บทที่ 41 การดูดวิญญาณ

(สวัสดี)========================= หลงจั๋นเทียนปรากฏตัวอย่างประหลาดอยู่ด้านหลังหัวลั่วของหัวลั่ว มือของเขามีพลังลมรวมตัวเป็นลูกพลังลมเตรียมยิงอย่างแรงใส่แผ่นหลังของหัวลั่ว

“ฟู่ชี่!” หัวลั่วพ่นเลือดออกมาหนึ่งปาก และร่างของเขาก็ร่วงลงพื้นเหมือนว่าวที่ขาด

“หัวลั่ว!” เฮยกว่านซวนซวยที่อยู่ไม่ไกลจากจุดต่อสู้ หลบหลีกพลังลมลูกหนึ่งได้ทันด้วยความระมัดระวัง ก่อนจะคำรามออกมา จากนั้นเหมือนสิงโตที่เสียสติ ดวงตาแดงฉานเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่ง!

อำนาจของเขาก็พุ่งจากจักรพรรดิลมระดับสองดาว กระโดดขึ้นสู่จักรพรรดิลมระดับเจ็ดดาวทันที!

เขารวมพลังลมทั้งหมดให้กลายเป็นดาบแห่งจักรวาลนับไม่ถ้วน ยิงใส่หลงจั๋นเทียนอย่างโหดร้าย

หลงจั๋นเทียนกลับสบาย ๆ สร้างแนวป้องกันด้วยพลังลมเพื่อรับมือดาบจักรวาล

เมื่อดาบจักรวาลของเฮยกว่านเริ่มหมด หล่อนร่างของหลงจั๋นเทียนก็พร่ามัวอีกครั้ง ปรากฏอยู่ด้านหลังของเฮยกว่าน ก่อนจะเตะแรงหนึ่งครั้ง ส่งเฮยกว่านกระแทกลงพื้น

สำนักดาวตั้งอยู่ในป่าปลอดเสียงเมือง ดังนั้นหลงจั๋นเทียนจึงโจมตีอย่างเต็มที่ โดยไม่เว้นความปราณีใด ๆ

ความแตกต่างระหว่างจักรพรรดิลมแต่ละระดับนั้นมหาศาล ระหว่างดาวแต่ละดวง แรงต่อสู้ต่างกันมาก ดังนั้นหลงจั๋นเทียนในสนามรบนั้นเหมือนหมาป่าในฝูงแกะ ดุร้ายสุด ๆ!

“ต่อไป ก็คงเป็นตาของเธอแล้ว!” หลงจั๋นเทียนมองเฮยกว่านเย็นชาด้วยสายตา จากนั้นหันไปที่หลานเอล่าพูด

เย่หยุนได้เห็นการต่อสู้ทั้งหมด จึงเข้าใจอย่างถ่องแท้ การถึงระดับจักรพรรดิลม แต่ละดาวมีความแตกต่างของพลังมหาศาล ดังนั้นเพียงเขาคนเดียว อาจไม่สามารถมีผลประโยชน์ใด ๆ กับหลงจั๋นเทียน

แม้กระนั้น เมื่อดวงตาที่โหดร้ายของหลงจั๋นเทียนหันไปที่หลานเอล่า เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ใช้ตัวเองป้องกันหลานเอล่า

“ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเธอคือใคร” เย่หยุนพูดโดยไม่หันหัวกลับมา “แต่โปรดอย่าให้พลาดโอกาส ต้องออกจากที่นี่ให้ได้!”

หลานเอล่ามองเย่หยุน ดวงตาเริ่มอิ่มเอิบด้วยความอ่อนโยน แต่เธอกลับพูดอย่างมั่นคงว่า “เธออย่าประมาทฉันนะ ฉันจะไม่หนีไปเอง ถ้าหลงจั๋นเทียนกล้าที่จะทำร้ายฉัน ฉันเชื่อว่าบ้านหลงก็ไม่อาจมีความสงบแม้ชั่วขณะ!”

