เพิ่งไปเล่นเน็ตที่ร้านอินเทอร์เน็ต แล้วไปอุดห้องน้ำผู้หญิง! โชคดีที่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นคนทำ!

ใต้แสงไฟถนนสีเหลืองมัว มีเงาเดี่ยวๆ คนหนึ่งมุดเข้าไปในร้านอินเตอร์เน็ตในซอยลึกๆ เหลือไว้เพียงเงาที่เหงา ใช่แล้ว นั่นแหละพี่ ในร้านเน็ตที่เงียบสงัด มุมที่แปลกๆ เต็มไปด้วยกลิ่นที่แรงผิดปกติของสุนัขจิ้งจอก มีเสียงใสๆ ดังขึ้น “ตอนแรกแกแยกขา แยกก็แยก ตอนนี้จะเอาหลายร้อยหยวน มาเติมแผ่นกลับคืน...” ใช่แล้ว นั่นก็ยังคงเป็นพี่เอง กำลังนั่งเฉียงๆ อยู่ที่มุมร้านอินเตอร์เน็ตนั้น ร้องเพลง 《爱情买卖》เพลงฮิตสุดคลาสสิก ข้างๆ มีผู้ดูแลร้านเน็ตสาวคนใหม่ ส่งรอยยิ้มลึกลับให้พี่ พี่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ ริมฝีปากมีรอยยิ้มขมๆ แผ่วเบา เคาะคีย์บอร์ดไปเรื่อยๆ ร้องเพลงคลาสสิกนี้ต่อ เสียงสีหน้าเปลี่ยนไปตามท่วงทำนอง บ้างเศร้า บ้างตื่นเต้น บ้างลังเล... ริมฝีปากยกมุมมือขยับ แสดงรอยยิ้มยั่วยวนและชวนหลงใหล อยู่ๆ รู้สึกคันจมูก นำก้อนสีเขียวเข้มออกมา พี่ดีดอย่างเท่ห์ ปรากฏว่าติดนิ้วมืออีกครั้ง ดีดอีกครั้ง ยังติดอีก พี่หัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ เอานิ้วเข้าปาก รสเค็มเล็กน้อย... พี่หันไป มองผู้ดูแลร้านเน็ตสาวสวยยืนอยู่ด้านหลัง ตาเต็มไปด้วยความคึกคะนองทางความโกรธ พี่รู้ว่า เธอจะฆ่าพี่ แต่สุดท้ายเธออดไม่ไหว 3 วินาที 2 วินาที 1 วินาที... เธอก้าวพรวดไปที่ห้องน้ำ แล้วได้ยินเสียงอาเจียนที่น่าเวียนหัว คนที่อยู่ในร้านเน็ตแต่ไม่รู้เรื่องบ่นออกมา "เชี่ย ใครวะท้องแล้วแล้วยังมานั่งเล่นเน็ตอีก!" พี่หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ อยู่ๆ ร่างกายส่วนหนึ่งรู้สึกไม่สบาย ปวดท้อง รีบไปซื้อกระดาษทิชชูจากบาร์ไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางไปห้องน้ำ ปวดท้องมาก ราวกับมีดว่างงอเฉือนข้างใน นี่หรือว่า ผลกรรมมาถึงเร็วขนาดนี้? พี่งงอยู่ ต่อด้วยความเจ็บปวด ข้างๆ มีสาวสวยเล่นเกมหลายคน พี่ทนไม่ไหว มือเกาะขาโต๊ะที่พวกเธอนั่ง กายครึ่งยองๆ หนึ่งในนั้น สาวหมวกตาแดงถอดหูฟังถามว่า “พี่ ทำไม เป็นอะไรหรือ? เจ็บตรงไหนไหม?” พี่โบกมือเล็กน้อย ตอบอย่างใจเย็นว่า “ไม่เป็นไร ขาเป็นตะคริว เดี๋ยวก็ดี” ตอนนั้น สาวผมม้าหางม้าอีกคนเคาะคีย์บอร์ด พี่รู้สึกท้องเบาขึ้น มันเป็นลมจืดๆ ไม่มีการเคลื่อนไหว แต่กลิ่นแรงมาก ไม่ธรรมดา ไม่รู้ว่าใครร้องลั่น “เรอะ เสียแล้ว เฮ้ย ร้านเน็ต! อะไรเน่าแล้วนี่!