที่เขาต้องการเป็นเพียงเพื่อนที่ดีที่ได้ผจญภัยและเอาชนะความพ่ายแพ้ร่วมกัน เขาต้องการความทรงจำเหล่านั้นและโดราเอมอนดั้งเดิมที่จำทุกสิ่งทุกอย่างได้ เขาจึงเรียนหนักและในที่สุดก็รอจนตื่น เขาพูดว่า: "โนบิตะ ฉันรอคุณมานานแล้ว" ในระหว่างการหลับใหล เขาเชื่อและรู้มาโดยตลอดว่าโนบิตะจะยืนกรานที่จะรอให้เขาตื่น เขากำลังรอเขาอยู่ แล้วเราจะโชคดีขนาดนี้ไหมที่ได้พบกับคนแบบนี้? บางทีเช่นเดียวกับโนบิตะ คุณไม่ฉลาดพอ ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่เป็นที่นิยม และโง่เขลาในความไร้เดียงสาของคุณ อย่างไรก็ตาม หากคุณละทิ้งรัศมีทั้งหมดที่เป็นของคุณ มูลค่าเพิ่มทั้งหมด ความสัมพันธ์ที่เป็นประโยชน์ร่วมกันทั้งหมด คุณจะเชื่อว่าเขาจะไม่ยอมแพ้กับคุณ เขาจะรอคุณอยู่ และเขายังคงรักคุณมาก สักวันหนึ่งเราจะรอโนบิตะของเราเองไหม? เขาบอกว่าเขาไม่ต้องการกระเป๋า เขาบอกว่าเขารักคุณเท่านั้น