1. หลายคนในโลกนี้อาจฝังความรักทั้งหมดไว้ตั้งแต่ความรักแรกล้มเหลว หรือวันที่สูญเสียคู่ชีวิตตั้งแต่ยังเด็กสิ่งที่เหลืออยู่คือร่างกาย ใช้ชีวิตที่ต้องดําเนินต่อไปในโลกนี้สิ่งที่เหลืออยู่ในหัวใจคือความรัก ไม่ใช่ความรักมันแค่ตอบสนองอย่างสงบ สะสมสิ่งต่าง ๆ แต่ไม่เคยเผาไหม้หรือเผาอีกเลย!
ขณะที่ฉันเดิน มันก็เลือนหาย ความทรงจําจางหาย;เมื่อฉันมอง ฉันเหนื่อย แม้แต่แสงดาวก็หรี่ลง;เมื่อฉันฟัง ฉันตื่นขึ้นมาและเริ่มบ่น;เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันพบว่าเธอจากไปแล้ว และทันใดนั้นฉันก็อยู่ในความวุ่นวาย
โลกของฉันเงียบเกินไป เงียบจนฉันได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น เลือดในหัวใจค่อย ๆ ไหลกลับเข้าสู่ห้อง วนลูปนี้ซ้ํา ๆคนฉลาดชอบเดาหัวใจ บางทีพวกเขาอาจทายหัวใจคนอื่นถูก แต่สุดท้ายก็เสียหัวใจตัวเองคนโง่ชอบให้หัวใจ พวกเขาอาจถูกหลอก แต่พวกเขาอาจไม่สามารถชนะใจผู้อื่นได้คุณคิดว่าฉันเป็นอมตะ ฉันคิดว่าคุณปลอดภัยจากพิษทั้งหมด...
เหตุการณ์ในอดีตหลายอย่างปรากฏต่อหน้าฉันทีละฉาก พร่ามัวสิ่งที่เราเคยเชื่ออย่างแน่วแน่ เชื่อมาตลอด จริง ๆ แล้วไม่มีอะไรเลย กลายเป็นไม่มีอะไร...จู่ ๆ ก็รู้ตัวว่าฉันโง่แค่ไหน โง่เกินจะวัดได้ฉันสาบาน ฉันหัวเราะ หัวเราะจนน้ําตาไหลหัวเราะกับความโง่ของเรา เราทําร้ายตัวเองอยู่เสมอ ซึ่งไม่มีอะไรซ่อนได้โดยไม่ถูกพบด้วยความเจ็บปวด แต่ฉันก็ยังหวังอย่างโง่เขลา จนกระทั่งผิดหวัง หวังอีกครั้ง ผิดหวังอีกครั้ง... ตอนที่ฉันคิดว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ว่าตราบใดที่ฉันมีความสุข ฉันจะกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของคุณและไม่ออกมาอีกตลอดชีวิต ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปแล้ว ฉันเหมือนนอติลัสที่ซ่อนตัวอยู่ในเปลือก หลับไปตลอดกาล เมื่อฉันโผล่หัวออกไปสังเกตโลก ทะเลที่ฉันเคยอาศัยอยู่กลายเป็นภูเขาที่เอื้อมไม่ถึงและฉันคือฟอสซิลที่ถูกแช่แข็งอยู่บนหน้าผาความทรงจําเหมือนควัน ความทรงจําเหล่านั้นถูกแปะและคัดลอกในใจฉัน และทุกมุมของโลกฉันเต็มไปด้วยคุณ บางทีหัวใจของฉันอาจยังคิดถึงคุณอยู่บ่อย ๆ คิดถึงการเห็นช่วงเวลาที่มีความสุขของคุณทุกวัน ที่คุณไม่ได้อยู่ ฉันก็ยังทิ้งข่าวเกี่ยวกับคุณไว้เบื้องหลัง ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณจะถูกลืมไปในที่สุด และในอนาคตเราไม่อยากลืม แต่เราก็อยากลืมไปตามกาลเวลา แต่คุณจะอยู่ในชีวิตฉันเสมอ นั่นคือส่วนหนึ่งของการเติบโตของฉัน และมันจะไม่มีวันหายไปคุณต้องเชื่อว่าในโลกนี้ต้องมีคนรักของคุณ ไม่ว่าตอนนี้คุณจะกำลังถูกแสงสว่างล้อมรอบ ถูกเสียงปรบมือกลบ หรือในตอนนั้นคุณกำลังเดินเดียวดายในถนนหนาวถูกฝนตกหนัก ช่วงเช้าที่มีหิมะโปรยปราย หรือช่วงเย็นที่ถูกคลื่นความร้อนเผาไหม้ เขาจะต้องข้ามฝูงคนที่วุ่นวายในโลกนี้ เขาจะเดินผ่านพวกเขาทีละคน มุ่งตรงมาหาคุณ เขาจะต้องพกพาความรักเต็มหัวใจและสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำหนักของความรัก มาหาคุณ จับคุณไว้ เขาจะรีบเร่งเดินมาหาคุณ หากเขายังหนุ่ม เขาจะต้องโอบกอดคุณเหมือนเด็กซนที่ไม่ยอมแบ่งของเล่นให้ใคร หากเขาไม่หนุ่มแล้ว เขาจะต้องเหมือนนักล่าที่กลับมาผ่านพงหนาม จุดกองไฟที่ข้างกายคุณ และโอบกอดคุณนอนพักผ่อนอย่างเหนื่อยล้าและอุ่นใจ เขาจะต้องหาคุณเจอ คุณต้องรอ...\
ฉันชินกับการรอ ดังนั้น ในวัฏจักรฉันไม่สามารถต้านทานที่จะกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของการรอ ฉันไม่รู้ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหนถึงจะเห็นคำตอบ; ฉันไม่รู้ว่าจะสามารถยืนรอได้อีกนานแค่ไหนเพื่อรอผลลัพธ์ ความคิดถึง มันอ่อนแรง นั่นเป็นเพราะฉันมองไม่เห็นผลลัพธ์ของความคิดถึง บางที ความคิดถึงไม่จำเป็นต้องมีผลลัพธ์ มันแค่เป็นหลักฐานว่ามีใครบางคนเคยอยู่ในใจ ใช่หรือไม่ สามารถมอบใบรับรองให้ความคิดถึงได้ไหม ว่าครั้งหนึ่งมันเคยมีอยู่จริง