ฉันเข้าใจว่าตอนนี้ควรจะเริ่มก่อน จึงรีบถามผู้หญิงคนนั้นก่อนว่า “TM ใครปล่อยลมเนี่ย?” สาวสวยใส่แว่นแดงเอามือจับจมูก แล้วบอกฉันว่า “พี่ชาย นายแกล้งเก่งจริง ๆ นะ มองเห็นชัดเลยว่าเป็นนายปล่อยเอง!” ตอนนั้นฉันก็ตกใจ ไม่พอใจ ช่วยพิงโต๊ะต่อไป แล้วพูดว่า “ชิ นายไม่ได้หมิ่นประมาทฉันเหรอ พี่หน้าตาหล่อขนาดนี้ จะปล่อยลมหายใจที่มีกลิ่นแรงแบบนั้นได้ยังไง? จะเป็นไปได้เหรอ?” ผู้หญิงคนนั้นยกกระเป๋าแล้วถอยหลังเล็กน้อย บอกฉันว่า “แล้วนายล่ะ จะไปไหม? ยืนทำไมอยู่ตรงนี้?” ฉันตอบเธอด้วยความมั่นใจว่า “ไม่บอกเธอเหรอว่าขาเป็นตะคริว!” จากนั้นฉันก็ก้าวขาเจ็บ ๆ ไปทางห้องน้ำ เหมือนจะไปไม่ไหวแล้ว ขออย่าให้เปื้อนกางเกงเลยนะ ฉันคิดอย่างกังวล ในที่สุดก็ไปถึงห้องน้ำ พอเข้าไปมอง ภาวะสิ้นหวังเข้ามา เป็นห้องน้ำชายเต็มหมด มีแถบแดง ไม่มีทางเลือก ต้องไปใช้ห้องน้ำหญิง รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง โชคดีที่ไม่มีใคร เมื่อเข้าไปก็ได้ยินเสียง “ปัง” ตามด้วยเสียง “ป่า ๆ” สองเสียงซ้อนกันเหมือนเสียงปืนกลยิงและปืนใหญ่ระเบิด ว่ากันโดยรวมก็ยังสนุกอยู่ แต่กลิ่นมันน่าขยะแขยงมาก ทำให้ฉันเวียนหัว จากนั้นฉันก็ทำขั้นตอนการเก็บงานอย่างชำนาญ พร้อมกับทิ้งกระดาษชำระลงไปด้วย เมื่อหันกลับมาดูก็ตกใจมาก กระเบื้องสีขาวถูกคลุมด้วยอุจจาระทั้งหมด กดปุ่มชำระน้ำ น้ำเสียงไหลร่วงก็ไพเราะ “อืออ๊ะอือ” หมุนไปเรื่อย ๆ ความเร็วหมุนเหมาะสม แต่ของเสียไม่ลง ดูเหมือนกระดาษชำระอุดทาง อุจจาระลอยอยู่ข้างบน ปลงไม่ลง แต่ฉันยังใจเย็น กดชำระอีกครั้ง คราวนี้แรงขึ้น คิดว่าคงเรียบร้อยแล้ว แต่ระดับน้ำสูงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ไหลลง จากเด็กเราโดนสอนว่า “ต้องรับผิดชอบ นายเป็นผู้ชาย!” ดังนั้นฉันตั้งใจแน่วแน่ เอาถุงมือออกจากกระเป๋า ค่อย ๆ ถอนกระดาษชำระที่อุดอยู่แล้วโยนใส่ถัง ระดับน้ำน้อยลง กดปุ่มชำระครั้งที่สาม เคราะห์ร้ายก็เริ่ม น้ำไหลแรงและอุจจาระหมุนเร็วมาก หนุ่ม ๆ สูงขึ้นเรื่อย ๆ ชิบหาย โผล่ออกมา... ฉันรีบใช้มือประคองเพดาน รองรับตัวเอง เพื่อป้องกันไม่ให้รองเท้าโดนสิ่งสกปรกข้างในเต็มไปด้วยน้ำซุป现场วุ่นวายมาก แขนของผมรู้สึกหมดแรง ต้องลองวางเท้าทีละนิดลงไปบนที่สะอาด แล้วไปแกะล็อก ผมเปิดประตูให้เป็นร่อง ผลก็คือ พนักงานหญิงพึ่งอ้วกเสร็จ กำลังยืนอยู่หน้ากระจกจัดทรงผมชัดเจนว่า หลังจากจัดผมเสร็จเธออาจจะไปเข้าห้องน้ำ ผมคิดเลยว่าจบแล้ว คราวนี้ซวยแน่ พอเธอเข้ามาเหยียบอุจจาระ ผมคงโดนเตะตายแน่ ดังนั้นผมเลยซ่อนตัวอยู่ข้างใน จุดบุหรี่และคิดหากลยุทธ์ แล้วก็กำลังได้ยินเสียงผู้หญิงน่ารักอีกคนด้านนอก "พี่ ส้วมยังไม่เสร็จอีกเหรอ มีใครอยู่ข้างในไหม?" "มี น่าจะมี ไม่เห็นหอมขนาดนี้เหรอ?" ในตอนแรกผมตั้งใจจะรีบวิ่งออกไปตอนที่พนักงานเธอไม่ทันระวัง แต่คราวนี้กลายเป็นมีคนสองคนเข้าคิวด้วย ก็ยากหลบหนีมากขึ้น เพราะสายตาประชาชนเฉียบคม ถึงขยะกำลังจะไหลออกมานอกประตู ความรู้สึกของผมตอนนั้นกังวลสุดๆ เมื่อมาถึงจุดนี้ ผมก็ต้องหนีตายเช่นกัน ผมตรวจสอบล็อกประตู ไม่มีปัญหา