[หลัวช่วงช่วง] "พงศาวดาร" (9)

“สัตว์เลื้อยคลานตัวตรงตัวแรกคือสุนัขจิ้งจอก” หลินเฟิงหยิบหญ้าขึ้นมาและเอารากออก มองไปที่หมาป่าหิมะ
"อย่ามองฉันเลย ถ้าตัวแรกไม่ใช่หมาป่าหิมะ ฉันก็ไม่สนใจ นั่นไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน" ซูเฉินไม่มีพื้นฐานทางอารมณ์สำหรับตระกูลหมาป่าหิมะ และจะเห็นได้ว่ายกเว้นหมาป่าสองสามตัวเช่น Xue Ji หมาป่าทุกตัวในตระกูลหมาป่ามีไอคิวต่ำ สุนัขจิ้งจอกเป็นที่รู้จักว่ามีไหวพริบมาตั้งแต่สมัยโบราณ พวกเขามีสมองที่ดีและยืนตัวตรงเร็วขึ้น นี่คือสิ่งที่ครูชีววิทยาพูด
Bai Gu ปรับแว่นตาของเขา และปากกาในมือก็เต้นอยู่บนปลายนิ้วของเขา วาดส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบ
"เอาล่ะ มันไม่จำเป็นต้องเป็นสุนัขจิ้งจอก แค่เท่านี้ โครงกระดูกสุนัขจิ้งจอกมีอายุประมาณห้าร้อยปีที่แล้ว" หลินเฟิงกัดก้านหญ้า “ต่อมามนุษย์ก็ค่อยๆ ค้นพบโครงกระดูกของสัตว์อื่นๆ และองค์กรของฉันก็ศึกษาเรื่องนี้ เป็นอาชีพที่น่าขยะแขยงจริงๆ” ซูเฉินเหลือบมองไปที่หลินเฟิง ร่องรอยของความสงสัยปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “ประมาณสามสิบปีที่แล้ว เราได้ถอดรหัสองค์ประกอบทางพันธุกรรมของสัตว์เหล่านี้” หลินเฟิงเหลือบมองหมาป่าหิมะ ราวกับว่าเขาไม่ได้พูดอะไรเมื่อกี้ "ฉันเชื่อว่าคุณรู้ดีว่ายีนของมนุษย์ประกอบด้วยองค์ประกอบต่างๆ"
"ใช่แล้ว"
ลูกหมาป่าตัวน้อยผู้ทะนุถนอมคำพูดราวกับทองคำ หลินเฟิงสาปแช่งอย่างลับๆ "เราพบว่าโครงสร้างเชิงพื้นที่ของยีนของพวกเขาเปลี่ยนไป"
"การกลายพันธุ์ของยีน?" ซูเฉินตกตะลึงเล็กน้อย เขาคิดว่ามันเป็นหนังนิยายวิทยาศาสตร์เหรอ? แต่หลังจากได้พบเจอเรื่องแปลกๆ มากมาย ฉันก็คุ้นเคยกับมัน
"อย่างแน่นอน." หลินเฟิงพ่นหญ้านิรนามในปากของเขาออกมา เขาหักหญ้านิรนามอีกชิ้นหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ “ต่อมา เพื่อนร่วมงานจากทั่วทุกมุมโลกได้ค้นพบเผ่าพันธุ์สัตว์ประหลาดที่มีอยู่ โอ้ สัตว์เหล่านั้นที่ยังมีชีวิตอยู่หลังจากการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม” เปลือกตาของซู่เฉินปิดลงครึ่งหนึ่ง และเขาก็เดาอะไรบางอย่างได้แล้ว
"เราค้นพบว่าเผ่าปีศาจสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้จริงๆ" Lin Feng มองไปที่ Snow Wolf ด้วยความหมายที่ลึกซึ้งบางอย่าง “อาวุธของเราทำให้พวกเขาหวาดกลัว และการหลบเลี่ยงและความแพร่หลายของพวกมันก็ทำให้เราไม่สบายใจ ในท้ายที่สุด เราก็บรรลุข้อตกลงว่ามนุษย์จะไม่ฆ่าสัตว์เป็นจำนวนมาก และสัตว์ต่างๆ จะกลับคืนสู่นิสัยดั้งเดิมของมัน” เสียงของ Lin Feng นุ่มนวลมาก
ซูเฉินได้ยินความหมายที่แตกต่างออกไป จะต้องมีเลือดนับไม่ถ้วนอยู่เบื้องหลังข้อตกลงนั้น หลินเฟิงกำลังเตือนเขาอะไรบางอย่างหรือเปล่า? ซูเฉินขมวดคิ้ว แม้ว่าหมาป่าจะไม่รู้ว่าเขามีคิ้วหรือไม่ก็ตาม... “อะไรต่อไป”
"ข้อตกลงของเรายังไม่สิ้นสุด เผ่าปีศาจจะจัดหาสัตว์กลายพันธุ์ที่มีชีวิตให้กับเรา และเราจะจัดหาวิธีการวิวัฒนาการที่มีประสิทธิภาพและรวดเร็วยิ่งขึ้นให้กับเผ่าปีศาจ พูดตรงๆ พวกเขาจะจัดหาวัสดุและเราจะค้นคว้าหาพวกมัน"
เผ่าปีศาจไม่ได้จัดเตรียมสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ทรงพลังอย่างแน่นอน และมนุษย์ต้องมีข้อสงวนเกี่ยวกับผลการวิจัย ข้อมูลชิ้นหนึ่งแวบขึ้นมาอย่างรวดเร็วในใจของซูเฉิน ในกรณีนี้ข้อตกลงอาจอยู่ได้ไม่นาน