เย่หยุนหันกลับ จ้องหลานเอล่าสักครู่ และพูดว่า “งั้นก็อยู่ไกล ๆ อย่าให้ถูกทำร้ายโดยไม่ได้ตั้งใจนะ”

รอยยิ้มของหลานเอล่าอบอุ่นมาก เธอก้าวข้างหน้า ยืนเคียงข้างเย่หยุน และพูดว่า “ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ ไม่จำเป็นต้องได้รับการปกป้อง ขอบใจนะ เล็กเย่”ไม่ไกลจากนั้น หลงห่าวที่กําลังสั่นปีกของเฟิงหยวนและจับตาดูหลานเอ๋อร์อย่างใกล้ชิด จ้องเย่หยุนอย่างดุดัน ราวกับว่าสายตาของเขาจะฆ่าเขาได้หลังจากหยุดไปนาน เขาค่อย ๆ พูดว่า "ไม่มีใครเทียบได้กับความรักของข้าที่มีต่อหลานเอ๋อร์เพราะมีอุปสรรคขวางทางข้า ข้าต้องกําจัดมัน!"พูดจบ เขาหันกลับด้วยความโกรธ สั่นปีกของเฟิงหยวนแล้วพุ่งเข้าสู่วงศึกด้านล่างไม่นาน "ปัง!"ด้วยเสียงหนึ่ง ชีวิตของศิษย์สตาร์พาวิลเลียนก็จบลงที่มือของเขา......"อ้อ?"หลงจ้านเทียนดูตกใจเล็กน้อย มองลงไปที่เย่หยุนและหลานเอ๋อร์ด้านล่างด้วยรอยยิ้มดูถูก"พวกเจ้าจะโจมตีพร้อมกันหรือ?" ผู้เพาะปลูกลมสองดาวกับจักรพรรดิแห่งลมหนึ่งดาว?"แม้หลงจ้านเทียนจะประหลาดใจกับสถานะของเย่หยุนในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุชั้นสี่ แต่สิ่งที่ทําให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือเย่หยุนเป็นจักรพรรดิสายลมหนึ่งดาวจริงๆ!นี่คือการฝึกฝนทั้งรักษาและยุทธวิธีหรือ?พรสวรรค์ที่หายากจริงๆ!สิ่งนี้ยิ่งเสริมความมุ่งมั่นของหลงจ่านเทียนที่จะชนะใจเย่หยุนเพราะถ้าเขามีเย่หยุน คฤหาสน์หลงของเขาคงจะสลัดหมวกฟางของกองกําลังชั้นสามและสวมตําแหน่งพลังชั้นสองได้!นี่จะเป็นโอกาสดีครั้งหนึ่งในสิบครั้งสําหรับคฤหาสน์หลง!"อย่าทําตัวเล็กน้อยเลย มารวมตัวกันเถอะ!ฉันไม่ได้ปล่อยวางอย่างเต็มที่มานานแล้ว หวังว่าพวกเธอจะไม่ทําให้ฉันผิดหวัง "ขณะที่หลงจ้านเทียนพูด พลังลมในร่างกายของเขาก็เริ่มหมุนเวียนอย่างรวดเร็วเย่หยุนและหลานเอ๋อร์สบตากันอย่างเงียบ ๆ แล้วกางปีกพลังงานลมพร้อมกันและพุ่งไปหาหลงจ้านเทียนหลงจ้านเทียนยิ้มอย่างมืดมน แล้วค่อย ๆ หลับตาริบบิ้นสีเทาเข้มหมุนวนรอบตัวเขา ทําให้สีหน้าของเขาดูน่ากลัวและน่ากลัวยิ่งขึ้นทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเหมือนน้ําท่วมฉับพลัน แสงคมชัดยิ่งตระการตาท่ามกลางริบบิ้นสีเทาเข้มเส้นเลือดที่แขนของเขาพองพล่านเหมือนหนอนดินนับหมื่นตัวเขากํามือแน่นขึ้นในอากาศอย่างรุนแรง และทันใดนั้น แรงดูดอย่างบ้าคลั่งก็พุ่งออกจากฝ่ามือของเขา ดึงร่างของเย่หยุนและหลานเอ๋อร์เข้ามาใกล้ เย่หยุนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและรีบสั่นปีกเฟิงหยวนของเขา ถอยกลับอย่างรวดเร็วแต่แรงดูดนั้นรุนแรงมาก ทําให้ร่างกายของเขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าหาหลงจ้อนเทียนสภาพของหลานเอ๋อร์ก็ไม่ต่างจากเย่หยุนมากนักเย่หยุนรู้สึกว่าเฟิงหยวนในตัวเขารวมตัวกันอย่างไม่เชื่อฟังที่อก แล้วทะลุผ่านร่างของเขาไหลไปหาหลงจ่านเทียน"นี่มันแย่แล้ว!"เย่หยุนสาปแช่งในใจด้านล่าง ผู้เฒ่าหัวเห็นสภาพของเย่หยุนและหลานเอ๋อร์และแทบจะสิ้นหวังเพราะท่าฆ่าฟันของหลงจ้านเทียนนี้ เป็นวิธีการที่น่ากลัวที่เขาใช้ในการก่อตั้งมังกรฟู่! --- ‘วิญญาณดูด!' ‘วิญญาณดูด' เป็นฝีมือต่อสู้ระดับต่ำของโลก เส้นทางลุ่มลึก เรียนรู้ยากมาก ใครจะคิดว่าหลงจ้านเทียนสามารถเรียนรู้ได้โดยบังเอิญ และใช้มันได้ชำนาญสุดๆ ได้ยินมาว่าตอนที่หลงจ้านเทียนยังเป็นนักบำเพ็ญเพียงระดับสองดาวของฮวงฟง เขากินคนเกินร้อย ใช้ ‘วิญญาณดูด' ดูดพลังลมของฝ่ายตรงข้ามจนหมดเพื่อเพิ่มความจุพลังลมของตัวเอง และก้าวไปสู่ขั้นต่อไป ส่วนผู้ที่ถูกดูดพลังลม ร่างกายเหมือนถูกเปิดศพ ทรุดโทรม เหี่ยวย่น! ตอนนี้ หลงจ้านเทียนใช้วิญญาณดูดกับเย่หยุน แน่นอนว่าเขาไม่สามารถฆ่าได้ ถ้าเย่หยุนตาย ทุกสิ่งที่เขาทำมาอย่างเหน็ดเหนื่อยก็จะสูญเปล่า! ‘นั่นคือ ‘วิญญาณดูด'!' เฮยกวนพยายามลุกขึ้นจากพื้น เช็ดคราบเลือดที่มุมปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกลัว ขณะนี้สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่หลงจ้านเทียน เย่หยุน และลานเอ๋อร์ คนในมังกรฟู่ต่างรู้สึกโล่งใจเพียงหลงฮ่าวเท่านั้นที่สายตายังคงวนไปมาระหว่างลานเอ๋อร์และหลงจ้านเทียน รู้สึกกังวล เขากลัวว่าพ่อของเขาอาจถูกความกระหายเลือดครอบงำในชั่วขณะ และไม่สนใจสิ่งใด เมื่อถึงตอนนั้น ลานเอ๋อร์ที่เขารักจะหายไป นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเห็น ‘ฮ่าฮ่าฮ่า! ก็ให้พวกเจ้าดูซะบ้าง ฉันหลงจ้านเทียน ไม่ใช่คนใจบุญ!' แน่นอนว่าหลงจ้านเทียนที่ถูกความกระหายเลือดควบคุมตลอดหัวเราะเสียงดังขึ้นตรงเพดานฟ้า พลังดูดในมือของเขาไม่ได้ลดลง กลับกลายเป็นรุนแรงและควบคุมไม่ได้มากขึ้น! ========================= เย่หยุน: ‘มูนไลท์จะขโมยบัญชีของพวกคุณ ลบการตอบกลับของคุณ พูดว่าพวกคุณเป็นเกย์ ตามสุภาษิต ‘อยู่ใกล้สีแดงก็แดง อยู่ใกล้หมึกก็ดำ' ระวังนะว่าพวกคุณจะกลายเป็นคนผิวดำแอฟริกัน หากอยากกัดมูนไลท์ โปรดส่งดอกไม้สักดอก เด็กน้อยจะซาบซึ้งมาก!' =========================