วิญญาณร้ายเที่ยงคืน 1

นี่คือคืนที่มืดครึ้ม คนขับเจียงหนานกำลังขับรถบนถนนที่เงียบสงัด ไฟถนนสองข้างส่องแสงแดงจางๆ ทำให้เขารู้สึกว่ามีกลิ่นอายประหลาดลอยอยู่ในบรรยากาศ\ ไม่รู้ทำไม วันนี้บนถนนเงียบผิดปกติ แทบจะไม่เห็นรถคันอื่น ทำให้เกิดความกลัวอย่างประหลาด ป่าทั้งสองข้างภายใต้แสงไฟแดงส่องประกายสีแดงสดเป็นวงแหวน\ ทันใดนั้น เจียงหนานเห็นร่างคนสีขาวโบกมือให้เขาจากในป่า เขาหยุดรถโดยไม่ตั้งใจ แต่แปลกตรงที่เมื่อเขาสงบสติอารมณ์และมองไป ร่างสีขาวที่โบกมือกลับหายไปหมด แต่เขาแน่ใจว่าที่เห็นเมื่อกี้ไม่ใช่ภาพลวงตา\ “ฮู้ว” ลมเย็นพัดมา เจียงหนานรู้สึกหนาวไปทั่วร่างกายอย่างทันที เขาสัญชาตญาณรู้สึกผิดปกติ รู้สึกเหมือนมีสิ่งบางอย่างจ้องเขาอยู่ เขารีบเหยียบคันเร่งอีกครั้ง เพื่อหนีจากที่นี่\ ในตอนนั้น “เจียงหนาน…เจียงหนาน…” มีเสียงเรียกประหลาดดังใกล้หูเขา พระเจ้า มันดังมาจากความมืดหลังรถ ผ่านกระจกมองหลัง เขาเห็นเป็นเงาเหมือนหมอกหนาสีขาวกำลังเล็ดลอดจากป่าด้านหลัง\ “ไม่!” เจียงหนานที่สัญชาตญาณรู้สึกไม่ถูกต้อง หันกลับโดยไม่มองกระจกหลัง ขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว เขาต้องการจะบ้า รุดหน้าอย่างเร็ว บนถนนในความมืด ป่าทั้งสองข้างถอยไปอย่างรวดเร็ว ในชั่วครู่ เขาได้ขับไปข้างหน้ากว่า 10 กิโลเมตร จึงสงบใจลงบ้าง เขาลดความเร็ว ความคิดน่าสะพรึงได้ลอยขึ้นในหัว เขาเพิ่งเห็นผี หรือไม่ บางทีน่ากลัวยิ่งกว่า คือเห็นปีศาจ\ ระหว่างที่กำลังคิด อยู่ดีๆ หมอกหนาปกคลุมถนนภูเขาด้านหน้า ทำให้เขารู้สึกกลัวอย่างประหลาด ไม่ทันได้คิด เขาขับรถตรงเข้าหาเมฆหมอกหนาๆ เหมือนคลื่นยักษ์ทะลักกลืนรถ เจียงหนานเห็นภาพรอบหน้าต่างพร่ามัว เขารีบร่อยมือลดความเร็ว พร้อมกับรู้สึกว่าหมอกขาวหนาหน้ากระจกหน้ารถผิดปกติ ลึกลับมาก\ “จะไม่ใช่สิ่งนั้นตามมาใช่ไหม!เขาอดตกใจไม่ได้ที่คิดว่า ขณะนั้น ทันใดนั้นในหมอกหนาด้านหน้า มีเสียงเครื่องยนต์ม้ากระพือดัง 'ด่าด่า' ไฟหน้าสองดวงสีเหลืองหม่นปรากฏขึ้นในหมอกด้านหน้า ยังไม่ทันที่เขาจะทันตั้งตัว ก็เห็นรถตู้สีดำที่ส่องแสงไฟจ้าจากหมอกพุ่งออกมา ตรงเข้าหาเขา เขารีบขับพวงมาลัยอย่างเร่งด่วน หมุนรถเพื่อหลบรถตู้สีดำที่วิ่งเร็ว 'ฟรัช' เสียงแว๊บ รถตู้คันนั้นก็พุ่งผ่านใกล้หน้าต่างรถของเขา เขาอดมองไม่ได้ โอ้พระเจ้า ไม่มองก็พออยู่ แต่พอมองแล้วก็ต้องตกใจหมดสติ รถตู้สีดำที่น่ากลัวนั้นกลับไม่มีใครอยู่ในรถ ไฟสว่างเจิดจ้าในรถ เสมือนว่างเปล่าและสว่างจนน่ากลัว ทำให้ขนลุกชัน ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งสติ รถสีดำไร้คนขับได้พุ่งไปอยู่ด้านหลังรถของเขา และในพริบตาก็หายไปในหมอกหนาทึบหลังรถของเขา 'สิ่งที่ตัวเองเห็นเมื่อกี้คืออะไรกันแน่!' เจียงหนานอดคิดไม่ได้ พร้อมกับความรู้สึกไม่ดีอย่างประหลาดแผ่กระจายขึ้นในใจ 'อ้า---อ้า---อ้า---อ้า' เสียงเพลงเด็กน้อยน่าสะพรึงกลัว เหมือนมีเสียงสะท้อนดังก้องจากป่าข้างทางของเขาดังขึ้นรอบรถ เสียงเพลงเหมือนมีไม่เหมือน มีลักษณะแปลกประหลาด ในพริบตา มันพุ่งเข้ามาจากหมอกด้านบนรอบตัวเขาและรถ จนเขาถูกล้อมรอบด้วยหมอกประหลาดอย่างหนัก ในเวลาเดียวกัน รถของเขาก็ดูเหมือนไม่ถูกควบคุม ช้าลงอย่างน่าอัศจรรย์ 'ป่ะ---ด่าด่า' เสียงดังฉับพลัน รถบรรทุกของเจียงหนานกลับหยุดเองบนถนนในป่าที่มีหมอกสีขาวหนา