เก้าหางจิ้งจอก 3
เธอมักจะคิดถึงประโยคที่พี่สาวคนที่เก้าพูดกับเธอในความฝันเสมอว่า: “เธอจะไปยังโลกมนุษย์จริง ๆ เมื่อไหร่ถึงจะเข้าใจจริง ๆ ...”\ บางทีตัวเธอเองก็ควรจะลองไปดูที่นั่นบ้าง เฉิงเฉิงคิดเช่นนั้น\ หากพี่สาวคนที่เก้ากำลังหลอกเธอ อย่างมากก็กลับมาได้อยู่แล้ว แก่นำตัวเองกลับภูเขาที่บ้าน ปิดตาก็เดินกลับมาได้\ ในที่สุดโอกาสในวันนี้ก็มาถึง\ แค่เพียงช่วงบ่ายเดียว พ่อของเฉิงเฉิงก็ไอไปพลางเรียกเธอเข้าไปในห้องว่า “เฉิงเฉิงลูก พ่อร่างกายตอนนี้ไม่ค่อยดีเลยนะ”\ “พ่อ อยากพูดอะไรหรือคะ” เฉิงเฉิงตอบ “ลูกฟังอยู่ค่ะ”\ “เฉิงเฉิงลูก” พ่อของเธอไออีกครั้งแล้วกล่าวว่า “พ่ออยากให้ลูกลงไปยังโลกมนุษย์เพื่อหายาสมุนไพรกลับมา แต่พ่อก็อดห่วงไม่ได้...”\ ลงไปที่โลกมนุษย์หาสมุนไพร? เฉิงเฉิงอดใจเต้นตื้นตันไม่ได้\ “พ่อมีอะไรไม่สบายใจหรือคะ?” เฉิงเฉิงถาม แท้จริงเธอก็รู้ว่าตัวเองถามเพื่อให้อีกฝ่ายพูด เพราะเธอได้ยินต่อไปแล้วพ่อจะพูดจ้อเยอะอะไรบ้าง\ “เฉิงเฉิงลูก” พ่อของเธอเริ่มพูดยืดยาว “พี่สาวทั้งเก้าของลูกไม่ฟังคำพ่อ พวกเธอตั้งใจจะทำให้พ่อโมโหตาย พวกเธอรู้ดีว่าร่างกายพ่อเหลือแต่กระดูก แต่กลับยืนยันจะขัดแย้งกับพ่อ เฉิงเฉิงลูก พ่อรู้ว่าลูกเป็นคนดีที่สุดและเชื่อฟังที่สุด แม้ว่าพ่อจะอนุญาตให้ลูกลงไปที่โลกมนุษย์หาสมุนไพรครั้งนี้ แต่ลูกต้องจำไว้ว่าหาหมดแล้วต้องรีบกลับทันที อย่าหยุดอยู่ที่โลกมนุษย์นานโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะอย่าไปคุยกับผู้ชายที่นั่น ผู้ชายในโลกมนุษย์มักใช้คำหวานหลอกลวงคุณ พอเผลอไปเกี่ยวข้อง ผลลัพธ์จะเลวร้ายสุด ๆ เฉิงเฉิงลูก ห้ามถูกหลอกเด็ดขาด ผู้ชายในโลกมนุษย์ไม่มีใครดีเลย...”\ “อ๋อ พ่อ ลูกจะจำค่ะ สัญญากับพ่อเลย” เฉิงเฉิงรู้ว่าคำพูดนี้จริง ๆ แล้วตรงข้ามกับใจของเธอ เพราะเธอฝันอยู่แล้วว่าอยากไปดูโลกมนุษย์ โดยเฉพาะอยากเห็นผู้ชายที่นั่น ตอนนี้พ่อพูดมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเกิดอารมณ์ต่อต้าน เธอเพียงอายุเก้าร้อยปีเท่านั้น ในโลกของจิ้งจอกถือว่าเป็นวัยรุ่นกำลังดื้อรั้น\ “ดีแล้ว เฉิงเฉิง ลูกพ่อสบายใจแล้ว” พ่อของเธอกล่าวพร้อมไออีกครั้ง “พ่อรู้ว่าเฉิงเฉิงเป็นคนดีที่สุดแล้ว...”\ “พ่อ งั้นลูกจะออกไปก่อนนะคะทันทีที่ออกจากประตูถ้ำจิ้งจอก ใจของฉิงเฉิงเกือบจะกระโดดออกมา นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่ออกไปโลกมนุษย์ ทุกสิ่งทุกอย่างข้างนอกสำหรับเธอคือโลกที่แปลกใหม่อย่างยิ่ง\ แต่ฉิงเฉิงไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ในโลกมนุษย์นานนัก เธอแค่ต้องการดูว่าโลกมนุษย์เป็นอย่างไร ผู้ชายที่นั่นหน้าตาเป็นยังไง แค่ดูสักแป๊บก็จะกลับบ้าน เพราะสภาพของพ่อร้ายแรงขึ้นมากแล้ว ถ้ากลับช้า อาจส่งผลต่ออาการเจ็บป่วย\ เมื่อฉิงเฉิงเดินลงมาที่ไหล่เขา และเห็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองเป็นครั้งแรก เธอแทบช็อกไปเลย!\ ตอนนี้เธอเพิ่งรู้ว่าคำพูดที่พี่สาวเก้าบอกในความฝันนั้นถูกต้องมาก!\ โลกมนุษย์มีอาหารแปลกๆ มากมายจริงๆ ที่นี่มีบ้านและร้านค้าที่เรียงรายหนาแน่น มีผู้คนและรถม้าที่ไม่หยุดไหล และยังมีขนมหลากหลายแบบที่เธอไม่เคยเห็นหรือกินมาก่อน ขนมเหล่านี้แค่รูปลักษณ์ก็ดูน่ากินมาก ฉิงเฉิงอยากจะซื้อมาลองชิมสักหน่อย แต่เธอก็รู้ว่าเงินที่พ่อให้มามีแค่พอซื้อยา ดังนั้นเธอจึงอดใจไว้ แค่กลืนน้ำลายลงคอ\ โอเคๆ ไปซื้อยาที่ร้านยาดีกว่า อย่ามัวเสียเวลา พ่อเคยบอกแล้ว ต้องรีบกลับหลังจากซื้อยา อย่าชักช้าอยู่ข้างนอกนาน\ เมื่อฉิงเฉิงไปถึงร้านยา เธอก็มอบใบสั่งยาให้คนขายในร้าน\ ขณะที่เธอจ่ายเงินและเตรียมจะออกไป เกือบชนกับผู้ชายคนหนึ่งที่วิ่งเข้าร้านยาอย่างเร่งรีบ\ ฉิงเฉิงเกือบจะด่าผู้ชายคนนั้น เพราะตอนเขาชนเธอ เกือบจะทำอะไรไม่เหมาะสมกับเธอ\ แต่พอเธอมองอีกครั้ง เธอก็ให้อภัยเขาในใจ\ เพราะผู้ชายคนนั้นแบกหญิงชราคนหนึ่งอยู่บนหลัง หญิงชราก็ตกหัวลง เหมือนมีอาการป่วยร้ายแรง
