爱诺学院\เมื่อพลบค่ำ แสงไฟอ่อน ๆ ส่องสว่างทั่วทั้งวิทยาลัย ลมอ่อนพัดผ่านลานกว้าง แสงไฟยังส่องไปบนเงาเดียวดายบนม้านั่ง\“ดื่มชานมเสร็จแล้วก็กลับเถอะ!” หยวี่อี้ เด็กชายผู้โดดเดี่ยว นั่งอยู่คนเดียวบนม้านั่ง ชานมอุ่น ๆ มีกลิ่นหอม อุณหภูมิกำลังพอดี
ฉันเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง เด็กที่ต้องการความอบอุ่น รู้ไหม? ตอนที่พวกเธอไม่ได้อยู่ข้างฉัน ฉันเหมือนสูญเสียทั้งโลก เหมือนนกเหงาในคืนยาว บินวนไปอย่างหลงทางในความมืด\
ในคืนที่ไม่มีดวงดาว เงาดำยืนอยู่บนยอดหอคอย เขาเปิดแขนกว้างและกระโดดลงมา ตกลงไปถึงพื้นอย่างเบา ๆ คล่องแคล่วเหมือนแมวในความมืด\เสียงระเบิด ประตูเหล็กพุ่งขึ้นกลางอากาศ ทันใดนั้นสัญญาณเตือนดังเต็มวิทยาเขต เป็นการทำลายความเงียบของคืนมืด โรงเรียนมัธยมปลายยิงขีปนาวุธหลายลูกตามเส้นทางที่กำหนดอย่างแม่นยำสู่พื้นดิน สัญญาณเตือนสีแดง! สัญญาณเตือนสีแดง! ระวังศัตรูไม่ทราบตัวบุก! ทุกหน่วยรีบไปหยิบอาวุธในคลัง กระสุนพุ่งผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ผู้คนใส่มันลงในกล่องกระสุนทอง ทุกอย่างพร้อมแล้ว
ในความมืด กลุ่มคนดำขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งเข้ามา พวกเขาถือปืน มอเตอร์ไซค์ส่งเสียงรบกวน ล้อเสียดกับพื้นเกิดควันสีเขียว พุ่งเข้าไปในวิทยาลัย พวกเขาลั่นไก ปืนและระเบิดพุ่งออกมาพร้อมควันสีเขียว ยิงนักเรียนที่ป้องกันได้แม่นยำ “ฮ่า ๆ เริ่มแล้ว!” เงามืดในความมืดยิ้มอย่างชั่วร้าย
ห้องสมุด\เงามืดปีนหลังคา กระโดดทุบกระจกชั้นนอกเข้าไปข้างใน\“ง่าย ๆ ง่าย ๆ โอเค” เงามืดตะโกนด้วยความดีใจ วง วง วง เสียงมือถือของโรงเรียนดังขึ้นจากกระเป๋าสะพายของเขา"โอ้ หัวหน้า โทรมาแล้ว" เขาหยิบโทรศัพท์จากเสื้อโค้ทดำ กดรับสาย "อ้า สวัสดีตอนเช้า หัวหน้าต้องการอะไรจากฉัน"\“เฮ้ เจ้านั่นไปถึงห้องสมุดหรือยัง? จำได้หรือยังว่าจะทำยังไง? ใช่ ใช่ เปลี่ยนเสียงเรียกเก่าของเธอซะ ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว ปิดสาย"
"โอ้ ยังคงเร้าใจเหมือนเดิม หัวหน้า! ตอนแห่งการทำลายล้างมาถึงแล้ว" หยินดึงดาบยาวสีดำจากเอว เดินหน้าอย่างเงียบ ๆ\
ห้องเก็บเอกสารกลาง\หยินเข้าไปในประตูโลหะ ความมืดเหมือนเงาแผ่กระจายเป็นอมตะผ่านระบบรักษาความปลอดภัย รังสีอินฟราเรดตรวจจับแต่ถัดไปวินาทีเดียว หยินผ่านรังสีอินฟราเรดโดยไม่สัมผัสแม้แต่เส้นเดียว"ฮาฮาฮาฮาฮา" เสียงประหลาดดังมาจากปลายทาง "สวัสดีตอนค่ำ ท่านผู้มีเกียรติ" ก่อนตาเป็นหุ่นยนต์แปลกประหลาดทำจากโลหะ มันพยักหน้าให้กับซินพร้อมรอยยิ้มน่าอัศจรรย์บนใบหน้า
"จริงเหรอ งั้น" ซินดึงไกปืน กระสุนสีทองพุ่งออกไป ปลายปืนส่องประกายไฟ หุ่นยนต์แยกออกเป็นลูกบอลโลหะเล็กๆ มากมายกลิ้งไปทั่ว พวกมันรวมตัวกันอีกครั้งกลายเป็นใบมีดทรงกังหันแหลมคมพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
"อักษรลึกลับ-การผุกร่อน" ซินเอ่ยมนตรา ใบมีดกระจายเหมือนทรายในชั่วพริบตา
"สวัสดีตอนค่ำ" ในความมืด คนที่ควบคุมเครื่องปรากฏตัว เด็กหญิงสวมชุดราตรีสีขาวเดินมาหาซิน
"ไม่ได้เจอกันนาน โลก!" ซินกล่าว
พรุ่งนี้สนุกกว่านี้ สาวลึกลับปรากฏตัว เธอมีความเกี่ยวข้องกับตัวเอกชายของเรา อืม พรุ่งนี้เนื้อเรื่องจะน่าสนใจ ตัวเอกชายของเราจะได้มีความสุขเล็กน้อย อยากรู้ต้องติดตามสนับสนุนฉัน! ขอบคุณที่อ่าน!
