คำนำ: เล่มสาม\“ตราประทับมายา ● กำแพงราชาปีศาจ”\โครม โครม โครม……ปัง ปัง ปัง……\“ฮะ พลังเวทของเผ่าปีศาจเหรอ?” ชิโนะ นาโอะแค่มองไปที่โล่โทเท็มที่มีหัวราชาปีศาจแกะสลักอยู่ตรงหน้า ทำมุมปากเบา ๆ “แหงล่ะ ก็เป็นปีศาจนี่……”\“เป็นแล้วไงล่ะ? ฉันไม่ใช่แค่『ร่างวิญญาณ』ธรรมดานะ ฮะฮะ อาชีพของฉันคือ... นักเวทย์มรณะล่ะ พวกแกสามคน…” อาซัสพูดจบก็เก็บโล่ ลากหมวกลงเล็กน้อย “พวกแกสามคนนี่ก็ร้อนตัวจริงนะ ไม่รู้จักประมาณตัวเลย ฮะฮะ~”\“งั้นเหรอ... พวกแกสามคนอยากมาพบฉันจนจบวันนี้จริง ๆ เหรอ? ฮ่าฮ่า ยิ่งสนุกขึ้นอีกล่ะ...” อาซัสยิ้มแล้วพูด “งั้นก็...”\ชิโนะ นาโอกำลังจ้องอาซัส เหมือนจะรู้สึกบางอย่างผิดปกติ อาซัสเอียงตัวเล็กน้อย มือขวาอยู่ข้างหลัง ฝ่ามือหงายมองคนสามคนตรงหน้า “งั้นล่ะ พวกแกสามคนไปหามฤตยากันเถอะ! ฮ่าฮ่า!”\พูดจบก็พุ่งตรงไปยังชิโนะ นาโอะแห่งหน้า ในเวลาเดียวกันมือขวาปรากฏเปลวไฟสีดำ... มือขวาชูขึ้นฟ้า เปลวไฟสีดำลากเส้นบนพื้น\ชิโนะ นาโอต้องหลบการโจมตีหลายครั้ง ดูเหมือนกำลังหาจุดอ่อนของอาซัส\“ชิ——ว้าว——”\เปลวไฟสีดำลากเส้นยาวบนพื้น\ฝุ่นทราย เปลวไฟ ลอยคลุ้งเต็มท้องฟ้า\แต่ดูเหมือนจะลืมมิคาเงะและอาโออินะ มิคาเงะถอยไปยังข้างอาโออินะแล้วกระซิบบางอย่างกับเธอ อาโออินะยิ้มแล้วมองชิโนะกับอาซัสที่กำลังต่อสู้ต่อหน้า\ตอนนี้ มิคาเงะเก็บดาบเงาเรียบร้อยแล้ว “นะ~ กลับไปยังที่เดิมของแกเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า”\“วิชาของเงา ● ตราประทับปีศาจสูงสุด” มิคาเงะสร้าง「ตราหกเหลี่ยม」บนพื้น เงากระจัดกระจาย ฝุ่นทรายลอยขึ้นรอบตัว เพราะการประทับตราไม่ได้สำเร็จทันที ชิโนะ นาโอะแทนที่จะโจมตี อาซัส นี่แหละโอกาสดี\อีกด้านหนึ่ง ชิโนะ นาโอะแข่งขันกับอาซัส เปลวไฟสีส้มของชิโนะและเปลวไฟสีดำของอาซัสสานกันกลายเป็นเอฟเฟกต์\“ตราประทับมายา ● มังกรราชาปีศาจ”\ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่อาซัสใช้หลบชิโนะ อาซัสรวมพลังกลมดำขนาดใหญ่ในมือ “พวกไร้ค่า อาชีพนักเวทย์นี่เจ๋งจริง ๆ นะ”\พูดจบ สี่มังกรสีน้ำตาลพุ่งออกมาจากลูกกลม มุ่งตรงไปยังชิโนะ นาโอะแห่งหน้า มองไปที่สี่มังกรที่บินมาชิงไน่จว๋า ยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย “นักมายากลหรือ~ฮ่าฮ่าฮ่า,”\ แล้วยื่นมือดีดนิ้วเสียงดัง “แป๊ะ”\“เทพตะวัน●ล้อฟีนิกซ์”\ หน้าชิงไน่จว๋าทันใดนั้นก็รวมตัวเป็นกองไฟ ก่อตัวเป็นฟีนิกซ์ไฟบินไปยังมังกร!\ตู้มตู้มตู้ม……\ สกิลทั้งสองชนกัน เกิดคลื่นแรงกระแทกระดับมหาศาล พลังแรงถึงขนาดทำให้ดินทรายรอบด้านระเบิดออกเป็นวงกลมกระจายไปทั่ว ฝุ่นทรายลอยเต็มท้องฟ้า ใช้เวลานานกว่าจะสลาย……\“ฮ่า~ฝีมือใช้ได้นะ~ฮ่าฮ่า”\ อาซาสหัวเราะพูดกับชิงไน่จว๋า\“ฮึ่ม~เพราะนี่เป็นหน้าที่ของพวกเราในการเฝ้าดูตรงนี้ พลังของพวกเราก็แน่นอนว่าห้ามประมาท นายต้องระวังนะ ฮ่าฮ่าฮ่า” ชิงไน่จว๋ามองเขาอย่างเจ้าเล่ห์\“เอาล่ะ บอกลาได้แล้ว” ใกล้ ๆ โคอิ (葵) เตรียมพร้อมเรียบร้อย พูดกับตัวเอง\“เทวรักษา●สไนเปอร์แสงศักดิ์สิทธิ์”\ ปืนในมือโคอิกลายเป็นแสงสว่างรวมตัวเป็นอันเดียว นี่คือ——ปืนสไนเปอร์ปืนใหญ่!\“ลาก่อน ปีศาจ!”\“เทวรักษา●พัลส์มรณะ”\ซูบ…………\“อะไรนะ?” อาซาสจู่ ๆ สังเกตเห็นโคอิ!
ท่อนนำ: จบ
