ฝันร้ายสามคืนของผู้คริติคอล (4)

“เฮ้ คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไง” หยูยี่สับสนมาก

"เอาน่า กอดหน่อยสิ ฉันคิดถึงเธอนะ!" ชายคนนั้นวางปืนลงและนั่งขัดสมาธิโดยอุ้มเฟยยี่ไว้ในอ้อมแขน

"หอยทากฉัน" ยูยี่ดิ้นรนอย่างหนัก
"ทำไมผู้หญิงเลวคนนี้ถึงกอดผู้ชายทุกครั้งที่เธอเปลี่ยนไป! และหน้าอกนี้ผิดกับอันนั้น...คุณปล่อยฉันไปได้ไหม?" Yuyi ได้ตอบกลับ

"โอ้" หญิงสาวยอมสละปีกอย่างเชื่อฟังพร้อมรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า

"เอ่อ คุณเป็นใครคะ?" ยู่ยี่สัมผัสหัวของเขาและคิดอยู่พักหนึ่ง เขาไม่รู้จักคนตรงหน้าด้วยซ้ำ เด็กผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเธอสวมรองเท้าจ็อกกิ้ง กางเกงยีนส์รัดรูปเผยให้เห็นเรียวขาที่ชัดเจนของเธอ ผ้าห่มลายทางขาวดำ และแจ็กเก็ตสีแซฟไฟร์ จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวแก้วบนติ่งหูของเธอแกว่งไปมาเบา ๆ ทำให้ทั้งตัวของเธอดูสวยงามเป็นพิเศษ นอกจากนี้ใบหน้าของเธอยังเรียบเนียนราวกับน้ำและใบหน้าที่ชมพูและคมชัดของเธอก็ยังเป็นผู้หญิงที่สวยอีกด้วย!

คนที่อยู่ข้างหน้าหยู ยี่เจวี๋ยดูคุ้นเคย แต่เขาจำไม่ได้ว่าเป็นใคร

หญิงสาวเหยียดแขนออกแล้วกอดปีกในอ้อมแขนของเธอ “ทำตัวดีๆ อย่ากลัวนะ พี่เวิลด์พร้อมปกป้องเธอแล้ว”

'โลกจะไม่ทำ! สาวสวยร่างสูงและสวยตรงหน้าฉันคือโลกทั้งใบซึ่งไม่สอดคล้องกับภาพลักษณ์เลย! 'ดวงตาของ Yiyi เบิกกว้างและเขาก็ตกตะลึง

"เสี่ยวหยู น้องสาวรักคุณ" ซือเจี๋ยกระแอมในลำคอ ทันใดนั้นก็มองตาของหยูอี้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแสดงความรักอย่างยิ่ง
'รัก มันคืออะไร? ไม่ได้ยินเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว ความรักคืออะไร? ไม่มีใครรู้. ลมและน้ำค้างแข็งเปื้อนใบหน้าของเขา หลายปีที่ผ่านมาไม่มีใครสนใจว่าเขาคิดอะไรอยู่? จะทำอย่างไร? คุณเคยคิดบ้างไหมว่าไม่มีใครในโลกนี้รักคุณ? 'รอยน้ำตา หยดน้ำฝน ลอยไปในอากาศ ตอนนี้เด็กร้องไห้เสียงดัง ฉันรักคุณ! คุณต้องพูดแบบนี้ไม่เช่นนั้นใครจะรู้?

"เสี่ยวหยู ฉันจะร้องไห้ทีหลัง ดูเหมือนว่าเราจะต้องยุ่งกันสักพัก!" เวลาเป็นเรื่องเร่งด่วน สาวๆ เลยแค่ม้วนผม เขาถือปืนกลมือ Uzi ขนาดลำกล้อง 30 มม. และอัตราการยิง 1.8 มิลลิวินาทีในมือ และมีนิตยสารสำรองแขวนอยู่บนแขนขวา ชนชั้นสูงควบคุมประตูหน้า ในขณะที่ที่เหลือจะถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มเล็กๆ และกระจัดกระจายไปทั่ว กองทหารบนชั้นสองติดตั้งปืนไรเฟิลซุ่มยิง Mk81 เพื่อเสริมกำลัง

โลกก้าวไปข้างหน้า "สวมชุดเกราะและท้อง ขี่ม้าศึกแปดตัว ลงมาที่นี่! ดาราศาสตร์ - การแปลงร่างแบบกระจก! อากาศเต็มไปด้วยโคลนเหมือนกับการมีพลังนับพันหรือหลายร้อยเท่า โลกอยู่ในกระแสน้ำวน
ข้อความลับ - เฉียวเฉิน
ชายในชุดดำมีแถบสีดำและสีขาวเดินไปข้างหน้าด้วยดวงตาสีเลือดที่เจาะทะลุและดวงตาที่เย็นชา "ลาก่อนทุกคน! “คลื่นอากาศขนาดใหญ่เข้ามา และทุกคนที่พบกับมันก็ถอยกลับ มันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและหมุน 361 องศากับกระแสน้ำ เสียงหัวเราะดังลั่นดังขึ้น เจาะเข้าไปในอาณาจักรแห่งความตาย ในเวลาเพียงวินาทีเดียว สถานการณ์การต่อสู้ก็เอียงไปอย่างสิ้นเชิง ชายชุดดำถือปืนสองกระบอก กระโดดขึ้นและทุบแท่งไม้ที่ปลิวไปรอบๆ ทั่วทั้งห้องโถงก็ตกอยู่ในความมืดมิด” จบ “ปากกระบอกปืนเต็มไปด้วยควัน ดูเหมือนว่าเธอจะยืนอยู่ท่ามกลางดอกไม้ของอีกฝั่งหนึ่ง และแสงไฟก็ส่องสว่างที่นี่ เลือดนั้นวุ่นวายราวกับดอกไม้อีกจำนวนนับไม่ถ้วนที่บานสะพรั่งในเวลาเดียวกัน น่าเสียดายอย่างยิ่ง

"คุณช่างวิเศษเหลือเกินคุณผู้หญิงคนนี้! “โลกทั้งใบปรบมือและปรบมือ

"เธอก็ไม่เลวเหมือนกัน" เงาดำเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา หญิงสาวโดดเดี่ยว ผมขาวเปื้อนเลือด

"ชื่อ"
"เย่อหยิ่ง! ยุนยู่"
"โลกคือชื่อของฉัน! จำไว้! "ถือดาบปีศาจ - มุรามาสะ
5.4.3.2.1
แสงสว่าง
โลกชักดาบออกมาทันที และโลหะคำรามด้วยเสียงเหมือนคลื่นในมหาสมุทร
"ดีมาก "หยุนหยูผู้หยิ่งยโสดึงดาบออกจากแขนเสื้อ ดาบโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ดาบนี้เรียกว่าความเย่อหยิ่ง หนึ่งในบาปทั้งเจ็ด อากาศกรีดร้องซึ่งทำให้หายใจไม่ออกของการกดขี่
ดาบทั้งสองปะทะกันในความมืดและประกายไฟก็ผลิบาน!
PS: บทนี้ยาวมาก เมื่อวานฉันเผลอหลับไป ฉันขอโทษ วันนี้ฉันจะชดเชยด้วยหนึ่งพันคำ ขอบคุณที่อ่าน! พี่น้องทั้งหลาย กรุณาส่งดอกไม้มาให้ฉันด้วย