บทที่ 39 ใช้ประโยชน์จากเธอ

(hellos)\(หากตัวอักษรแสดงผลผิดพลาด กรุณาคลิกที่ 'ดูทั้งหมด' เพื่อเรียกดูเนื้อหาปกติ)\กลับไปยังสารบัญ\=========================\นอกเมือง通天城。\บนท้องฟ้า กะทันหันมีเงาดำหนึ่งพุ่งผ่านไป และทันใดนั้น ก็มีเงาดำอีกเงาติดตามมาเลียบขึ้นผ่านพื้นที่นี้\“เด็กน้อย ฟังคำเตือนจากข้าเถอะ เจ้าควรไปหาเธอสักครั้ง แบบนี้เธอจะเชื่อใจเจ้าสุดใจเลย”\เฟิงลาวยังคงยั่วยวนเยี่ยนหยุน ไม่เคยหยุดเลย\ส่วนเยี่ยนหยุน ฟังไปฟังมาเหมือนชาชา จึงไม่รู้สึกแปลกใจต่อคำพูดของเฟิงลาว\ทุกครั้งที่เฟิงลาวเริ่มยั่วยวน เยี่ยนหยุนก็รีบตัดบทว่า:“ฉันรู้ ฉันรู้ มีเวลาจะไปหาเธอสักหน่อย คราวนี้พอใจรึยัง?”\จากนั้นเฟิงลาวก็เงียบไป\“ใบเล็ก!” หลานเอ่อวิ่งไล่ตามหลังเยี่ยนหยุนตะโกนอีกครั้ง “ช้าหน่อยสิ!”\เยี่ยนหยุนผ่อนร่างกายเล็กน้อย และกล่าวโดยไม่หันกลับว่า:“แปลกนะ เจ้าคือผู้ฝึกฝนจักรพรรดิแห่งลม แต่ทำไมช้าจัง”\หลานเอ่อกล่าวอย่างเสียใจ:“ฉันจะรู้อะไรล่ะ ชัด ๆ คือเจ้ากำลังวิ่งเหมือนหนีตาย แน่นอนว่าต้องเร็วกว่าฉันอยู่แล้ว”\“นั่นเพราะวิชาของฉันสูงกว่านาย” เยี่ยนหยุนคิดในใจ\หลานเอ่อขยับลูกตาอย่างเจ้าเล่ห์ หมุนไปหลายรอบ พร้อมรอยยิ้มเย้ายวนพิเศษ รีบไล่ตามเยี่ยนหยุน ปีกธาตุลมทั้งสองกระพือแรง จากนั้นก็กระโดดขึ้นหลังเยี่ยนหยุน ตะโกนอย่างมีความสุขว่า:“โอ้ เย่! ฮ่าฮ่า ใบเล็ก วิ่งเร็ว ๆ!”\เยี่ยนหยุนเกือบตกจากอากาศอีกครั้ง และกลายเป็นอึ้ง\“ฮ่าฮ่า เจ้าตัวเล็ก เจ้ากำลังได้ประโยชน์จากเธอแล้วนะ” เสียงเฟิงลาวที่ร่าเริงดังมาจากร่างเยี่ยนหยุน\เยี่ยนหยุนย้อนถามว่า:“ฉันได้ประโยชน์อะไรล่ะ?”\พยายามไม่รู้สึกถึงความนุ่มจากด้านหลัง เยี่ยนหยุนก็ได้แต่ยอมรับความโชคร้าย แล้วพุ่งไปยัง星城อย่างเต็มแรง……\:-)\星城 星辰阁\“อาวุโสเฮ่อกวน ยังไม่มีข่าวจากนายพลออกจากเขาวงกต吗?”\ชายชราวัย 70 ปีที่นั่งในตำแหน่งรองกล่าว\ชายชราผู้มีอายุ 70 ปีคนนี้ สวมชุดขาวสะอาดตา พร้อมหนวดเครายาว ดูเหมือนเทพเจ้า\อาวุโสที่ชื่อเฮ่อกวนกล่าวว่า:“อาวุโสฮัว ยังไม่มีข่าวนายพลออกจากเขาวงกตเลย”เจ้าแม่กุ๊กปิดตนเองฝึกวิชาเป็นเรื่องที่ใช้เวลามาก คราวนี้มีเรื่องด่วน เรากลับหาหัวหน้ากุ๊กไม่เจอ จะทำอย่างไรดี" ดวงตาของฮวาเหลา ทั้งขุ่นมัวและแจ่มใส สะท้อนความรำคาญบางเบา จากนั้นถามว่า "สำนักดาวมีข่าวอะไรไหม?" เฮยกวนถอนหายใจ ส่ายหัว และบอกว่า "ยังไม่มีข่าวของปรมาจารย์ต้มยาฟู่อันดับสี่ ได้ยินว่าตัวเขาเข้าไปปิดตนที่ภูเขาทงเทียน" "ฮู้" ฮวาเหลาสูดลมหายใจแรงออกมาจากปาก แล้วพึมพำว่า "สองวัน