เพลงนำ——『เล่มสอง』
“เผ่าผีเงา น่าจะเคลื่อนไหวอยู่เฉพาะใน『องครักษ์เทพวิญญาณ』ใช่ไหม ฮ่า ๆ” อัสซัสมองไปที่เขา แล้วยิ้มพูดออกมา “แต่…… ”\ ดึงหมวกขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดต่อว่า “ฮึ่ม…แต่ เท่าที่ข้ารู้ 『องครักษ์เทพวิญญาณ』 เคลื่อนไหวเฉพาะในนครสวรรค์เท่านั้นใช่ไหม?” พูดถึงตรงนี้ อัสซัสชี้ไปที่นครสวรรค์เหนือศีรษะ “อย่างนั้น…ทั้งสามคน มาถึงโลกมนุษย์ ดูแลเรื่องบนแผ่นดินมนุษย์ นั่นหมายความว่า…”\ “มีความต้องการอะไรบางอย่างหรือไง? ฮ่าฮ่าฮ่า” อัสซัสมองทั้งสามคนด้วยสายตาป่วน ๆ\ “เจ้าพูดบ้าอะไรน่ะ เด็กน้อย” ผู้ชายที่ว่างมือดูเหมือนจะโกรธเล็กน้อย\ “องค์กรชั้นสูงอย่าง『องครักษ์เทพวิญญาณ』 ไม่ทำหน้าที่ของตัวเองดี ๆ บนสวรรค์ ฮึ่ม…มาถึงโลกมนุษย์ ถ้าไม่ใช่มีความต้องการแล้วล่ะก็ มันคืออะไร? ฮ่าๆ” พูดจบ อัสซัสก็หัวเราะออกมา\ ผู้ชายและผู้หญิงตรงหน้าเหมือนจะโกรธเล็กน้อย\ “ฮ่า ๆ เพื่อนท่านนี้ ข้าชื่อ『มิคาเงะ』 ส่วนอีกสองคนนั้น ผู้หญิงชื่อ『อาโออิ』 ผู้ชายชื่อ『เซนะคัตสึ』 ฮ่า ๆ” คนที่ถือดาบสามคมเห็นเพื่อนร่วมทีมเริ่มโกรธ จึงเก็บใบมีดเงาแล้วก้าวเข้ามายิ้มพูดว่า “ตอนนี้ ไม่ใช่เวลาพูดเรื่องความต้องการ เมื่อทุกชาติได้รับข่าวสาร ว่ามีสิ่งมีชีวิตนอกโลกชื่อ『อีโลคัส』 ใช้พลังบางอย่าง ผ่านเส้นทางมิติอื่น สิงวิญญาณเข้าไปในร่างของภูตผีซากที่เหลืออยู่บนโลกมนุษย์เมื่อร้อยปีก่อน เรียกว่า『ร่างสิงวิญญาณ』 สิ่งมีชีวิตนั้นมีความพยายามที่จะชุบชีวิต…”\ พูดถึงตรงนี้ มิคาเงะก้าวไปข้างหน้าอีกสองสามก้าว ใกล้อัสซัสเพียงก้าวเดียว แต่ อัสซัสไม่ใส่ใจ ยังคงไขว่ห้างยิ้มมองเขาอยู่\ “ได้ยินมาว่า ร่างสิงวิญญาณนั้นชื่อ…อัสซัส ใช่ไหม? อาโออิ เซนะคัตสึ?” มิคาเงะใช้สายตาป่วน ๆ จ้องอัสซัส แล้วยิ้มปริศนา อีกสองคนพยักหน้าพูดว่า “อืม ถูกต้อง”\ มิคาเงะพูดต่อว่า “ขอถามหน่อย…ชื่อของท่านคือ?”\ ขณะถาม อัสซัสสังเกตเห็นท่าทางเล็ก ๆ ของมิคาเงะ— มิคาเงะใช้มือขวาใช้『วิชาผีเงาดูดเงา』 ริมฝีปากของอัสซัสยกขึ้นเล็กน้อย\ “ฮ่า ๆ อัสซัส…”\ ไม่ทันที่อัสซัสจะพูดจบ มิคาเงะก็พุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว มือขวาทันใดกลายเป็นดาบเงาสีดำขนาดใหญ่ ฟันใส่อัสซัส “อัสซัส! ใช่ไหม!””\ คำด่า……เสียงโครม……\ อาสาสกระโดดถอยหลัง หลบไป ดาบเงาของเขาฟันลงบนพื้น ทำให้ฝุ่นละอองฟุ้งขึ้น ก่อนที่อาสาสจะลงพื้น ชินาเอะ จุตสึ ที่อยู่ด้านหลัง กระโดดขึ้นสู่อากาศ เหินไปหาอาสาส!\ “ศิลปะชินาเอะ ● หมัดราชาไฟ”\ ชินาเอะตะโกน ในพริบตา มือทั้งสองของเขาเต็มไปด้วยเปลวไฟ กำปั้นดูดซับไฟมหาศาล กลายเป็นลูกไฟ “ดูเหมือนเธอพูดไม่ถูกนะ อาสาส ฉันไม่ใช่สมาชิกขององค์กร ‘เทพยามสวรรค์' ”\ พูดจบ กระโจนเข้าใส่อาสาส……\ อาสาสจัดหมวกของตัวเอง ยังคงใช้ปกปิดตาขวาของตัวเอง มองไปที่ชินาเอะกำลังพุ่งมา “既เป็น『寄魂体』 แต่ก็อย่าประเมินเวทมนตร์ของฉันต่ำเกินไป ฮะฮะ… ศิลปะของนักเวทก็คือ…การสร้างปาฏิหาริย์ ฮะฮะ”\ “ตราประทับ幻●กำแพงราชาปีศาจ”\ โครม โครม โครม……ระเบิด ระเบิด ระเบิด………\----เล่มสอง (จบ)----\ ต่อไป………………
