【น้ำตาในโลกวุ่นวาย สะพานที่ขาดก็มีความรัก】
น้ำตาในโลกียะอย่าถามถึงความรัก สะพานขาดแห่งทะเลสาบตะวันออกสะท้อนความจริงใจ\ (ขวา)——บันทึกหัวข้อ\(ซ้าย) คืนนี้เมืองบินปรากฏเย็นเป็นพิเศษหลังจากถูกฝนชำระ ความคิดในใจไม่เคยหยุดไหล แสงไฟในบ้านนับพันข้างนอกไม่สามารถจุดความเศร้าในใจให้สว่างได้ เสียงฝนตกปรอยๆ กลับเจาะทะลุหัวใจทั้งสองของฉัน ฉันอยู่คนเดียวที่ตึกตะวันตก พิงระเบียงมองไกล ความรู้สึกของฤดูใบไม้ร่วงไม่มีวันเขียนจบ ในคืนฝน ความเหนื่อยล้าในใจเติบโตขึ้นเงียบๆ ฝนฤดูใบไม้ร่วงโปรยปราย ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโฉบ ในฤดูกาลนี้ ใครคิดถึงใคร ใครเจ็บปวดเพราะใคร\ ฉันเงยหน้าขึ้นมอง ฝนหมอกควัน เมฆยามเย็นบนท้องฟ้าแคว้นกวางตุ้งดูงุนงง ฝนหยดเล็กๆ ปอยผ่านไรผม บังตา จูบผิวกายอุ่น เย็นเจือใจ ใบไม้ร่วงเปียกฝนเหมือนผีเสื้อร่อนเต้นผ่านปลายเท้า ความเศร้าโศกลอยไปไกล ร่มเงาต้นไม้แกว่งไกว ร่างเหงาขยายยาวขึ้น สะท้อนแสงเย็นบนผิวน้ำใบไม้ใบไม้ฤดูใบไม้ร่วง ฉันตักน้ำฝนขึ้นมากำในฝ่ามือ พูดถึงความอ้างว้างในคืนฝน\ คืนยังคงบ้าคลั่ง ความเศร้าในฤดูใบไม้ร่วงเติบโตไม่หยุด อยากลืมหลายเรื่อง แต่ความทรงจำยังคงเรื่องเดิม ในโลกียะที่หมุนวน บ้างก็เข้ามา บ้างก็ออก ไม่ว่ากี่ครั้ง ก็ยังเป็นคุณ มีคนกล่าวว่าให้บุหรี่หนึ่งมวน ฉันสามารถลืมทั้งโลก แต่ฉันทำไม่ได้ บุหรี่ในมือยังคงลุกไหม้ ควันในอากาศยังคงล่องลอย หัวใจยังคงลอยไป\ ลูกตุ้มแห่งความเหงาผ่านท้องฟ้ายามค่ำ ถอนหัวใจที่แตกละเอียด ทุกสิ่งในอดีตฉายซ้ำในสมอง สามปีก่อนที่สะพานขาด คุณถือร่มดอกไม้ เงางามบนสะพาน ฉันหยิบพู่กัน ริมคิ้วคุณงดงาม ก้าวเล็กๆ ของคุณ เต็มไปบนจอภาพวาด ฉันโอบเครื่องสายเชลโล่ ร้องเพลงกับคุณ สายกล่อมเอ่ยความจริงใจ จนถึงตอนนี้ไม่ลืม ผึ้งนกบินกระจัดกระจาย ตอนนี้เราไปถึงที่ไกลต่างคนต่างทาง แต่ความหลงใหลคุณยังคงเหมือนเดิม ตลอดกาลไม่เปลี่ยน แล้วคุณล่ะ? คุณมีไหล่ให้ซบไหล่หรือยัง ตอนนี้คุณยังเก็บฉันไว้ลึกๆ หรือไม่ ฉันเคยนึกว่าถ้าไม่ถามโลกียะ เป็นชาวประมงบนแม่น้ำ หรือเป็นฤาษีชมพระอาทิตย์ขึ้น-ตก ทำไมฉันต้องทำเช่นนี้ โลกียะมีน้ำตา เมื่อวานไม่ใช่วันนี้ ต้องลืม ชนะหรือแพ้ไม่สำคัญ เพราะการพบกันอย่างรีบเร่ง ส่งช่วงเวลาเยาวชนไปสู่อดีต\ ทำไมต้องรักยาก ทบทวนในคืนทั้งคืน ทำให้ร่างกายเจ็บปวดชีวิตเหมือนหมากรุก ดีกว่าเป็นผู้ชม ลองดื่มชาสักถ้วย ชมความงดงามที่เสื่อมสิ้นได้ มองม่านฝนในดวงไฟตามถนนในยามราตรี โลกียะเต็มไปด้วยความเศร้า สุขทุกข์หมุนเวียนตามฤดูกาล อย่าถามเรื่องความรักในโลกียะ ขอเพียงเคยมี ไม่ต้องพึ่งให้เจอในภพหน้า
