“การเป็นคนมันยากจริง ๆ งั้นเป็นผีไปเลยดีไหม! เป็นผีไปเลยดีไหม!” หลังจากมีความคิดแบบนี้ มิ่งหลี่ก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าอีกต่อไป อย่างน้อยเธอก็จะไม่เศร้าเพราะการทรยศของลูกสาวของเธออีกต่อไป เธอประหลาดใจเมื่อพบว่าตัวเองมีความสามารถในการสื่อกับวิญญาณ! เธอลุกขึ้นยืน เห็นบนตลิ่งแม่น้ำซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณยี่สิบก้าว มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินลงไปในแม่น้ำอย่างช้า ๆ ตามหลังเธอคือผีที่สวมชุดคลุมสีดำ ผมยาวปิดหน้า เป็นผีที่มาตามวิญญาณของคนต้องตาย เด็กผู้หญิงเคลื่อนไหวเหมือนหุ่นยนต์ ถูกผีผู้ชายผมยาวชุดดำดันให้ก้าวต่อไปทีละขั้น
มิ่งหลี่รู้ว่าผู้ชายผมยาวชุดดำคนนั้นคือผีมาตามวิญญาณ ใครก็ตามที่ถูกเขาเจอก็ต้องตายแน่ ๆ “ไม่ได้! ฉันต้องหยุดไม่ให้เขาสร้างความวุ่นวาย!” ในจังหวะที่เด็กผู้หญิงก้าวลงไปในแม่น้ำ มิ่งหลี่ตะโกนดัง ๆ ว่า: “ปล่อยเธอ!”
ผู้ชายวัยกลางคนปล่อยเด็กผู้หญิงแล้วมองมิ่งหลี่ด้วยความโกรธ ก่อนจะลอยตัวลงไปในน้ำ
เด็กผู้หญิงเหมือนตื่นจากฝัน ร้องไห้ออกมาด้วยเสียงดัง “ทำไมถึงเป็นแบบนี้! ทำไมถึงเป็นแบบนี้!” เธอร้องไห้และตะโกน “ทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจ!”
“เธอยังเด็กแต่กลับพยายามฆ่าตัวตาย กระโดดลงแม่น้ำ ทำเรื่องผิดศีลธรรมแบบนี้ เธอสามารถทำตามหน้าที่ต่อพ่อแม่และครอบครัวของเธอได้หรือ?” มิ่งหลี่ตำหนิเด็กผู้หญิง
“ฉันก็ไม่อยากทำหรอก แต่ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ มีชีวิตอยู่ก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว!” เด็กผู้หญิงตอบ
“แน่นอนเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เพราะมีผีผลักเธออยู่!” มิ่งหลี่คิดในใจ แต่เธอไม่ได้พูดออกมา เพราะกลัวจะทำให้เด็กผู้หญิงตกใจ
มิ่งหลี่อุ้มเด็กผู้หญิงออกจากริมแม่น้ำไปยังถนน
“แฟนฉันอยู่ไหน!” ทันใดนั้น เด็กผู้หญิงสะบัดมือของมิ่งหลี่แล้ววิ่งไปข้ามถนน มิ่งหลี่เห็นว่า ฝั่งตรงข้ามถนนคือผู้ชายวัยกลางคนผมยาวชุดดำที่พึ่งดันเด็กผู้หญิงลงไปในแม่น้ำ เขากำลังโบกมือเรียกเด็กผู้หญิงอยู่ มิ่งหลี่ตะโกนบอกเด็กผู้หญิงว่า: “เขาไม่ใช่ อย่าไป!” พูดไม่ทันขาด รถเก๋งคันหนึ่งพุ่งชนเด็กผู้หญิงจนลอยขึ้น แล้วตกลงแรง ๆ บนพื้น เด็กผู้หญิงเลือดกระจาย ร่างล้มคาหมู่เลือดโดยไม่ทันได้ส่งเสียง
หลังได้รับแจ้ง เหตุฉุกเฉิน รถพยาบาลรีบมาถึงทันที และอุ้มเด็กผู้หญิงออกไป
เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน มิ่งหลี่ตกใจ ขาอ่อนแรงทั้งตัวอ่อนเพลีย และเสียใจที่ไม่สามารถหยุดการกระทำชั่วของผีตามวิญญาณได้ เธออยากออกจากที่นี่ จึงเรียกแท็กซี่แล้วขึ้นรถ
“พี่ครับ จะไปไหน?” คนขับถาม
มิ่งหลี่ว่างเปล่าในหัว ที่ไหนนะ? เธอลืมไปแล้วว่าต้องไปที่ไหน!คนขับรถมองมิ่งหลี่หนึ่งตา แล้วถามอีกครั้งว่า: “ไปไหนล่ะ? พี่สาว!” มิ่งหลี่ไม่ได้ตอบ ไปไหนล่ะ ไหนคือที่ที่เธออยากไป! คนขับรถหยุดรถทันทีเสียงดัง “ลงไป!” มิ่งหลี่ลงจากรถอย่างอัตโนมัติ “บ้าไปแล้ว!” คนขับรถด่าแล้วขับรถออกไปทันที จู่ๆ แท็กซี่ก็วิ่งขึ้นทางคนเดินเหมือนแมลงสาบไร้หัว ชนกับต้นไม้สีเขียวและหยุด มิ่งหลี่เห็นผู้ชายวัยกลางคนผมยาวใส่ชุดดำออกมาจากรถ ตามหลังด้วยคนขับแท็กซี่เหมือนกระดาษ พวกเขาลอยหายไปในความมืด คนขับรถถูกผีเอาชีวิตไปอย่างง่ายดาย! มิ่งหลี่เดินเข้าไปดูให้เห็นเหตุการณ์ กระจกทั้งหมดรถแตก คนขับรถนอนคาบพวงมาลัย หัวและตัวมีเศษแก้วเสียบ เลือดไหลออกมาจากบาดแผลตามแก้ม ลงไปตามร่องประตูรถลงพื้น มิ่งหลี่ไม่รู้สึกกลัวเลย รู้สึกธรรมชาติ มีความสงบ เหมือนกำลังชมภาพวาด ดอกไม้ในภาพกำลังบานสะพรั่ง เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย “ดูเหมือนตัวเองยังไม่ถึงกำหนดตาย ชะตาไม่ถึงเวลาต้องตาย! ถ้าลงจากรถช้าไปอีกหน่อยอาจตายในอุบัติเหมือนคนขับรถ” จริงๆ แล้วเธอไม่ควรตาย ควรเป็นคนต่อไป! เธอออกจากที่เกิดอุบัติเหตุ โดยไม่รู้ตัวเดินมาถึงลานดนตรีหน้า สถานีรถไฟ ลานนี้คึกคักมาก
