ใครสามารถแปลงเป็นบทกวีคล้องจองที่สมบูรณ์ได้ต้องมีพรสวรรค์ในฐานะนักเขียน นี่คือหัวข้อของชั้นเรียนนักเขียน
แสงจันทร์ก็เหมือนกับรถไฟ ลมในฤดูใบไม้ร่วงส่งเสียงกรอบแกรบ ต้นหลิวกำลังลูบไล้ริมฝั่ง และน้ำก็ไหลริน มองขึ้นไปก็เห็นท้องฟ้า ท้องฟ้ากลมๆ เหงาๆ ดาวทั้งเจ็ดก็เหมือนถัง ท้องฟ้ารุ่งเรือง แล้วคุณก็แต่งหน้าบนกระจก ความงามยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่หัวใจเปื้อนไปด้วยน้ำค้างแข็ง ยิ้มเบา ๆ ถอนหายใจกับโลกแห่งมนุษย์ พระจันทร์ที่ร่วงหล่นรู้สึกละอายใจกับดอกไม้ และในที่สุดก็เกิดความสับสน