"คุณเดาถูกแล้ว ข้อตกลงของเราพังเมื่อไม่กี่ปีก่อน" หลินเฟิงไม่ได้มองหมาป่าหิมะ แต่มองเข้าไปในระยะไกล ซูเฉินมองตามการจ้องมองของเขาและมองไปในระยะไกล เมือง เขามองเห็นเมืองอีกครั้ง
"แต่ความสัมพันธ์ของเราที่พังทลายลงนั้นไม่ใช่แค่เพราะความลับของกันและกันเท่านั้น แม้ว่าเราจะระวังกันและกัน แต่เราก็ไม่สามารถป้องกันสายลับได้" หลินเฟิงถอนสายตาออกไป “ประมาณยี่สิบปีที่แล้ว เราค้นพบว่าร่างกายของพวกมันมีพลังมาก ไม่ว่าจะกดขี่ข่มเหงหรือยืดหยุ่น การกลายพันธุ์ทำให้ร่างกายพวกมันแข็งแกร่งขึ้น โอ้ ฉันลืมบอกไปว่าการกลายพันธุ์ของพวกมันเกิดจากการแผ่รังสี” ซูเฉินกลอกตาของเขา มันกลายเป็นรังสี ไม่น่าแปลกใจที่หมาป่าเลือกแปดหยวนสิบห้า ดวงจันทร์มีลักษณะกลมที่สุด และความเข้มของการแผ่รังสีจะลดลงหลังจากดวงจันทร์แผ่รังสี แต่ซูเฉินแปลกมาก ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย การแผ่รังสีเป็นเพียงแสงเท่านั้น
"เอ่อ... แก่แล้ว... อิอิ" หลินเฟิงยิ้ม หลินเฟิงดูแก่หรือเปล่า? เขาไม่แก่ ดูเหมือนเขาจะอายุแค่สามสิบเท่านั้น
"คุณกำลังพูดถึงที่ไหน โอ้ พลังงานรังสีเปลี่ยนร่างกายของพวกเขา ทำให้พวกเขายืนตัวตรง ทำให้พวกเขาเปลี่ยนรูปร่างได้ แต่มันไม่ได้เปลี่ยนความสามารถของสมอง" หลินเฟิง กลับมามีท่าทีสงบอีกครั้ง “ต่อมาเราวางแผนที่จะใช้รังสีกับมนุษย์เพื่อเสริมกำลังตัวเอง” ซูเฉินตกใจมาก บ้าไปแล้ว กลุ่มคนบ้า “แผนนี้เป็นที่รู้จักโดยธรรมชาติในหมู่เผ่าปีศาจ มันไม่มีอะไรเลย เพราะแม้ว่าเผ่าปีศาจจะรู้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ พวกเขาไม่สามารถหยุดเราได้ และพวกเขาไม่มีเทคโนโลยีที่จะเปลี่ยนความสามารถทางสมองของพวกเขา พวกเขาไม่มีทางอื่นที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ยกเว้นการดูดซับรังสีมากขึ้น"Lin Feng เหลือบมองที่ Snow Wolf
Su Chen ไม่สามารถเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเดาการแต่งงาน ปรากฎว่ากลุ่มปีศาจต้องการใช้วิธีการทางพันธุกรรมเพื่อเสริมสร้างสมอง และเขาก็จบลงด้วยตัวเขาเอง
Lin Feng เห็นความสับสนในดวงตาของ Xue Lang จึงเข้ามาที่ Snow Wolf ลูบหัวที่ใหญ่โตแต่สวยงามของหมาป่าหิมะ และเล่าเรื่องต่อไป "กลุ่มปีศาจใช้เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเราเพื่อรวมนิวเคลียสของเซลล์หมาป่า กับนิวเคลียสของเซลล์ของมนุษย์และส่งเข้าสู่มดลูกของผู้หญิงสิบคนด้วยวิธีการต่างๆ หลินเฟิงถอนหายใจ "ผลก็คือ สิบเซลล์ให้กำเนิดชีวิตสามชีวิต ซึ่งเป็นรูปแบบชีวิตปกติ" คนหนึ่งเสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก และอีกสองคนเพิ่งสูญหายไป คู่รักทั้งสองคู่นั้นเสียชีวิต เผ่าปีศาจทำมัน "Lin Feng หายใจออกและพูดว่า พ่อแม่ของเขาจากไปแล้ว ยอมรับความจริงเถอะ เด็กน่าสงสาร
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อใดที่ Su Chen กลับมาเป็นมนุษย์ แต่ไม่ได้ยืนขึ้น เขาคุกเข่าลงบนพื้นด้วยมือของเขาบนพื้น Lin Feng ไม่แปลกใจอีกต่อไป ซูเฉินก็เงียบ และปากกาของ Bai Gu ยังคงกระโดดบนปลายนิ้วของเขา ส่องแสงภายใต้พระอาทิตย์ตกสีทอง
มันเป็นพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อเราออกเดินทาง และน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมาบนโลกพร้อมกับพระอาทิตย์ตก พวกเขา สีแดงราวกับแสงแดดที่กำลังจะตาย และเลือดและน้ำตาที่ควบแน่นเป็นสีดำราวกับคืนเดือนหงายที่กำลังใกล้เข้ามา