【บทสนทนา】
(1)วันหนึ่งตอนที่อากาศร้อน ฉันก็ไปโรงอาหารเพื่อซื้ออาหาร ฉันเห็นประตูและหน้าต่างปิดอยู่
ฉันถาม: "ทำไมไม่เปิดประตูและหน้าต่างให้เย็นลงล่ะ?"
มีคนตอบว่า: "คุณไม่เห็นแมลงวันข้างนอกเลยเหรอ?"
ฉันโบกมือฆ่าแมลงวันสองตัวบนหัว: "มีข้างในด้วยเหรอ?"
"อิ่มแล้ว...ข้างนอกยังหิวอยู่..."
(2) เด็กชายกินข้าวเสร็จแล้ว
"นี่คืออะไร?"
"มันฝรั่งทอดกับเนื้อ"
"มันฝรั่งทอดกับอะไร?"
"มันฝรั่งกับเนื้อทอด"
"มันฝรั่งทอดกับอะไร?"
"มันฝรั่งกับเนื้อทอด"
"มันฝรั่งทอดกับอะไร?"
"เนื้อ..."
(3) ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคใต้ นักศึกษาคนหนึ่งไปซื้ออาหารในโรงอาหาร ถ้าจะกินซาลาเปาก็บอกอาจารย์ว่า "นี่คือซาลาเปาสี่ก้อน"
อาจารย์ถาม: 10?
คำตอบ: ไม่ 4?
คำถาม: 10?
คำตอบ: 4! มันคือ 4!
อาจารย์ถามว่า: เท่าไหร่?
คำตอบ: สี่! อาจารย์ : ยังไม่เสร็จเหรอ?
[เปลี่ยน]
ปีแรก: พบหนอนและเทข้าวทั้งชาม;
ปีที่สอง: พบหนอนหยิบมันออกมากินต่อ;
ปีจูเนียร์: พบหนอนแล้วกินเหมือนไม่มีหนอน
ปีสุดท้าย : ไม่พบหนอน ท้วงไม่มีหนอนจะกินได้ยังไง!
ตอนที่ฉันเรียนปริญญาโท: ฉันเจอหนอนชนิดหนึ่งแล้วก็ถอนหายใจ วิธีนี้ง่ายเกินไป
ตอนที่ฉันเรียนปริญญาเอก: ฉันเจอแต่หนอนก็ถอนหายใจอาหารของโรงเรียนดีขึ้น...
[สะสม 7 เพื่อเปลี่ยน]
โอ้พระเจ้า มี "เสี่ยวเฉียง" 6 อันในข้าว 4 ตําลึง! ! !
ฉันในฐานะผู้ชายที่อ่อนโยนไม่สามารถระงับความโกรธที่อัดแน่นอยู่ในใจได้อีกต่อไป ฉันมาที่หน้าต่างอาหารกลางวันด้วยความโกรธและกระแทกกล่องอาหารกลางวันเหล็กหนัก 1 ปอนด์ไปที่ขอบหน้าต่าง ทันใดนั้น โรงอาหารที่มีเสียงดังก็เงียบลง และดวงตามากกว่าหนึ่งพันคู่จ้องมองไปที่อาจารย์หลิวที่กำลังเสิร์ฟอาหารอยู่ โดยไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าและหัวใจไม่เต้นแรง เขาผลักกล่องอาหารกลางวันของฉันออกไปอย่างใจเย็น: "ฉันบอกไปแล้วกี่ครั้งว่าคุณต้องรวบรวมแมลงสาบ 7 ตัวเพื่อแลกกับถุงถั่ว!" ทุกคนหันกลับมา...
