Wangjiagou มีตำนานมาโดยตลอดว่าในถ้ำหลังหมู่บ้านมีแร่มากมายและมีคุณค่ามาก แต่ไม่มีใครออกมามีชีวิตหลังจากเข้าไปแล้วจึงเป็นเพียงตำนานเพราะไม่มีใครยืนยันว่าเรื่องนี้จริงหรือไม่? คนหนุ่มสาวทุกวันนี้มีความสมจริงมากและไม่เชื่อเรื่องผีและเทพเจ้า ดังนั้นกลุ่มสามหรือห้าคนจึงไปที่ถ้ำด้านหลังหมู่บ้านเพื่อค้นหาแร่ Wang Wu และ Zhao Yi เป็นสองคน พวกเขาเติบโตมาด้วยกันและเป็นเหมือนพี่น้องกัน
"บอกฉันหน่อยว่าเรื่องในหมู่บ้านนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?" Zhao Yi ถาม Wang Wu อย่างสงสัย
"ฉันจะรู้ได้อย่างไร แต่ไม่มีสิ่งใดมาจากไหนเลย! แม้ว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น เราก็ถือว่ามันเป็นการเดินทาง" หวัง หวู่ตอบอย่างไม่แยแส
ทั้งสองเดินตามท้ายทีมมองดูคนตรงหน้าด้วยความสงสัยเป็นครั้งคราว หลังจากเดินได้ประมาณสองชั่วโมงก็มาถึงทางเข้าถ้ำ ลมที่ทางเข้าก็เย็นนิดหน่อย Zhao Yi พันเสื้อผ้าของเขาแน่นแล้วดึง Wang Wu "เราจะกลับบ้านยังไงล่ะ? ลมนี้ค่อนข้างแปลก!" “จ้าวยี่ คุณขี้อายมาตั้งแต่เด็ก ทำไมคุณถึงยังเป็นแบบนี้ในวัยชราขนาดนี้?” Wang Wu เพิกเฉยต่อ Zhao Yi และบังคับตัวเองเข้าไป
ในถ้ำมืดและชื้นมาก พวกเค้าเดินกันแบบนี้มีแต่แสงอ่อนๆ ทันใดนั้นคนที่เดินอยู่ข้างหน้าก็หายไปและไฟก็ดับลง มีเพียง Wang Wu และ Zhao Yi เท่านั้นที่ยืนอยู่ที่นั่นตะลึง มีเสียงครวญครางอยู่ข้างใน ดูไม่เหมือนมนุษย์แต่ต้องมาจากภายในร่างกาย Zhao Yi ตกใจมากจนหันหลังกลับและวิ่งออกไป หลังจากออกจากถ้ำแล้วเขาก็รู้ว่าหวังหวู่ไม่ได้ติดตามไป
หลังจากนั้นไม่กี่วัน Zhao Yi ก็ไปหา Wang Wu แต่ Wang Wu ก็ยังไม่กลับมา Zhao Yi เริ่มกลัว เป็นไปได้ไหมที่ Wang Wu ได้รับความโชคร้ายแล้ว? Zhao Yi ซึ่งเป็นคนขี้อายโดยธรรมชาติ ไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้กับใครเลย แต่บางครั้งการรบกวนเล็กน้อยอาจทำให้เขากลัวเกือบตาย
สองเดือนต่อมา จู่ๆ ก็มีคนมาหา Zhao Yi และบอกว่า Wang Wu กลับมาแล้ว และดูเหมือนว่าเขาจะได้โชคลาภแล้ว Zhao Yi รีบไปที่บ้านของ Wang Wu แน่นอนว่าหวังหวู่ยืนอยู่ในบ้านแต่งตัวสดใสและมีเครื่องใช้ในบ้านอีกมากมายในบ้าน Zhao Yi รีบไปถาม Wang Wu ว่า "วันนั้นคุณไปที่ไหน? ทำไมคุณกลับมานานมาก? คนเหล่านั้นอยู่ที่ไหน?" หวังหวู่ไม่ตอบ แต่ยิ้มแล้วพูดว่า "คุณลดน้ำหนักแล้วเหรอ? กลับบ้านและกินมากขึ้น เพิ่มน้ำหนัก ทำไมคุณถึงผอมขนาดนี้" รอยยิ้มของหวังหวู่ดูดุร้ายเล็กน้อย ไม่เหมือนเมื่อก่อน จู่ๆ Zhao Yi ก็ได้ยินเสียงใครบางคนเคลื่อนไหวอยู่ในห้องของ Wang Wu เขาจึงถาม Wang Wu: "เกิดอะไรขึ้นในบ้านของคุณ" ยังมีแขกอยู่ดังนั้นฉันจะกลับไปหาคุณ” Wang Wu รีบดึง Zhao Yi แล้วพูดว่า "ไม่มีใครไม่มีใครมากินที่นี่ฉันหิวมาก" Zhao Yi รู้สึกแปลกและเห็นด้วย Wang Wu ไปทำอาหาร Zhao Yi มองดูบ้านของ Wang Wu อย่างระมัดระวัง มีเฟอร์นิเจอร์มากมายและผนังก็ดูขึ้นราเล็กน้อย เมื่อเทียบกับแสงแดดข้างนอกบ้านก็ดูเย็นกว่าเล็กน้อย
หลังจากรอสักพัก Wang Wu พูดว่า: "ข้าวพร้อมแล้ว จ้าวอี้ โปรดเข้ามาช่วยฉันถือหน่อย" จ้าวอี้เข้าไปในครัวและไม่เห็นควันน้ำมันเลย! จานและชามว่างเปล่า เขาจึงถามหวัง หวู่ว่า "หวัง หวู่ คุณกำลังกินอะไรอยู่? คุณยังไม่ได้ทำ และไม่มีอะไรเลย!” จ้าวยี่โกรธเล็กน้อย โดยคิดว่าหวังหวู่กำลังล้อเล่นเขา “ทำไมไม่อยู่ที่นั่นล่ะ? นี่ไม่ใช่ของสำเร็จรูปใช่ไหม?” จากนั้น Wang Wu ก็ยื่นมือไปทาง Zhao Yi และใบหน้าของ Wang Wu ก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเย็น ผิวหนังบนมือของเขาก็หลุดออกเผยให้เห็นกระดูกสีฟ้าขาว ก่อนที่ Zhao Yi จะตอบสนอง แขนของเขาก็ถูก Wang Wu ดึงออก คนหนุ่มสาวเหล่านั้นก็ปรากฏตัวที่มุมห้อง ในไม่ช้า Zhao Yi ก็เหลือเพียงกองเลือดกองโตและไม่มีอะไรอื่นใด
"Zhao Yi คนนี้ลดน้ำหนักได้แบบนี้ในไม่กี่วัน ฉันยังกินไม่พอด้วยซ้ำ” คนอื่นๆ ไม่ พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ พวกเขาแค่มีโครงกระดูกรองและสมองที่ติดเชื้อจากพิษศพ
ไม่กี่วันต่อมา ทั่วทั้งหวังเจียโกวก็มืดมนไปด้วยซากศพอยู่ทุกหนทุกแห่ง และกลุ่มคนตายที่เดินได้ก็เดินกลับไปที่ถ้ำอย่างช้าๆ ไม่มีใครรู้ว่าอีกด้านของถ้ำมีแร่อุดมสมบูรณ์หรือไม่ และไม่มีใครรู้ว่ามีศพจำนวนมากถูกฝังอยู่ในถ้ำนั้น ภายใต้อุณหภูมิที่เหมาะสม ศพเหล่านี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นศพ และศพเหล่านี้ก็กลายเป็นซอมบี้
Wangjiagou หายตัวไปและอีกไม่นานคนอีกกลุ่มก็จะมาจากนั้นก็จะมีหายนะอีกครั้งรอพวกเขาอยู่ ซ้ำแล้วซ้ำอีก