ยังมีเวลาอีกสองวัน..." หลังจากครุ่นคิดนาน เขาจึงสั่งเฮยกวนว่า "ก็มีแต่รอ ตอนนี้ให้พวกเขาสังเกตรายละเอียดทุกการเคลื่อนไหวของหงวนจันเทียนและพวก หากพวกเขามีเจตนารังแกพระธิดาและคนชราของเรา รีบแจ้งกุ๊กทั้งหมด เราจะต้องต่อสู้จนตายไปด้วยกัน!" "รับทราบ!" นอกสำนักดาว กลุ่มคนของตระกูลหลงปรากฏตัวหน้าประตูลึกลับของสำนักดาว ในกลุ่มนี้กลับมีสี่เงาที่มีปีกธาตุลมสั่นไหว! ซึ่งหมายความว่าในตระกูลหลง ต้องมีสี่คนที่ถึงระดับจักรพรรดิธาตุลม! ส่วนด้านสำนักดาวและสำนักดาวเอง มีเพียงหัวหน้ากุ๊ก ฮวาเหลา และเผ่าพันธุ์โบราณอีกสองคน รวมทั้งหมดสามคนที่เป็นจักรพรรดิธาตุลม "สำนักดาว! บอกหัวหน้าของพวกเจ้ามา!" เสียงของผู้เฒ่าที่ยืนอยู่หัวกลุ่มผสมกับลมธาตุที่ส่งเข้าสำนักดาว ไม่ช้า ฮวาเหลาก็ออกมาพร้อมกับผู้เฒ่าทั้งสี่หน้าประตูลึกลับ แม้ว่าฮวาเหลาเป็นจักรพรรดิธาตุลมหกดาว แต่เขาก็ยืนนิ่งบนพื้นเช่นเดียวกับผู้เฒ่าคนอื่น "หลงจันเทียน ข้าก็พูดแล้วว่าเราหัวหน้ากุ๊กปิดตนไม่อยู่ ทำไมเจ้ายังดื้อรั้นแบบนี้" ฮวาเหลามองหลงจันเทียนด้วยดูแคลน น้ำเสียงไม่แสดงความอ่อนแอแม้แต่น้อย หลงจันเทียนยิ้มอย่างมืดมนในใจคิด: รอให้ข้าฆ่าสำนักดาวทั้งสองชุด ข่าวว่าจะได้เห็นเจ้าหลงชั่ววูบแน่! "ถ้าเสินชิงหม่วนนไม่อยู่ ก็ส่งปรมาจารย์ต้มยาฟู่อันดับสี่มาเถอะ" หลงจันเทียนพูดอย่างอวดดี มองไปที่ห้าเงาที่เคลื่อนลง ฮวาเหลา กำหมัดผอมบางแน่นขึ้น จู่ๆ ปีกธาตุลมด้านหลังของเขาก็ขยายออกและสั่นขึ้นไม่กี่ครั้ง ร่างของเขาค่อยๆ ลอยสูง "ยังมีเวลาอีกสองวัน..." ดวงตาของฮวาเหลาที่เต็มไปด้วยความโกรธ จับจ้องหลงจันเทียนอย่างแน่น หลงจันเทียนยิ้มเยาะเบาๆ และพูดว่า "ไม่มีข่าวเหรอ? ถ้างั้นก็ต้องขอโทษ! โจมตี!" เขาจะโง่ถึงขนาดนี้ได้อย่างไร? รอให้เสินชิงหม่วนกลับมาแล้วค่อยขึ้นเสียง นี่ไม่ใช่การเจ็บตัวเองอย่างชัดเจนหรือ? เรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์และความขัดแย้งแบบนี้ ไม่มีความยุติธรรมอยู่เลย.อยู่ด้านหลังของเหล่าจักรพรรดิซิ่วเฟิงทั้งสามคนของหลงจั้นเทียน และผู้คนจำนวนมากด้านล่างของตระกูลมังกรกำลังจะลงมือ อยู่ ๆ ก็มีเสียงที่ดูเหมือนยังมีเสียงเด็กดังขึ้นว่า: "ตลกเสียจริง ตระกูลมังกรที่อ้างตัวว่ามีอิทธิพล ก็มีแต่ความสามารถในการรังแกคนที่อ่อนแอกว่าหรือ? ดูเหมือนว่าจะทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ." ========================= (ขวา)บทนี้จบ (ซ้าย)========================= บทต่อไป: บทที่ 40 ความต่างของจักรพรรดิซิ่วเฟิง กลับไปที่สารบัญ