บ้านเก่าในป่าภูเขา 9

“เอาพวกเขาไป……” ใบหน้านั้นพูดด้วยความอ่อนโยน มองไปที่เล่ยเซียด้วยสายตาอ่อนโยน ปากยิ้มอย่างมีความสุข: “ปล่อยลงไป!”\เล่ยเซียไม่ลังเล พยักหน้าและพูดว่า: “ได้! รอก่อนนะ!” พูดจบก็หันไปลากคุณยายบนพื้น…\“หยุด!” เสียงอ่อนหวานทำให้เล่ยเซียชะงักไปทันที เมื่อหันไปดู ปรากฏว่าเป็นเล่ยเจ๋อ!\เล่ยเจ๋อมีสีหน้าจริงจัง เดินไปที่ปากบ่ออย่างผู้ใหญ่ทีละก้าว แต่ก็ไม่เคยมองไปที่เล่ยเซียข้างบ่อเลย มือยันขอบบ่อ ก้มลงมองหน้าที่อยู่ในบ่อ ถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น: “ลุงสาม คุณไม่ได้บอกว่าเอาแต่เล่ยเซียทำไม? ทำไมคุณยายกับพ่อก็อยู่ตรงนี้ด้วย?”\เล่ยเซียวิ่งไปที่ปากบ่อแล้วผลักน้องชายลง: “คุณทำให้ฉันกลัวนะ! ลุงสามอะไร นั่นคือฉันไม่ใช่คุณเหรอ คุณไม่เห็นรึไงว่านั่นคือหน้าเรอะ?”\นั่นคือหน้าของเล่ยเซีย ในตอนที่เธอเห็นหน้านั้นก็เข้าใจแล้วว่าทำไมที่นี่ถึงดึงดูดเธอมาก เพราะส่วนหนึ่งของเธออยู่ตรงนี้!\หน้านั้นใช้เสียงของเธอเรียกว่าเซียเซีย บอกให้เธอรู้ว่าตระกูลเล่ยเป็นครอบครัวพลังพิเศษที่สืบทอดมาตั้งแต่โบราณ บ้านนี้อยู่ตรงนี้เพื่อปกป้องอสูร เพราะเล่ยเซียเป็นคนเดียวที่มีพลังพิเศษโดดเด่นมาหลายปี คุณยายกับลุงสองเอาพลังชีวิตของเล่ยเซียวัยเด็กล็อกไว้ในบ่อเพื่อปราบอสูร! การจะเอาวิญญาณนี้ออกมาก็ต้องตามหาผู้ใช้เวทมนตร์ในตอนนั้น นั่นคือต้องเป็นคุณยายกับลุงสอง…\จากนี้ก็แปลว่าที่อยู่ในบ่อคือตัวของเซียเซีย เล่ยเจ๋อเรียกลุงสามแน่นอนผิด เล่ยเซียคิด ขณะยังลากคุณยายเข้าใกล้บ่อ…\เล่ยเจ๋อลุกขึ้นจากพื้น ดึงเล่ยเซียออกแล้วกอดคุณยายร้องไห้: “พี่สาว คุณไม่สามารถปล่อยคุณยายได้ ลุงสาม คุณทำร้ายคุณยายไม่ได้!”\ลูบหัว เล่ยเซียรู้สึกสับสน: ใช่! ห้ามปล่อยคุณยาย! แต่พวกเขาจะทำร้ายฉัน! แต่คุณยาย… สองความคิดขัดแย้งกันในใจ มองจากสายตาของเล่ยเจ๋อก็เห็นพี่สาวปวดหัว ใช้มือทุบและสะบัดไปมา… เขาก็ปิดปากเงียบ เขารู้ดีของในบ่อออกมาไม่ได้ ตราบใดที่เล่ยเซียคิดให้ชัดก็ไม่มีปัญหา\เล่ยเจ๋อเองก็ไม่คิดว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ เขาเชื่อเดิมว่าลุงสามที่เติบโตมาในบ่อน่าจะอยากได้แค่วิญญาณของเล่ยเซียเพื่อปลดปล่อยตัวเอง แต่ไม่นึกว่าจะเอาคุณยายกับพ่อที่เขาอยากปกป้องด้วย ชัดเจนว่าลุงสามคนที่เขาถือเป็นญาติสนิท ในสายตาเล่ยเซียก็มีบทบาทใหม่ เขาเพิ่งตระหนักว่าที่อยู่ในบ่ออาจไม่มีใครเลย แค่เป็นอสูรที่เป็นอันตรายต่อครอบครัวเล่ยเท่านั้น