แล้วปีนขึ้นหน้าต่าง เปิดหน้าต่าง ลมหนาวพัดมาแล้ว แต่ก็หอมสดชื่น ทำให้สดชื่นเหมือนใครสักคน ผมสูดลมลึกแล้วก็อ้วกใส่ปากตัวเอง พร้อมกับตกใจพูดว่า "เหม็นมาก!" ตำแหน่งที่ผมยืนคือชั้นสอง ผมมองลงไปข้างล่าง มีขยะกองอยู่ ขยะกอง? พื้นเตาผิงก็ต้องกระโดดสิ! ผมเป็นคนรักษาหน้าแต่ไม่กลัวตาย ไม่สนใจแล้ว สูดลมแรง เล็งไปที่กองขยะด้านล่าง แล้วตะโกนว่า "ชั้นมาแล้ว!" จากนั้นกระโดดลงไป รู้สึกโลกเบาลงทันที พร้อมกับตกลงมากระแทกเสียงดัง "โครม" แถวหัวสับสนเต็มไปด้วยขยะ ทั่วร่างเป็นขยะ ผมรีบทำความสะอาดร่างกายและด่าตลอดทางว่า: "เห้ย! กางเกงในใครวะ?" "เห้ย! บราของใครวะ?" "เห้ย! มีขนสีดำด้วย ใครของวะ?" พอทำความสะอาดร่างกายเสร็จ กำลังจะไป ก็รู้สึกเท้าไม่ดี มีความรู้สึกนุ่มแปลกๆ รีบยกเท้าขึ้น "เฮ้ย! มันคือขี้หมา!" ผมจับจมูกเอาไปถูบนหญ้าข้างๆ แล้วจัดทรงผมให้เรียบร้อย คนหล่ออย่างผม ต้องรักษาภาพลักษณ์ทุกเวลา จากนั้นผมก็เดินออกไปอย่างสง่า แล้วกลับเข้าอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่ชั้นหนึ่งใหม่เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันไม่ตื่นตระหนก พี่ชายจึงตั้งใจไปซื้อไส้กรอกย่างที่บาร์ชั้นหนึ่ง แล้วเดินไปกินไป คุณคิดว่าจะมีใครสังเกตเห็นฉันกระโดดตึกไหม? จากนั้นขึ้นไปชั้นสอง สาวเน็ตคนหนึ่งและผู้หญิงอีกคนยังรอด้วยความวิตกอยู่ ฉันในใจนี่ดีใจเหลือเกิน เหมือนกินลูกกวาดสุดอร่อย สุดท้ายพวกเธอก็หาผู้ชายเน็ตสองคน เจอบางคนคิดรวมกันออกมาได้สามข้อสรุป: NO.1: มีคนอยู่ข้างในคลอดลูก NO.2: มีคนมาประจำเดือน กำลังทำความสะอาด NO.3: มีโอกาสสูงที่มีคนชักเกร็งและเสียชีวิตทันทีในนั้น ตอนนั้นฉันใจเสียอยู่เหมือนกัน ทำไมพวกนี้ไม่คิดในทางดีล่ะ! ฉันยืนอยู่ข้างๆ กำลังกินไส้กรอกย่าง ด้วยท่าทางสบายๆ เตรียมดูความวุ่นวาย ผู้ดูแลระบบชายคนแรกเตะประตูห้องน้ำแรงๆ พยายามจะเปิดประตู จากนั้นก็ใช้มือเคาะ “ข้างในเป็นยังไง! ส่งเสียงให้ฉันหน่อย!” จากนั้นผู้ดูแลระบบชายคนที่สองใช้ศอกผลักเขาออกไป “หลบหน่อย ไอ้ขี้แพ้นี่” เห็นแววตาผู้ชายคนที่สองเปล่งประกายแววทอง ขยับขาเตะหมุนตัว เปิดประตู “เปี๊ยะ” ผู้ชายคนที่สองวิ่งเข้าไป เหยียบขี้ตัวหนึ่งไป เสียงตกใจว่า: “แย่จัง ใครนี่ชั่วจังวะ โอ๊ย!” เขากำจมูก ใช้น้ำล้างสิ่งสกปรกให้สะอาด ผู้ดูแลระบบชายคนแรกมองรอบๆ ภายในห้องน้ำ บอกคนอื่นว่า: “เฮ้ย เสร็จละ เด็กนี่ไปอุดห้องน้ำผู้หญิง แล้วตั้งใจจะกระโดดตึกหนี” แม่สาวเน็ตที่กำลังหวีผมตรงกระจกเห็นฉันยืนอยู่ข้างๆ กำลังกินไส้กรอกย่างที่หอม ๆ จึงพูดกับฉันว่า “คุณว่ามันเลวไหมเนี่ย?” ฉันพยักหน้า ตอบว่า “เลว โคตรเลวเลย” จนถึงตอนนี้คนร้ายยังลอยนวล เวลาฉันไลฟ์กับทุกคน ฉันก็หันไปมาบ่อยๆ กลัวว่าผู้ดูแลระบบยืนอยู่ข้างหลังฉันอ่านอยู่อ่ะ..