(hellos)\ โทรศัพท์มือถือ\ เซียวชอบวางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะริมหน้าต่างในห้องทำงาน ใต้แสงแดด ผิวโลหะดูมีชีวิตชีวา น่ารักมาก วันนั้นเป็นคืนเทศกาลคริสต์มาสอีฟ ตอนกลางวัน เซียวได้รับข้อความอวยพรหลายข้อความ เขาอ่านทีละข้อความ ตอบบางข้อความเป็นครั้งคราว แล้วก็ตามปกติวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะริมหน้าต่าง เริ่มงานยุ่งของเขา\ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เขายิ้มมุมปากแสดงความไม่สบอารมณ์ กำลังส่ายหัว\ เพื่อนร่วมงานในออฟฟิศอดไม่ได้ที่จะล้อเขา ว่าเป็นแฟนคนที่กี่แล้วส่งข้อความมาล่ะ\ ไม่มีหรอก? เขายกโทรศัพท์ขึ้นอ่าน ข้อความบอกว่า พรุ่งนี้กลางคืน 10 โมง/\ "นี่อะไรกันเนี่ย!" เพื่อนร่วมงานเข้ามาดู นี่ไม่ใช่ข้อความอวยพรเลยนะ\ "อาจจะเป็นคนเบื่อเล่นมุกก็ได้" เซียวยักไหล่ยิ้มๆ แล้วกลับไปเขียนเอกสารต่อ\ วันต่อมา ช่วงเที่ยงเขาได้รับข้อความอีกครั้ง เนื้อหาดูเหมือนเชื่อมโยงกับข้อความครั้งก่อน\ "พรุ่งนี้กลางคืน 10 โมง"\ เซียวเริ่มรำคาญ เขากดโทรกลับไปตามหมายเลขนั้น อยากรู้ว่าใครเล่นตลกกับเขา สวัสดี หมายเลขที่คุณโทรเป็นหมายเลขว่าง.....ไม่นะ เขายืนยันหมายเลขข้อความอีกครั้งและกดโทรซ้ำ ผลลัพธ์ก็ยังเป็นหมายเลขว่าง อาจจะเกิดความผิดพลาดตอนส่งข้อความ เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ตัดสินใจไม่สนใจข้อความนี้อีก\ วันที่สาม เวลาเดียวกัน ข้อความในโทรศัพท์ดังขึ้นตามปกติ เซียวเริ่มหงุดหงิด เปิดข้อความ โอ้พระเจ้า "คืนนี้ 10 โมง" ตัวอักษรเหล่านี้สะกดอยู่ในสายตา เขากดโทรกลับหมายเลขนั้นอีกครั้ง สวัสดี หมายเลขที่คุณโทรเป็นหมายเลขว่าง.... เสียงเครื่องจักรดังขึ้นอีกครั้งจากปลายสาย แสดงความเย็นชา เป็นไปไม่ได้เลย!เซียวซู่ตัดสินใจวันนี้เลิกงานกลับบ้านแต่เช้า แต่ผู้จัดการฝ่ายกลับประกาศว่า ลูกค้าโทรมาแจ้งว่ากำหนดเวลาการเจรจาถูกเลื่อนไปเป็นเช้าวันพรุ่งนี้ ดังนั้นเอกสารที่เขารับผิดชอบต้องทำให้เสร็จภายในคืนนี้ ดูเหมือนว่าจะต้องทำโอทีแน่นอน แน่นอน ข้อความสั้นไม่สามารถรบกวนงานได้ อีกอย่าง โปรเจกต์ครั้งนี้เจ้านายให้ความสำคัญมาก ฝ่ายแผนงานเก่งอย่างเซียวซู่หนีไม่พ้นแน่ ๆ วิธีที่ดีที่สุดคือ ทำงานให้เสร็จก่อน 10 โมง หลังเวลา 7 โมง บริษัทต่าง ๆ ในตึกก็เริ่มเลิกงาน อาคารสำนักงานจะเงียบลง เซียวซู่สั่งกล่องข้าว แล้วกินเพียงไม่กี่คำก็ทุ่มเททำงานทันที 8 โมงครึ่ง เพื่อนร่วมงานกลับบ้านกันหมด เหลือแค่เขาคนเดียวแล้ว เขาไม่สนใจสิ่งใดอีก ตรงหน้าคอมพิวเตอร์ตั้งใจทำงานจนเสียงโทรศัพท์ดังอีกครั้ง เป็นข้อความ! ใจเขาเย็นวาบหันไปดู โชคดี ไม่ใช่ 10 โมง แต่เป็น 9 โมงพอดี เขาผ่อนลมหายใจแล้วเปิดโทรศัพท์
“อีกหนึ่งชั่วโมง” เลขแปลก ๆ นั้นอีกแล้ว! พระเจ้า! ใครกัน! เซียวซู่เริ่มคิดถึงทุกคนรอบตัว ไม่มีเบาะแส ช่างเถอะ กลับไปทำงานต่อ ไปเร็ว ๆ จะดีกว่า ปิดเครื่องเลย เซียวซู่ในที่สุดก็ทำเอกสารเสร็จ ลุกจากตึกนรกแห่งนี้อย่างรีบร้อน จุดบุหรี่สูบเพื่อสงบใจ ข้ามถนนเส้นหนึ่ง เมื่อเขาเดินถึงกลางถนน โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง และดังสุด ๆ โอ้พระเจ้า! ปิดเครื่องแล้วไม่ใช่เหรอ? เซียวซู่ชะงักชั่วครู่ หยุดเดินเพื่อหามือถือที่น่ารำคาญ เสียงเบรกดังเฉียบคมในท้องฟ้ายามค่ำคืน โทรศัพท์โลหะลอยเป็นวงในอากาศ แล้วตกลงในแอ่งเลือด เวลาหนึ่งหยุดนิ่งที่ 10 โมง
PS: ข้อความจากหมายเลขไม่รู้จัก อาจเป็นข้อความเร่งชีวิตก็ได้ ฮิ ฮิ ฮิ...
ฉันรู้ว่ามันไม่น่ากลัว...
