เล่มสาม\“ฮ่า ๆ แก้ปัญหาไอ้ปลาพวกเล็กไปสองตัวอีกแล้ว นี่มันเสียเวลาอย่างจริงจัง!” มิชูเอลลงสู่พื้น มองรอยเลือดบนพื้น พูดอย่างเหยียดหยาม “ความงดงามของดอกไม้แห่งชีวิต จะปรากฏออกมาทั้งหมดในวินาทีที่มันโรยรา ฮ่า ๆ เฮ้~ ลูกของคามิคาเซะสึคิ” พูดจบก็เดินเข้าไปในบ้าน\ในห้องนั่งเล่น ชินคาเซะเมย์ยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น เขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง\ปุ๊บ…………\“อะไรนะ?!!” มิชูเอลเพิ่งจะเดินมาถึงประตู เสียงดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างจากด้านหลังตัวเขา “ไฟ... น้ำเพลิง หรือแสง?”\ห้าเมตรหลังเขาปรากฏวงแหวนแสง วงแหวนปล่อยเสาแสง สว่างจ้า จนลานทั้งหมดสว่างไสว\“ไอ้บ้า นี่มันคามิคาเซะสึคิหรือ?”\“พ่อ...พ่อ!” ชินคาเซะเมย์ถูกแสงภายนอกทำให้ตาพร่า เขารู้ว่าพ่อของเขา—คามิคาเซะสึคิกลับมาแล้ว\มิชูเอลไม่กล้ามองแสงตรง ๆ ใช้มือบังตา ลานทั้งหมดสว่างจนแทบไม่ต่างจากตอนกลางวัน\พอแสงหาย มิชูเอลลืมตาเห็นคามิคาเซะสึคิยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้ามืดครึ้ม\“คา...คามิคาเซะสึคิ?!”\“เจ้าคนนี้……” สายตาของคามิคาเซะสึคิเต็มไปด้วยความดุร้าย ตะโกนถาม “ใครส่งเจ้ามา?!”\เสียงคำถามดังเหมือนคำร้อง ฮู่มิชูเอลถอยหลังไปหลายก้าวจนชิดประตู พอถึงคราวต้องเจอกับคามิคาเซะสึคิ ผู้ถืออาชีพศักดิ์สิทธิ์ ตัวเขาอาจไม่สามารถสู้ได้ วันนี้งานของเขาคือลอบสังหาร แต่กลับเกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้\ยังไม่ทันมิชูเอลตอบ คามิคาเซะสึคิก็ก้าวพรวดเข้าไปจับคอมิชูเอล ดันติดประตู มิชูเอลไม่มีการป้องกัน พอคามิคาเซะสึคิออกแรง ประตูก็พัง เพราะประตูทำจากไม้ ถูกแรงอันทรงพลังชนทะลุ มิชูเอลถูกผลักเข้าไปในทางเดินห้องนั่งเล่น\ตั้งแต่จับคอจนพังประตูเข้าสู่ทางเดิน ทุกอย่างใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ความเร็วของคามิคาเซะสึคิสูง มิชูเอลยังพูดไม่ทันจบ คามิคาเซะสึคิก็ผลักเขาต่อไป\และมือขวาของคามิคาเซะสึคิรวมพลังกลายเป็นไฟ ส่องสว่างทางเดินมืด\“ฉันจะทำให้เจ้า...” คามิคาเซะสึคิมองเขาด้วยความโหดร้าย “ตายไม่มีชิ้นดี!”\“ไอ้... ไอ้ชั่วร้าย ใช้แรงไม่ออกเลย...”\คามิคาเซะสึคิพูดจบ หมัดขวาก็ชกเข้าที่หน้า มิชูเอล ใบหน้าของเขาถูกเผาในพริบตา\“สัตว์ปีศาจ นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น”\พูดจบ เดือนปล่อยมือซ้าย รวมพลังกลายเป็นไฟเช่นกันโจมตีมิทซูร์ ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว เขาก็โดนหมัดอีกหลายหมัดเปลวไฟและเลือดกระเด็นไปทั่ว และทางเดินในห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยกลิ่นเลือดของมิสซูร์ผนังและพื้นเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยไหม้ดําเริ่มจากทางเดินหลัก เซินฝูเยว่โจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน ผลักมิตซูร์จากประตูหน้าไปจนถึงประตูหลังหมัดสุดท้ายพุ่งเข้าที่อก ทะลุประตูไม้หลังเข้าไปมิตซูร์ถูกทําให้หมดสติและล้มลงในสนามมิตซูร์ถูกทําร้ายจนจําไม่ได้ เสื้อผ้าไหม้เกรียม และเขาพยายามลุกขึ้นแต่เซินฝูเยว่ดูเหมือนไม่ให้โอกาสเขา เขารีบวิ่งออกจากทางเดิน ก่อนที่เขาจะลุกขึ้น เซินฝูเยว่รวบรวมเปลวไฟจากมือทั้งสองข้างที่มือขวาแล้วโจมตีเขาอย่างแรงห่างจากมิสซูร์เพียงเมตรเดียว ในพริบตา ระเบิดขนาดเล็กหลายชุดปะทุขึ้นบนพื้นตรงที่เขาถูกโจมตี สร้างเป็นรูปแบบ โดยมีมิสซูร์อยู่ตรงกลาง
หมัดศักดิ์สิทธิ์ ● การทําลายล้างสวรรค์!!ลําแสงพุ่งออกมาจากแกนกลางของค่ายเวทย์ แทงเข้าที่หัวใจของมิทเซอร์เลือดและแสงพุ่งออกมาพร้อมกันจากหัวใจของเขา"อึก......" ขณะที่มิทเชลล์กําลังจะตาย มุมปากของเขายกขึ้นเซินเฟิงเยว่รู้สึกได้ แต่ [การทําลายสวรรค์] ยังคงดําเนินต่อไปหลังจากแสงทะลุผ่านหัวใจ เสาแสงเล็กๆ เริ่มขยายตัว ไปถึงขอบค่ายเวทย์ ที่ซึ่งลานมืดสว่างขึ้นอีกครั้งในขณะเดียวกัน ร่างของมิสซูร์ค่อยๆ ถูกกลืนกินขณะที่ลําแสงขยายตัว จนกระทั่งมันหายไป
หมิงเฝ้าดูทั้งหมดนี้แม้เขาจะเห็นมิสไซล์ถูกฆ่า แต่เขาก็ยังเก็บความเกลียดชังพ่อที่ไม่ทันเวลา
เสิ่นเฟิงเยว่รีบกลับไปที่ห้องนั่งเล่นและเห็นศพภรรยาเขาตกใจ "เยว่ (ชื่อแม่ของหมิง)...... แล้วหันไปมองหมิง
"นี่แหละ......ขอบคุณคุณ!”
“……ขอโทษนะ หมิง!"เที่ยงคืนแล้ว หมอกหนาปกคลุมโลกบทที่หนึ่ง: จบ
