พิชิตพระเจ้า (2)
บทที่สอง การสังหาร ขณะนั้น “ดาบสีแดงคมกริบเล่มนั้นเกิดแสงสว่างจ้าอย่างมาก” “ดาบเก่าที่อัลส์ (หมายเหตุ: คือวีรบุรุษที่ปรากฏในตอนแรก) ใช้เพื่อป้องกันถูกแทงจนแตกเป็นชิ้นๆ” “เมื่อดาบสีแดงเล่มนั้นพุ่งไปที่ลำคอของอัลส์” “อัลส์คิดเร็วว่าต้องหลบภัยนี้อย่างไร” “เอาล่ะ” อัลส์คิดในใจ “คิดไอเดียดีๆ ออกแล้ว” “อัลส์จึงใช้กำลังทั้งหมดของตัวเองขว้างวัตถุวับวาวไปทางทิศตะวันออก” “และเมื่อบุรุษชุดดำเห็นอัลส์ขว้างวัตถุวับวาวไปทางทิศตะวันออก” “ใจเขานึกไม่ดี” “นั่นต้องเป็นเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์แน่นอน” “ฮึ่ม ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ตายอยู่ดี” บุรุษชุดดำพูดแล้ว “จากนั้นบินไปทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว” “แล้วดาบสีแดงล่ะ? บุรุษชุดดำไม่คาดคิดว่า” “ดาบหายไปทันทีเมื่ออยู่ห่างจากลำคอของอัลส์ 0.01 เมตร” “หืม โชคดีที่ดึงร็อคออกไป ไม่งั้นแม้แต่ป้องกันเวทย์ต้องห้ามฉันก็ถูกฆ่าตายอยู่ดี” เสียงอัลส์ดังก้องขึ้น “เพราะความสามารถต่างกันมากเกินไป!” “ฉันเพิ่งเป็นนักรบระดับ 8” “เขาเป็นนักรบเวทย์ระดับ 9 แล้ว” “โชคดีที่ฉันใช้เครื่องรางศักดิ์สิทธิ์ไปเมื่อครู่ จึงสามารถป้องกันเวทย์ต้องห้ามได้” “อึ่ย ตอนนี้รอดมาได้เสียที” “แหวนที่เพิ่งขว้างไปล่ะ?” “นั่นฉันตั้งใจให้คนที่มีบุญพอรับต่อหลังจากถูกฆ่า” “ข้างในเป็นทรัพย์สมบัติตลอดชีวิตของฉัน” “ขณะที่อัลส์กำลังตามหาแหวนที่หายไป” “ดวงตาเขาหดเล็กลง” “ใบหน้าซีดเผือด” “ทันใดนั้น แสงดาบและดาบแล่น” “ดาบเล่มหนึ่งแทงเข้าที่หัวใจของอัลส์” “จากนั้นอัลส์ล้มลงโดยไม่ยอมรับชะตากรรม
ตอบกลับ (12)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —