“ทำไมฉันต้องนั่งที่นี่” เซี่ยเย่อซึ่งโกรธมากแล้ว กลับโกรธอีกครั้งเมื่อเขาคิดว่าโต๊ะของเธออยู่ข้างๆ CEO ของเขา
"ผู้หญิง อย่าลืมว่าฉันเป็นเจ้านายของคุณ การตัดสินใจของฉันไม่ควรต้องได้รับความยินยอมจากคุณ" เขายิ้มและไม่สนใจการประท้วงของเธอ Sheng Tianchi ทำสิ่งนี้เพื่อความสะดวกเท่านั้น คนที่รักการเล่นจะไม่พยายามหาตำแหน่งที่ดีกว่าสำหรับของเล่นของเขาได้อย่างไร?
"ไอ้สารเลวที่คิดว่าตนเองชอบธรรม" เมื่อเซี่ยเย่อนั่งลงด้วยสุดใจ เขาก็ได้ยินเสียงเรียกและคิดว่าเขาเปลี่ยนใจแล้ว
"ไปชงกาแฟสักแก้วสิ" ฉันผิดหวังจริงๆ เขายังขอให้เธอชงกาแฟด้วย คนเน่าๆ คนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขารับผิดชอบเรื่องอาหารของฉัน ฉันก็คงไม่สนใจเขาหรอก
ในไม่ช้า Sheng Tianchi ก็กำลังชิมกาแฟของเธอ
"มันจืดเกินไป ลองดื่มอีกแก้วสิ" เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉันก็ไปดื่มมันอีกครั้งในคืนฤดูร้อน
"เปล่า ถ้วยสกปรก เปลี่ยนเถอะ" Sheng Tianchi มองไปที่ดวงตาสีแดงของ Xia Ye และไม่มีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนใจ
"ก็หวานนิดหน่อย แต่ก็ยังพอรับได้" เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะระเบิด เขาก็ปิดไฟทันที
ไอ้เลว โชคดีที่คุณพูดเร็ว ไม่อย่างนั้นไม่ว่าฉันจะอารมณ์ดีแค่ไหนฉันก็จะอารมณ์เสีย ทันทีที่เธอหันกลับมา เจ้านายของเขาก็มีปัญหาบางอย่างกับเธออีกครั้ง
"ทำสำเนาเหล่านี้สิบชุดและแจกจ่ายให้กับผู้จัดการ" เมื่อมองดูสีหน้าเหนื่อยล้าของ Xia Ye เขาก็ยังไม่อยากจะหยุดเลย “จำไว้ว่า ฉันจะพบคนของคุณอีกครั้งในอีกสิบนาที ไม่เช่นนั้นคุณจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมา” ช่างสารเลวจริงๆ เขาไม่ได้ให้โอกาสเธอได้พักผ่อนด้วยซ้ำ มันจะเร็วกว่าถ้าขอให้เธอกระโดดลงจากอาคารภายในสิบนาที
สิบนาทีต่อมา เซี่ยเย่อกลับมาที่โต๊ะอย่างหายใจไม่ออก
"ช้าไปหนึ่งนาทีสี่วินาที เลขาเซี่ย อย่าลืมมาตรงเวลาในครั้งต่อไป สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับนักธุรกิจคือการจับเวลา" เซิง เทียนชี่กล่าวพร้อมดูนาฬิกาของเขา
"การรับรู้เวลา? ฉันได้ยินถูกหรือเปล่า? ในวันที่คุณมาที่นี่คุณไม่ได้มาสายสองชั่วโมงเลย ฉันมีเวลาแค่หนึ่งนาทีเท่านั้น" เธอผิดหรือเปล่า? เธอขี้เกียจเหรอ? ไม่. จริงๆแล้วคุณแค่รู้วิธีค้นหาปัญหา “มาคุยกันก่อน ถ้าตัวตนของคุณถูกโอน คุณก็มีสิทธิ์นี้เช่นกันใช่ไหม? ถ้าคุณโอนไม่ได้ คุณต้องยึดติดกับงานและเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายโดยไม่มีเงื่อนไข” ที่จริงแล้วการโอนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ เขาไม่ได้เกิดมาเพื่อถูกรังแก เขาพูดถูกไม่ใช่เหรอ? ใครบอกว่าเธอจน ไร้ความสามารถ และเรียนไม่หนัก? “ครับท่านประธาน” เซี่ยเย่ผู้ไม่อยากตกงานก็เชื่อฟังอย่างเชื่อฟัง
"ก็ไม่เลว เรียนรู้ได้เร็วมาก ไปจองไวน์ เตรียมดอกไม้ แล้วอย่าลืมทำให้มันโรแมนติก แล้วโทรหามิลี่ บอกเธอว่าเลิกงานฉันจะไปรับเธอ" เมื่อมองดูเซี่ยเย่อที่ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าเขา เขาก็รู้สึกงุนงง
"ทำไมไม่รีบไปล่ะ?"
"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ทำธุระดีๆ เหล่านี้" เซี่ยเย่อจากไปหลังจากพูดอย่างนั้น ไม่แน่นอน ให้ตายเถอะ ฉันต้องไปช่วยเขาหาแฟน มิลิเธอไม่รู้ได้ยังไง? นางแบบหมายเลข 1 ครองใจผู้ชายหลายคน ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะเป็นหนึ่งในนั้น
หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน เธอก็ไม่มีโอกาสได้นั่งด้วยซ้ำ ฉันเกลียดเขาจริงๆ โชคดีที่วันนี้ใกล้จะจบลงแล้ว เมื่อกลับถึงบ้านเธอก็นอนบนเตียงและถูเท้า พระเจ้าทรงทราบดีว่าเท้าของเธอถูกทารุณกรรมอย่างไรในวันนี้ เนื่องจากภาระผูกพันในการทำงาน เธอจึงไม่ได้อาศัยอยู่กับครอบครัว ฉันกลับไปเป็นครั้งคราวเท่านั้น เธอจึงชอบเวลาอยู่บ้านมากที่สุดเพราะเธอสามารถนอนหลับได้อย่างสบาย เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เธอก็หลับไปลึกๆ ยังคงมีร่างที่เอ้อระเหยของ Sheng Tianchi ในความฝัน