[กฎสิบประการของโรงอาหาร]
กฎแห่งความไม่เท่าเทียมกัน: (3ตำลึง + 1ตำลึง) มากกว่า (2ตำลึง + 2ตำลึง) มากกว่า 4ตำลึง
กฎแห่งการสลายตัว เลขชี้กำลัง: หลังจากโรงอาหารเปิดหลังจากตกแต่งและเริ่มภาคเรียนใหม่ คุณภาพและสัดส่วนของอาหารจะสลายตัวแบบทวีคูณ
กฎหมายอเนกประสงค์: โรงอาหารไม่เพียงแต่มีฟังก์ชั่นของโรงอาหารธรรมดาเท่านั้น แต่ยังมีฟังก์ชั่นมากมายเช่นโรงอาหาร ห้องวิดีโอ ห้องอ่านหนังสือด้วยตนเอง และสถานที่สำหรับท้าทายเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่มีความสุข
กฎของจำนวนเส้นราเม็งที่ยืดออก: จำนวนครั้งที่ปรมาจารย์ราเมงแต่ละคนดึงเส้นบะหมี่นั้นคงที่เสมอ และนิสัยนั้นเปลี่ยนได้ยาก (ยกตัวอย่างโรงอาหาร 6 แห่ง ราเมนปรุงเสมอเจ็ดครั้ง: ความยาวเฉลี่ยของราเม็งคือ 0.5 เมตร * 2 ยกกำลัง 7 = 64 เมตร) กฎหมายซุปฟรี: เนื่องจากขึ้นอยู่กับการเคลื่อนที่ของโมเลกุลที่ผิดปกติ ตามทฤษฎี หากคุณต้มถั่วแดงในถังน้ำ มันก็จะไม่ใช่ถังน้ำอีกต่อไป แต่เป็นถังซุปฟรีที่สามารถคลายความร้อนได้
กฎแห่งการเสริม: ระดับความอ้วนของหม้อหุงข้าวจะเสริมกับสัดส่วนของอาหารที่เสิร์ฟให้คุณ และคุณภาพและสัดส่วนของอาหารที่เสิร์ฟจะเสริมกัน (เช่น ให้เนื้อวัวเยอะก็ต้องเคี้ยวยาก ถ้าให้ข้าวเยอะก็ต้องปรุงไม่สุก ถ้าให้ผักเยอะๆ ก็ต้องกลืนยาก)
กฎแห่งความเป็นเอกลักษณ์: หากอาหารที่เชฟในโรงอาหารให้คุณมีคุณภาพและสัดส่วนเพียงพอ และคุณไม่ได้ PP มากนัก เจ้าหน้าที่ตรวจสอบอาหารก็ต้องอยู่ในโรงอาหาร
กฎแห่งความสุ่ม: ไม่ว่าจะเป็นอาหารจานด่วนราคาประหยัด หม้อซุป หรืออาหารจานพิเศษ มีความเป็นไปได้ที่สายไฟ ผม แมลงวัน หิน ตะขาบ หรือสิ่งอื่น ๆ จะปรากฏขึ้นแบบสุ่มและทำให้คุณเบื่ออาหาร อัตราการสุ่มไม่สามารถคาดเดาได้
การอนุมานจากกฎแห่งการสุ่ม: เราสามารถอนุมานคุณลักษณะบางอย่างของพ่อครัวในโรงอาหารได้จากเศษอาหารแบบสุ่ม: พ่อครัวส่วนใหญ่มักจะผมร่วง ล้างจานด้วยลวดโลหะ และชอบตัวอย่างแมลงและใบไม้เป็นอย่างมาก
กฎสัมพัทธภาพ: หากคุณรู้สึกว่าช้อน ตะเกียบ หรือภาชนะบนโต๊ะอาหารไม่สะอาด โปรดหลับตาแล้วพูดในใจเบาๆ ว่า "สิ่งนี้ฆ่าเชื้อด้วยรังสีอินฟราเรด!" แล้วพวกเขาจะสะอาด
[การจัดแสดง "ถ้วยรางวัล" ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยสี่ปี]
(1) ไส้เดือนที่อยู่ก้นซุปผักโขม กลายเป็นสีขาวและบวมเหมือนนิ้วก้อย
(2) เต่าทองเจ็ดดาว ฉันนับมันอย่างระมัดระวัง;
(3) สตรอว์เบอร์รี่ลูกหนึ่ง (ของดี) แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมมันถึงปรากฏในซาลาเปาถั่ว
(4) ตอนที่ฉันสั่งจานเนื้อ ฉันเห็นเนื้อชิ้นใหญ่อยู่ในจาน (ขนาดเท่าหนู และคนรอบข้างอิจฉาฉัน) ฉันก็เลยพลิกมันมาดู มันคืออกหมูครึ่งตัว และมีผมสีดำยาวหนึ่งนิ้ว! ! !
(5) ซาลาเปา ฉันยังไม่ได้กินคำแรกเลย แต่ฉันกัดคำที่สองไปแล้ว
(6) เต้าหู้ หลังจากกินมันเป็นครั้งแรก ฉันมักจะขโมยสองสามชิ้นจากโรงอาหารเพื่อใช้เป็นอิฐก่อนการต่อสู้ทุกครั้ง
(7) อื่นๆ: โจ๊กใช้อาบได้ ข้าวฆ่านกได้ ซาลาเปาบินไปเกาะไต้หวันได้...
สรุป: โรงอาหารเป็นสถานที่ที่ทำให้เราประหลาดใจได้เสมอ วันนี้คุณคิดว่าคุณได้กินอาหารที่ไม่อร่อยที่สุดในโลกแล้ว แต่พรุ่งนี้คุณจะพบว่าคุณคิดผิดเสมอ
