《ความมหัศจรรย์ที่ไม่อาจอธิบายได้ – คล้ายเทพ仙》

正文\นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอพี่เยว่ข้างนอกพระราชวัง เสื้อผ้าสีขาว รูปร่างเพรียว ใบหน้าเหมือนลูกพีช แตกต่างจากตอนงานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอางหนาแน่นอย่างสิ้นเชิง มีเหมือนกลิ่นดอกบุนนาคลางๆ ลอยอยู่รอบตัวเธอ จนทำให้ฉันจามอย่างแรง\“นี่ นำไปใช้เถอะ”\เพียงประโยคสั้นๆ แต่ฉันกลับไม่รู้จะทำอย่างไร ความรู้สึกที่คนที่ฉันแอบชอบใส่ใจฉันทำให้ฉันงุนงงมาก\“นี่คือ...พี่เฟิงเซียนให้ฉันเหรอ?…” ฉันพึมพำ พูดไม่ออกเป็นประโยคสมบูรณ์\“เจ้าบื้อ พี่เฟิงเซียนรู้ว่าฉันเกิดวันนี้ แน่นอนก็รู้ว่าเจ้าอยู่ด้วย จะต้องเอาของขวัญมาให้เจ้า”\แม้เธอจะเข้าใจว่าฉันไม่ชอบลู่เฟิงเซียน แต่เธอก็ยังพูดถึงเขาบ่อยๆ ว่าทหารผู้เก่งกาจคนนั้นเป็นอย่างไร\นี่ทำให้ฉันยิ่งเกลียดคนนอกรีตนั้น! เกลียดจนอยากกินเขา! เพราะเขาเอาพี่เยว่ที่ควรอยู่กับฉันไป! ดังนั้นฉันจึงหาทางรังแกเขา บังคับให้เขายอมรับฉันเป็นพ่อ\ฉันเคยคิดว่าพี่เยว่จะดูถูกความอ่อนแอของเขา แต่ใครจะไปคิดว่าพวกเขาจะร่วมมือกันลอบสังหารฉัน! เหตุผลคือฉันกลายเป็นคนโหดร้ายเลือดเย็น ฆ่าขุนนาง! จริงๆ แล้วฉันทำก็เพื่อให้คนที่อยากรังแกพี่เยว่เห็นเท่านั้น ขออภัยที่ฉันทำได้เพียงวิธีนี้ เด็กอายุสิบสามปีจะทำได้เท่านี้เพื่อให้ไม่มีใครกล้าแกล้งพี่เยว่ของฉันในอนาคต\น่าแปลกใจมาก เมื่อพี่เฟิงเซียนใช้หอกฟาดเอวของฉัน ครึ่งลำตัวลอยขึ้น แล้วมองดูลำไส้และเลือดสดใต้ตัว ฉันกลับไม่โกรธเขา ฉันรู้สึกว่าเขาน่าสงสารกว่าฉันมาก รับเด็กหญิงอายุสิบสามเป็นบิดานามและต้องเรียกพี่เยว่เป็นป้าไปตลอดชีวิต…\เมื่อมองพี่เยว่ร้องไห้ น้ำตาไหลเป็นสาย ฉันอยากบอกเธอว่าฉันไม่เคยเกลียดพวกเขา แต่ก็ไม่มีเวลาแล้ว\“ฉันอยากนอนแล้ว ตอนนี้ง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นแล้ว” ฉันฝืนยิ้มให้น้องเยว่ก่อนหลับตา นี่เป็นครั้งที่สงบที่สุดในหลายปีที่อยู่พระราชวัง ไม่มีงานราชการ ไม่มีเรื่องการทหาร…||กาลัวลวราช์ในไม่กี่วันที่ผ่านมา มักไปยังสวนพักของพระโพธิสัตว์กวนอิมอย่างเร่งรีบ เอาสิ่งของแล้วก็รีบกลับ ไม่เคยอยู่ช้าแม้ครู่เดียว\.\แม้พระโพธิสัตว์จะเมตตา แต่ก็ค่อยๆ แสดงท่าทีไม่พอใจ วันนี้ตั้งใจปิดขวดบริสุทธิ์ไม่ยอมให้หยดน้ำทิพย์แม้แต่น้อย\.\ กาลุโรราชรู้จักนิสัยของโพธิสัตว์ เขาไม่ถาม ไม่ได้หมายความว่าไม่อยากรู้ เหมือนตอนนี้กาลุโรราชพยายามลดโทนเสียงของตัวเองลง ค่อยๆ อธิบายว่า “โพธิสัตว์ เจ้าน่าจะทราบ ข้าก่อนหน้านี้ไม่กี่วันได้ไปยังโลกมนุษย์…” พูดถึงตรงนี้ เขาหยุดชะงัก สายตาแวววาวเจ็ดสีแวบหนึ่ง\“ตอนนั้นได้พบหญิงสาวในโลกมนุษย์ กระบวนการไม่จำเป็นต้องเล่าละเอียด โพธิสัตว์สามารถเข้าไปตรวจดูเอง” พูดแล้วยื่นเอกสาร 《รายงานการเที่ยวชมของข้าสู่สวรรค์》ซึ่งถืออยู่แล้วในฝ่ามือให้\.\ โพธิสัตว์รับเอกสารและเปิดดู คู่กับกาลุโรราชที่ไม่หยุดพูดว่า “ตอนแรกที่ข้าเห็นเธอ ข้ากลายร่างเป็นกระต่ายสีขาว เธอจึงพากลับพระราชวัง เรื่องนี้บันทึกไว้อย่างละเอียดในสมุด ต่อมาเมื่อใช้เวลาร่วมกับเธอสักระยะ ข้ารู้สึกว่าหญิงคนนี้ค่อนข้างเข้ากับนิสัยของข้า จึงเกิดความรักนิ่งใจ แต่โชคร้าย ข้ามีใจ แต่เธอไม่สนใจและไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของข้า เรื่องนี้จึงชั่วคราวยุติไป\ ข้ากลับสู่แดนสวรรค์ ระหว่างทางได้แวะหาเธอเพื่อกล่าวลา ไม่คิดว่าจะเจอกับหลิวปู้และเตี๋ยฉาน ทหารและผู้ปกครองของเธอ วางแผนกบฏ เกือบทำให้เธอเสียชีวิต\ ข้าใช้ไม้ตายแทนเธอรับโทษถูกตัดเอว จากนั้นกลับสู่แดนสวรรค์ นำเธอเข้าคฤหาสน์เพื่อพักฟื้น\ แต่ยาเทพทั่วไปดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับเธอ ก้านชีวิตชำรุด มึนงงไม่ฟื้น ข้าจึงมาขอหยกน้ำค้างจากเจ้า ลองดู ปรากฏได้ผล แม้เธอยังไม่ฟื้นแต่ชีวิตไม่เป็นอันตราย จึงขอให้โพธิสัตว์กรุณาช่วย”\.\ กวนอิมมองกาลุโรราชด้วยแววตาที่เร่งด่วน รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้า พูดด้วยน้ำเสียงไม่เร็วนัก “หญิงที่ชื่อ ตงเจ๋อ เจ้าเห็นความต่างจากคนธรรมดาไหม?”\.\ กาลุโรราชขมวดคิ้ว ไม่สนใจตีความหมายคำพูดของกวนอิมหย่อมนี้ ควักขวดแก้วสูงเท่าฝ่ามือออกมา ยื่นไปข้างหน้า พูดอย่างเย็นชา “รบกวนโพธิสัตว์รีบหน่อย ข้ากำลังเร่งช่วยชีวิต”\.\ กวนอิมยังคงยิ้มบางเช่นเดิม ทำให้น่าสงสัยว่าใบหน้าหนุ่มงามนั้นเป็นหน้ากากหรือไม่ กวนอิมลังเลครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “หลังจากนี้จะไม่มารบกวนข้าอีกหรือ?”\.\“ใช่! โปรดใช้เวทมนตร์เถอะ” กาลุโรราชไม่พอใจในใจ คิด: ใครล่ะจะมาเกะกะเข้ากับหัวไม้แบบเจ้า\.\