นึกถึงความเก่งกาจของฉันตอนที่เคยอยู่ในฟอรั่ม โอ้ เสียดาย หาความรู้สึกเดิมๆ กลับมาไม่ได้แล้ว
เมื่อต้นปีที่แล้ว ผมเผลอเข้าไปในฟอรั่มเกม บังเอิญเจอฟอรั่มนั้นอยู่ในช่วงที่จะฟื้นฟูใหม่ พอดีเลย โอกาสดีมาก เหล่าผู้อาวุโสล้วนเงียบไป ส่วนสมาชิกใหม่กลับเข้ามามาก \จำได้ว่าตอนนั้นคนออนไลน์พร้อมกันทั้งฟอรั่มคงราว ๆ หนึ่งพันห้าร้อยคน มีตระกูลที่คึกคักอยู่สองตระกูล แต่เนื่องจากการนำของผู้ดูแล ฟอรั่มจึงเป็นแบบที่ตระกูลเดียวครอง ผมเอง ในฐานะสมาชิกใหม่สีชมพูจึงเข้าร่วมตระกูลใหญ่แห่งนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ จากสมาชิกธรรมดา จนถึงหัวหน้ากลุ่ม แล้วก็ออกจากตระกูลพร้อมรองหัวหน้าสองคน ไปตั้งกลุ่มใหม่ \ต่อมาอาศัยความแรงของตระกูลตัวเอง ได้เป็นผู้ช่วยหัวหน้าฟอรั่มเพื่อเก็บความสนุก แต่ก็ถูกไล่ออกด้วยวิธีบางอย่าง \หลังจากนั้น ผมมีเรื่องทะเลาะกับคนอื่นในฟอรั่มหลายครั้ง เนื่องจากมีศัตรูมากในช่วงปกติ เกือบถูกแบน จึงต้องหายไปชั่วคราว รอให้สถานการณ์เงียบก่อนแล้วค่อยกลับมา \ในตอนนั้น สมาชิกบางคนที่มีเรื่องกับผมก็เลือกที่จะเงียบไปเพราะเรื่องปั่นป่วนอื่น ๆ ผมจึงใช้โอกาสสร้างอิทธิพลของตัวเอง ทำให้ตระกูลของตนแข็งแกร่งขึ้น จนกระทั่งสามารถเทียบกับหัวหน้าตระกูลเดิมของผมได้ \น่าเสียดาย เจอฟอรั่มปรับปรุงใหม่ ทุกตระกูลถูกลบหมด บัญชีของผมก็หายไปเพราะปัญหาระบบ \หมดหนทางและใจสลาย แม้จะอยู่ใน 7723 ดีกว่าเดิม แต่ก็ช่างเถอะ ความคลั่งไคล้ในวันวานก็หายไปแล้ว
ตอบกลับ (11)
ครูเอากระดาษงานหนึ่งโหลมาวางบนโต๊ะ แล้วก็หันหลังเดินออกไป ขณะเดินออกไป นักเรียนทุกคนพร้อมกันพูดว่า: “ครู กระดาษงานของคุณหนึ่งโหล” ครูหันกลับมายิ้มตอบ: “นั่นคือกระดาษงานหนึ่งโหลของพวกคุณ”
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —